Stress Funny Quotes の小説・ストーリー

Napakapit ako sa unan habang nilalasap ang sarap sa kasulok-sulukan ng pagkatao ko. MAHIHINANG hingal ang narinig ko mula sa kaniya matapos naming makaraos dalawa. Hindi ako gumalaw, nakapikit lang ako habang siya ay nakayapos na ang kamay at hita sa akin. “Are you tired?” bulong niya. Tumango ako. “Iniisip mo ba ang nangyari kanina?” tanong niya sa akin. Tumango ulit ako. “I see… Napapadalas ang pagsi-sex natin lately indicated na stress na stress ka rin nitong mga nagdaan. Can you just let go your problems and enjoy?”

Ibabalik ko na sana ang mag bote sa paper bag ng may makita pa akong isang sticky notes. P.S. A tip to not being stressed at work is to love your boss. It will make you more inspired to go to work. Kapag nalaman ko kung sino ang Anon na ito. Ibabato ko sa kaniya ang mga pinadala niyang gamot. Na-stress lalo ako sa kaniya. Ang lakas ng amats niya. Ang pangit niya magpayo. Love my boss, no fucking way. I am will never love him again. Okay nang ma-stress kaysa ma-inspired sa pangit na boss.

Nabawasan nga ang pag-uutos sa akin ni Ashray pero tumindi naman ang ugali. “'Wag mong i-stress ang sarili mo sa ibang bagay. Sabihin mo man o hindi nahahalata ko na na hindi lang iisa ang ini-stress mo. Tulungan ulit kitang maalala paano maging masaya.” Napangiti ako sa sinabi niya buti at nandito si Claies sa mga ganitong bagay.

Pasimple ang mga tingin at sulyap niya sa akin. Ngunit gayun pa man ay hindi na ganoon kabilis ang tibok ng puso ko sa tuwing kaharap siya, siguro ay nagsawa sa sakit ang puso ko. “Busy na busy ka sa company ‘no?” baka sakali niya. “Yes, super stressful rin.” Maktol ko. “Ganiyan talaga, we all started from getting stressed rather than getting relaxed. Malalampasan rin ‘yan,” he gave some encouragement words and I guess that would help?

“Wala. Stress lang. Magpaka-stress ka lang gusto mo maging pogi.” “Ay pusanggala! Di ko na kailangan magpaka-stress, gwapo na ko eh,” sagot ni Marco sa kaniya at ipinakita pa ang muscle nito. Akala mo naman may madadagdag iyon sa sinasabi nitong gwapo.

Siguro sa pagod sa pag-iisip ng maraming bagay. "Should I take your stress away?" He smirked playfully. Uminit ang pisngi ko. Knowing him, his mind is full of green thoughts. Kaya hindi na ako magtataka kung anong klaseng pagtatanggal ng stress ang sinasabi niya. "Tumigil ka nga!" "Wait, what did I do? I'm just being thoughtful here." My lips twisted, trying to suppress a smile. "Yeah, a thoughtful pervert."

And now I'm suffering this kind of shitty life. Going to school is boring. I don't have friends. Kids in our school are stupid. They are weak. I don't make friends with weak kids. They are annoying and they speak nonsense and no substance. They easily cry for small things. So loud and it irritates me. Sarap e-staple ng mga bibig nila kapag umiiyak. Such a cry baby. "Jemisha Storm, what did you do this time huh?"

Natatawang sabi ni Jake na ikinatawa nilang lahat. Sira tong tukmol na 'to, ah! Pati tuloy ako natawa na lang sa mga kalukohan nila. Haysstt. Nakakawala ng stress. "Basta, always remember, don't let your problem change your smile, Let your smile change your problem." Nakangiting sabi ni Shane. Ayiieeee saan niya napulot 'yon? Hahaha!! "Saan mo na research 'yan, nget?" natatawang sabi ko.

pananakot at biro kay Crystal. “I donʼt care with your jokes, Clifford! Itʼs not funny!” Inakbayan na lamang niya si Crystal, saka kumindat-kindat ng ilang beses. “Huwag mong ibababad ang iyong sarili sa stress dahil baka maglaho ang pinakaiingatan mong mukha. Baka hindi ka na mapansin ng iniirog mo.”

"Sige na. Babalik na ako sa trabaho." "Alright. What do you want for later? Anything? O, sapat na ako para sayo?" Napanguso ako habang sapo ng palad ang noo. "Sky… ang corny na." "I'm just trying to make you laugh. I know you've been stressed out the past few days."