روايات وقصص ضمن Stress Funny Quotes

natatawa kong saad dahil sa sobrang hindi makapaniwala. "[It erects, babe. Hearing your sweet voice makes my body burn. So, hung up the call now bago pa kita pigilan.]" I can already hear his hoarse voice. "Oh yeah? Then keep erecting, babe." nang-aakit kong sabi and bit my lip to suppress my laughter. "[You're making fun of me, don't you? I'm serious here, goddammit!]" frustrated niyang sabi. "Why are you so stressed, babe? You know, I can just set aside first my work. Kaunting papeles lang naman iyon—" napakunot ang noo ko sa biglaang pag-end niya ng call.

“ Uminom ka muna ng juice, para naman may bitamina sa katawan mo. Iba na yung puti mo, parang papunta na sa bangkay.” Sinamaan ko naman siya ng tingin at nag peace sign naman siya. “Charot lang, pero kasi gaga ka. Wala ka na ngang maalaala, stressin mo pa sarili mo. Bobo!” “Wow ah, nakaka encourage ka talaga, pero kasi naman, hindi ko mapigilan. Habangbuhay na ba akong walang maalala?”

Biglang lantang gulay naman si Felix, halatang nahuli ang sarcasm at pressure ng boss. “Ito na nga po… damay na rin sa anak niyo na walang maayos na tulog, pati lovelife ko huhuhuhuh” mangiyak ngiyak na bulong niya sa isip, halatang pilit pinipigilan ang kanyang frustration. Bahagyang tumango na lang siya, pilit pinapanatili ang propesyonal na postura. “Opo,” mahinahong tugon niya.

Medyo sumimangot pa ako. "Araw-araw pala, love, sorry," sagot rin nito agad. Napangiti pa na napakamot sa ulo. "Ayan, tama. Dapat araw-araw. Na-stress ako, don't ah," taas-kilay ko pang sambit. Napangiti ako ng humalakhak ito. "Kaya hindi ko na kailangan humanap ng bagay na nakakapagpasaya sa akin, ikaw pa lang sapat na. Masayang-masaya na ang buhay ko," proud na sabi ni Tristan.

Sa huling bahagi ng message ito ay may kasama pa ring hug emoji. Sa pagkakataong ito, nakaramdam si Vincent ng kaunting init sa kanyang puso. Sila pa rin talaga ang mga matatalik niyang kaibigan sa loob ng maraming taon, ang mga taong kayang harapin ang pagsubok ng panahon kasama niya. Kaya naman, nagpadala siya ng isang laughing emoj…: Pati ang mga stickers ni Mitch ay ninanakaw mo na rin ngayon, ah.

“I just said ‘maybe'. Don't believe immediately if what was said is not sure or certain. Don't trust easily or you will face your consequence like how this dude trusted his animals, believing he would not be bitten and the next day he was rushed to the hospital because one of his animals bit him. How funny.” “Hey!” singit bigla ni Alvin kahit may laman pa ang bibig nito. Napangiti nalang si Van, ‘Now I know why my stress and my tiredness disappear immediately every time I come home here from work. They are my stress reliever and my second strength to not get tired of finding you.’

Hindi ko na napigilan at napairap ako. Is he serious? Hindi ba niya naisip na kaya ako stress ay dahil sa kanya? He acted so innocent when he threatened me just last week! Matteo laughed. “Am I?” tanong niya rin tuloy. Mabilis akong umiling. Of course not! Kahit naman nakakastress ang work ko, I am being paid to do that kaya I don’t have the right to complain! This Lucian is sick!

Gwapo din siya at natitiyak ko masyadong makulit. Hehehe. Napailing ako. “Tangi pa si Sister-In-law. Tawagan ko, gusto mo.” “Tinawagan ko na kanina.” “So, bakit matamlay. Di sanay na wala si Jeff? Ahh. Morning sickness? Wag kang matamlay lalo na nga nagdadalang tao ka. Sabihin mo lang sa akin kung pa-stress masyado sa activities at quizzes yung school niyo. Dahil agad ko naman gagawin itong abo. Without any minute.” Ngiti niya na di mawala sa labi.

"May sira yata sa ulo." "Hindi ako baliw, okay? Hindi! Mga epal kayo. 'Di n'yo ba alam iyong self-talk? Mga bwisit!" singhal ko at nag-marcha na palayo. "Anyare sa 'yo, 'te? Bakit parang stress na stress ka yata? Saka ano 'yang nasa pisnge mo? Bandage ba 'yan?" "H-Hindi. Tissue lang." May pagmamadali kong isinuot ang apron.