Story Mom Son 소설 & 이야기

I don't know what I'm going to do in the future with all I have, but I'm sure for one thing, that no matter what happens, I have someone by my side. By the way, I'm looking at him right now. He's smiling at me, actually. My one and only, Zake Smith. "I love you," he said. I laughed, "I love you too." "Zackarios Zeyn Coates, sir?" "Yes." "That way po." After hearing those words, I stood up. I went there and smiled at my son, "Zack, are you ready?" "Yes, Mom." I landed my hand in the air, near his hand, "Then, are you willing to come with me?"

Kaya ba atat siyang gumaling kasi pini-pressure pala siya ng mga magulang na mag-asawa at magkaanak na? Agad akong humigop ng kape. Si Zadrick naman ay umupo sa tabi ko. “Mom… enough. We'll get there eventually." Pero wala na sa mommy niya ang tingin niya. Nasa akin na, na parang sinisisi niya ako. Grabeng pressure naman nito. “Did you visit your dad?” tanong ni Ma’am Diana. Nakahinga ako nang maluwag. Nag-iba na ang usapan.

Ano ba pinakain ni Sir JJ sa kanya at halos ibenta na ako ng anak ko? “Vivienne, that’s enough! It’s not fun, mommy is pissed,” awat ni Gio. Lumapit siya sa akin niyakap ako. How considerate of my son. Nang tingnan ko si Vivienne, naging seryoso siya. “Mommy, I will talk to my sister later after we go home.”

Hindi kumulas si Jake sa kamay ko bagkus hinila niya rin ako palapit sa mommy niya. "Oh God! Iha, ang laki na ng apo ko" Masayang sabi ng mommy nito. Nagulat ako ng sa akin ito yumukap instead kay Jake. "Kamusta ka? Kayo ng apo ko? " Sunod sunod na tanong nito. Overwhelming masyado sa pakiramdam kaya hindi ko kaagad na sagot ito. "Mom, I'm your son" Pagmamaktol na sabi ni Jake. Nilingon siya ng mommy at inirapan."Bakit Ikaw ba ang nagbubuntis?" Mataray na sabi ni mommy Grace.

"Noah anak, hindi ko alam kung nasaan siya. Baka hindi na siya lumitaw sa buhay natin. Sa anumang kaso, sasamahan ka at mamahalin ka ni mommy." Tumango ang maliit na bata, kinuha ang Lego at sinabi, "Sige po naiintindihan ko, maglalaro na ako mommy!" "Okay!" Tumango si Tang Zhixia, habang pinapanood ang kanyang anak na tinatanggal mula sa pagkakabalot ang mga laruan na binili ng kanyang lolo kanina sa sofa, isang munting pag-iisip ang pumasok sa kanyang isipan.

Being a happy person with his friends and every time he will talked to his mom troughs phone, he always wears his smile like he doesn't have a problem to his family. "But even so, dad didn't fail to meet my needs. My dad has his original family. I know and mom also knows her mistake, so mom didn't force dad to hold her accountable. Pero mabait ang original na asawa ni dad at s’ya pa ang nag-convince kay dad na panagutan si mom. Ang kwento ni mom mabait daw talaga ang asawa ni dad, but she was almost died when she gave birth to their only son, mabuti nga at nalagpasan at napagtagumpayan niya iyon. Sayang nga dahil hindi kami nabigyan ng pagkakataon na ipakilala kami sa isa't isa. Actually, I

Hindi kasi nila nagagawa ito ng solo noon palaging family eating bonding lang nila nakaka usap ang dad nila sa sobrang busy nito sa trabaho. "Son, alam mo ba kung paano ko nakuha ang Mommy mo?" tanong nito. Natigil sa pag-inom si Apollo at ibinaba ang beer in can at seryosong nakatingin sa dad niya at naghihintay na magkwento ito sa kan'ya. Hindi pa niya kasi alam ang history ng love story ng parents niya kaya excited siyang malaman at curios rin kasi siya kung paano niligawan ng dad niya ang Mommy niya at sinagot. Kita naman niyang napakasungit ng Mommy niya.

mahinang sagot kong ikinalingon nito. Mabuti na lang at naka-green lights kaya napatigil muna ito. Nanlalaki ang mga mata nitong hinihintay ituloy ko ang kwento. Lahat kasi ng ganap sa amin ay dapat naming kinukwento kina Mommy at Daddy. 'Yon ang rules na mahigpit na pinapatupad ni Mommy sa bahay. Ang lagi kaming honest kahit ano pa ang nangyari sa araw namin ay dapat naming ikwento. "Si....Bianca po, anak ni Tito Blake Lee,"

At doon ko lang naramdaman — habang tuloy-tuloy ang tawanan ng mga magulang namin — na nagsisimula nang maging totoo sa puso ko ang kasal na ito. Hindi ko mapigilang mapangiti habang nakikinig sa kwento ni Mrs. Solidad — o mas kilala sa amin ngayon bilang “Mom.” “Alam mo bang sinabi ko kay Julie na kailangan niyang magpakasal sa anak ng business partner ng daddy niya,” kwento nito habang nakatingin kay Mommy. “Aba’y nag-alsabalutan ang batang ‘yon! Naglayas, at nag-iwan pa ng sulat!”

Bahagyang napasimangot si Damian. "Oh! Damian, come." Ayon lang ang sinabi nito. "I'm your son, Mom. Bakit parang kinalimutan mo naman ako." Parang nagtatampo na wika nito. "Damian, I know that you are my son." Sabi ng Mommy ni Damian at naglakad. Sumunod naman ako kaagad dahil hawak-hawak ng Mommy niya ang kamay ko. "Nagmukha akong hangin sa sarili naming bahay." Narinig kong mahinang sabi ni Damian.