Stolen Shot In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Pero sa dami nang tao ay nawala siya sa isang iglap. Kinuha ko ang larawan ng lalaki sa wallet ko. Naninilaw ang tagiliran nito pero ang mismong kuha ng larawan ay malinaw pa. Nagpapasalamat ako kay Monique dahil binigay niya sa akin ang stolen shot ng isang lalaki kasama si Kaoree. Nakatalikod ang lalaki at nakangiti si Kaoree na tila ba nahihiya sa paglapit sa kanya nito.

"Mahahanap niyo na ang anak ko?" "Opo maam pero aaralin pa po namin ang mga nakuhang video dito." paliwanag ng isang pulis. Tiningnan namin ang video. Ang oras at ang mga dinaanan nito. "Sa marcos street ito." Saad ng isang pulis. "Diba kanina pang traffic diyan dahil may track na natumba at halos nagkalat ang sako sakong bigas sa daan?"

tanong ko "Sa isang abandonadong lugar daw, medyo malayo dito." Kumunot naman ang noo ko. "Abandunadong lugar? Diba ang sinabi niya sa sulat ay umalis na siya. P-paanong-----," "Nakidnap siya." di na tinapos ni Uno ang sasabihin ko. "A-ano? Paano?" bigla akong nakaramdam ng kaba at takot. Dalawang linggo ng nawawala si Hailey habang ako galit na galit sa kanya 'yon pala at nakidnap siya.

Kinikilig rin ako kagaya niya. "Same with me, baby," sabi ko sa kanya. "Ito ang masasabi ko rin na magandang nangyari sa buhay ko. I never felt this way before. Sa 'yo ko lang talaga naramdaman ang ganitong pagmamahal sa buong buhay ko. Hindi na ako papayag na mawala ka sa buhay ko, baby. Ninakaw mo nga ang necklace ni mommy ngunit masasabi ko rin na ninakaw mo rin ang puso ko. You're the maid who stole my heart. Sa ginawang pagnanakaw mo sa puso ko ay hindi ko na malaman ang gagawin ko kapag mawala ka pa at nakawin rin sa akin ng iba. Hindi ko hahayaan na may umagaw sa 'yo sa akin," sabi ko pa sa kanya.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Sobrang perpekto ng pagkaka-tattoo nito sa kaniyang likuran at bumagay iyon sa matipuno nitong katawan. Bahagya itong huminto at tila nawawalan ng balanse. Ipinilig din nito ang kaniyang ulo na para bang nahihilo at nanlalabo ang paningin. Siguro ay umi-epekto na rito ang droga. "Use this as your weapon. I can endure the pain. I can die for you just to protect you--" "Teka, sandali nagkakamali ka hindi nga ako si--"

Nai-shoot ko ang 8 at inasinta ang 9. Last shot, last shot, last shot. Nai-shoot ko. Yes! I won. Nalungkot ang aking kalaban. Natulala pa nga siya sa pagkatalo at napaupo na lamang sa sahig na para bang maiiyak. "Oh my gosh girl, are you okay?" sabing isang epal. Lumapit ako sa naghamon sa akin. "Sa'yo na 'yung one million mo. You've just help me better than that. Good game, girl."

Halos paliparin na nito ang sinasakyan nila. “What? Can you tell me what is happening? You‘re scaring the hell out of me!” inis na sigaw niya. “Nasa hospital ang Ate mo, nakita nila itong nakabulagta sa kwarto nito.” Nanlaki ang kanyang mga mata. Halos isigaw niya kay Adam na mas lalong bilisan. Kumabog ng malakas ang puso niya, takot na takot siya. Sa takot na naramdaman ay hindi niya maiwasang manginig, nanghihina ang buo niyang katawan. Si Adam ang nagdala ng maleta niya, habang nakaalalay sa kanya. Dahil sa pagkatulala ay tuloy hindi niya napansin na nakarating na sila sa Manila.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Peste. Pinasa saakin ni supremo ang unang shot. "Pota bakit ako first?" "Sino ba heartbroken dito sa atin amigo? Ikaw hindi ba?" "Tangina si mary din naman ah?" "Correction calci boi~ I already move on, I accept but I never forget! Eh ikaw? musta ka naman?" "Inamo." asar kong sambit at itinungga na ang lambanog Tangina talaga I hate this taste!