Stolen の小説・ストーリー

Ngumiti ako ng peke sa abot ng makakaya ko kahit gusto ko ng maiyak sa kamalasan ko. Buti na lang hindi niya naaalala na ako ang babaeng nakaulayaw niya— “A-Ano ‘to?” Nawalan ng kulay ang mukha ko ng mabasa ang nilalaman ng kontratang inabot nito. 140,000 for damaging my car. 30,000 for stolen my long sleeve that night. Total = 170,000. "You stole my favorite long sleeve that night, Miss Natalia. Isinama ko na sa babayaran mo para wala ka ng atraso sa akin."

She's dead. But still, I need to get my red stamp to get my share in the MOB. Malaki na ang pera ko sa organisasyon, at magandang pansimula ito ng buhay namin ni Diego. Malaki rin ang maitutulong nito sa akin, dahil hawak nito ang magiging kalayan ng buhay ko. "I steal it," he proudly answered. What the heck! How did he manage to steal that? "Huh, ang galing mo rin ano?" Ngumiwi ako at inayos ko na ang sarili.

Sabian ang mga larawan. Tumawag sa kanya si Ahmed na galit. Dahil daw sa kanya kaya may larawan ng ganon si Brianna. Paanong si Brianna ang magpapadala niyon kung ipinadampot niya sa mga pulis ang babae nang gabing nilayasan siya ni Ahmed? Trespassing, Impersonation, Invasion of Privacy, and theft. Dalawa sa mga iyon ay gawa-gawa niya lang. Trespassing kahit siya naman talaga ang nagpapasok dahil tatanga-tanga siya.

'' ''Nandito na tayo,'' pag-uulit nito. ''Okay. Thanks.'' Bumaba na siya ng kotse. ''By the way...'' Binalingan niya ang kaibigan, ''Find out those bastards that stole my car's parts at pananagutin mo sila sa batas. It's not a cheap one. At bago lang iyon.'' ''Yes, sir. But most likely, pasaway na mga homeless lang o kilala nang mga kawatan sa lugar ang gagawa niyon.''

Chapter 333 - I won't feel the slightest bit of remorse, no matter what I do to scum like you! Nang marinig ang pagsasara ng pinto ng banyo, agad na bumalik si Xia para kunin ang cellphone ni Robert. May mobile phone repair shop malapit sa kanila, ang may-ari ay mahusay sa hacking. Ilang beses na siyang tinulungan nito na i-unlock ang kanyang phone at computer.

Hanggang sa nabaleng nga sa iba ang atensyon ko dahil kay Shanaia. Lahat ng litratong nandito ay kuha ng hindi ko alam. All of these were taken stolen pero aaminin kong lahat ay magaganda ang pagkakakuha. They were all taken professionally. Lahat ay nakafocus sa akin. Napangiti ako. I brought my right hand onto my chest. I could feel my heart hammering and pounding wildly inside my ribcage.

"That's for all the things you said about me! And this!" Nahawakan ni Martha ang kamay ni Tessa at akmang gaganti ito, pero mabilis akong lumapit at pinigilan ang kamay niya. Dahil sa ginawa ko ay nagawa siyang sampalin ni Tessa gamit ang malaya nitong kamay. "And that's for stealing my husband!"

Pinaniwalaan na niya, nila na talagang nagnakaw ako… at ang ginagawa nila ngayon ay hinuhuli ako, para makulong at huwag sirain ang kanilang pangalan. The reason why there is an investigation is for me to be caught — which I think is impossible because I never really did anything. Hindi ako nagnakaw. Unless… they'll twist my words and turn me into a criminal. Lalo na ngayon na hindi ko mapigilan ang pananalita ko. “I told you, my wallet is gone, including all the cards I have, even before the stealing happened! Which only means one thing, that I know for sure you're aware of.”