Stress Funny Quotes นิยาย & เรื่องราว

Habang nagkukwentuhan, hindi maiwasan ni Bea na tanungin, “Stef, seryoso, bakit ka ba lagi masaya kahit may ginagawa kang stressful na trabaho?” “Eh kasi… I love what I do. At kahit stressful, at toxic, it makes me feel alive. Besides, life is short. Kung gusto mo maging bitter, okay. Ako? I choose humor and little victories.” Tumango siya, halatang impressed. “Sakalam ka talaga, Stef. Walang tatalo sa underdog charm mo.” Bago matapos ang coffee break, naalala ko ulit yung airline news. Yung Zubiri Airlines… yung empire na halos nagdulot ng kabiguan ng pamilya namin noon.

Ang sakit niya talaga sa ulo kahit kailan! "Ano? Buong Sabado at Linggo matutulog ka lang? Anong mangyayari sayo sa Lunes!? Wala na ngang laman 'yang utak mo, wala pang laman 'yang sikmura mo! Kumain ka na!" Stress na stress kong sabi at mas hinila pa siya. Nadadala na namin ang kama niya dahil ayaw niya talagang bumitaw. Mas lalo naman siyang umiyak. Nak ng teteng naman! Magagalit si Volt!

Hanggang sa madako ang paningin ko sa stick note. Jameng ♡(∩o∩)♡ I know you've been stressed lately also you've been working hard. I hope this helps, mag-ingat ka lang mainit yan. Ps. You're doing great, don't push yourself too hard and call me of there's anything. -Nash TO BE CONTINUED

"Sabihin mo nga saking babae ka,marunong kabang magluto o hindi?" "Hindi eh.",sagot nito na nakangiti pa talaga. Maaga yata akong makakalbo sa stress dito. Napasabunot na lamang ako sa ulo sa sobrang frustrationg nararamdaman ko. Ang sarap nyang sakalin!

Sa mommy niya ito, ibibigay at kay Maddox. Nang matapos na siya sa ginagawa niya ay kinuha niya ang cellphone niya para i-text ito. 'Alam mo ba stress na stress ako ngayon.' Daddy Maddox: bakit? You want me to read you a motivational quote? Meron ako rito 'No, ayoko ng motivational words gusto ko labi mo (⁠ ⁠˘⁠ ⁠³⁠˘⁠)⁠♥'

"Sa tingin mo, ano mas masaya—maging kabit niya o maging kaibigan?" Napanganga ako sa tanong niya, sabay hampas ng unan sa mukha niya. "Grabe ka naman! Ang harsh!" "Hindi, seryoso!" ani Reese, habang tumatawa at iniwasan ang pangalawang hampas ko. "Totoo lang! Sa hitsura mo ngayon, parang lahat ng stress mo nawala nung kasama mo siya. Parang 'yung tipong willing ka na maging kabit para lang sa ganitong happiness."

Habang mangha akong nagmamasid sa paligid, may naramdaman akong parang may tatama sa akin, kaya yumuko ako para ayusin ang pagkakakatali ng sintas ko, and… “Fck!!! Shtt!! My handsome face!!!” “Hey bro.. what Hap-BWAHAHAHHAHAHAHHA” “SH*TT BRO!! HAHAHAHHAHA YOUR FACE HAHAHAHAH” “Nice shot, Storm HAHAHHAHAHA”

Mahirap na. Nangingiting hinarap ko siya, “Ay, alam niyo po ba, Sir na nakakatanda ng maaga ang sobrang stress? Pero hindi ko sinasabing mukha kang matanda, ha? Naku, hindi po talaga. Sa totoo nga lang po ay mukha ka lang na nasa late twenties. Ang sobrang gwapo mo pa po. Matipuno ka rin at mayaman. At, Sir fun fact lang po, bukod sa nakakatanda sa atin ang stress ay nakakamatay din po ito ng maaga. At kapag po namatay ka e ‘di nawalan na ng isang gwapo, mayaman, matipuno at matalino sa mundo? Tsk, tsk, Sir it’s a big no no. Kaya nga dapat everybody happy lang tayo, e.” Kinindatan ko pa siya.