Stress Funny Quotes Mga Nobela at Kwento

“ Uminom ka muna ng juice, para naman may bitamina sa katawan mo. Iba na yung puti mo, parang papunta na sa bangkay.” Sinamaan ko naman siya ng tingin at nag peace sign naman siya. “Charot lang, pero kasi gaga ka. Wala ka na ngang maalaala, stressin mo pa sarili mo. Bobo!” “Wow ah, nakaka encourage ka talaga, pero kasi naman, hindi ko mapigilan. Habangbuhay na ba akong walang maalala?”

aniya na lalong kinahalakhak ko. Halos mamilipit ako sa kakatawa, nawala tuloy ang stress ko kay Satanas kanina. My friend is my stress reliever. Paglabas nilang dalawa, ang sama ng tingin nila sa akin. "Ikaw na impakta ka, pumasok ka doon at maghugas. Magpalit ka na rin ng damit diyan. Nandiyan pa yung dati mong damit na naiwan. Yun na ang suutin mo, kakahiya namang naka uniform kang pupunta tayo ng bar pagkatapos nating kumain," ani Jasmine.

Hindi na kami madalas lumalabas, at hindi na rin kami madalas na nagkakausap. Pareho kasi kami ni Quen na pressured sa pamilya. Kahit supportive sa kanya si tita, hindi pa rin maiwasan na ma-pressured siya sa pamilya niya. Sino ba naman kasing hindi matatakot sa future? Sino ba naman kasi ang hindi kakabahan na baka maling path pala iyong tine-take mo. Masyado kaming na-i-stress sa pamilya, kaya nung sabihin niya sa'kin na nabawasan ang lungkot niya noon nang dumating si coach sa buhay niya, natuwa ako.

malungkot na saad ko. Napahawak ito sa kanyang sentido na tila ba stress na naman siya dahil sa akin. “Damn, Zoreign! Are you fucking crazy? What the hell is wrong with you? You’re such a weirdo! Labas! Imbes na mawala ang stress ko pinapainit mo na naman ang ulo ko.” naiinis na saad niya. Kahit labag man sa loob ko ay bumaba ako ng sasakyan.

Hindi ko na napigilan at napairap ako. Is he serious? Hindi ba niya naisip na kaya ako stress ay dahil sa kanya? He acted so innocent when he threatened me just last week! Matteo laughed. “Am I?” tanong niya rin tuloy. Mabilis akong umiling. Of course not! Kahit naman nakakastress ang work ko, I am being paid to do that kaya I don’t have the right to complain! This Lucian is sick!

“Hala. Wala ka naman sigurong galit sa akin, no? Tataba ako nito sa dami ng French fries at burger na binili mo.” “Titikman ko din yang stress reliever.” “Sus. Relieve na relieve ako kapag may nabili nga akong pinag-combo na pagkain na ito.” “Talaga lang?” “Sa tingin ko makakatulong ito sayo.” “Tignan natin.”

Gwapo din siya at natitiyak ko masyadong makulit. Hehehe. Napailing ako. “Tangi pa si Sister-In-law. Tawagan ko, gusto mo.” “Tinawagan ko na kanina.” “So, bakit matamlay. Di sanay na wala si Jeff? Ahh. Morning sickness? Wag kang matamlay lalo na nga nagdadalang tao ka. Sabihin mo lang sa akin kung pa-stress masyado sa activities at quizzes yung school niyo. Dahil agad ko naman gagawin itong abo. Without any minute.” Ngiti niya na di mawala sa labi.

"May sira yata sa ulo." "Hindi ako baliw, okay? Hindi! Mga epal kayo. 'Di n'yo ba alam iyong self-talk? Mga bwisit!" singhal ko at nag-marcha na palayo. "Anyare sa 'yo, 'te? Bakit parang stress na stress ka yata? Saka ano 'yang nasa pisnge mo? Bandage ba 'yan?" "H-Hindi. Tissue lang." May pagmamadali kong isinuot ang apron.

Ibabalik ko na sana ang mag bote sa paper bag ng may makita pa akong isang sticky notes. P.S. A tip to not being stressed at work is to love your boss. It will make you more inspired to go to work. Kapag nalaman ko kung sino ang Anon na ito. Ibabato ko sa kaniya ang mga pinadala niyang gamot. Na-stress lalo ako sa kaniya. Ang lakas ng amats niya. Ang pangit niya magpayo. Love my boss, no fucking way. I am will never love him again. Okay nang ma-stress kaysa ma-inspired sa pangit na boss.

Nabawasan nga ang pag-uutos sa akin ni Ashray pero tumindi naman ang ugali. “'Wag mong i-stress ang sarili mo sa ibang bagay. Sabihin mo man o hindi nahahalata ko na na hindi lang iisa ang ini-stress mo. Tulungan ulit kitang maalala paano maging masaya.” Napangiti ako sa sinabi niya buti at nandito si Claies sa mga ganitong bagay.