Studio Ghibli Quotes Novels & Stories

"Admiring... my soul?" "Yeah. Sabi ni Tita, your art is honest. Minsan masakit, pero laging totoo." Lumingon siya sa akin, at sa titig niya, parang nababasa niya lahat ng pait na dinadaanan ko. "Kaya nung makita kita sa convenience store kanina na parang pasan ang mundo, alam ko agad na ikaw 'yun. The eyes don't lie, even when the person does."

Tahimik lang sila, parang may kaniya-kaniyang mundo. Then Jiro spoke. “Alam mo, hindi ko akalaing maiistorbo ng isang kagaya mong babae ang buong mundo ko.” “Salamat sa compliment,” sarkastikong tugon ni Mirabelle. “I’m not joking,” he said. “Hindi ko alam kung pinatahimik kita para sa reputasyon ko... o para sa sarili kong kagustuhan.” Napatingin si Mirabelle sa kanya. “So, alin nga ba?”

kamot nito sa ulo na halatang nauubos na ang pasensya sa pagngawa ni Briel. “Ako na ang bahala, huwag mong daanin sa init ng ulo. Kapag iyan nagkagasgas, bababa ang presyo niyan kaya pigilan mo ang sarili mo kung ayaw mong parusan kita. Naiintindihan mo?” makahulugang wika ni Gabu na hindi na natutuwa sa alipores. “S-Sige po, boss. S-Sorry po…hindi ko na uulitin…”

Alam niya kung paano ako gumuhit noong nasa Italy pa ako. "You're overthinking again," basag ni Sebastian sa katahimikan habang maingat na inililiko ang SUV pumasok sa gate ng subdivision. "Hindi naman sa ganoon, Sebastian. Medyo nabigla lang ako," sagot ko habang inaayos ang pagkakahawak sa tablet ko. "Architect Hernandez was one of the strict professors in Milan. Siya 'yung tipo na isang tingin pa lang sa lines mo, alam na kung kinopya mo lang o kung nanggaling talaga sa sarili mong ideya."

Sobrang na appreciate ko talaga yung ganitong effort ni Gabrien like sa bawat achievements naming mag kakaibigan siya ang hindi mawawala dahil ang sabi niya nga gusto niya sa bawat small achievements namin ay gusto niya andon siya para raw maalala namin siya, she's very sweet and caring kind of person kaya natatakot ako if one day papasok siya sa isang relationship and ma- take advantage ang kabaitan niya. Kotse ni Gabrien ang gamit namin sa pag punta sa studio at oo nga pala sa studio kami ni Gabrien mag sho-shoot ng product dahil mahal nga raw ang bayad kung kukuha pa kami and yung personal photographer naman ni Gabrien ay may experience sa foods photography. " Mamayang 2pm pa naman openi

“Mukhang may whim sickness siya para sorpresahin tayo sa bawat corner.” Inis niyang turan kay Sabina. “Tinanong ka na ba niya kung ano ang iguguhit mo para sa illustration?” excited na tanong ni Sabina mula sa kabilang linya. “Wag mo ngang ibahin ang usapan, Sab," asar niyang turan. "Hindi ba sinabi ko sayo na nagsisimula pa lang kaming mag-usap nang tumawag ka?” “Tanungin mo siya,” utos nito sa kanya.

“Naisip mo ba, bakit ‘to hindi tayong ikaspondo ng media?” Ngumiti ako. “Siguro napagod na sila sa drama.” “Pero sa totoo lang, gusto kong sabihin na... I'm proud of you.” Nilingon ko siya. “Hindi mo naman ako binago.” “Basta sa lahat ng laban mo, pinalakas mo ako para harapin ang sarili kong takot.” Tumahimik ako sandali. “Alam mo, kung meron mang quotes sa atin... baka hindi ito fairy tale. Fairy tales end sa pindot ng camera. Pero tayo, story natin... nagsisimula ngayon.”

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

Pagod na. "Lythe, you're not okay. Don't forced yourself to be okay." ani ni Sab, hinawakan nya naman ang balikat ko. Para bang pinaparmdam sa hawak nya na "Lythe you can do it!" "Diba may kasabihan tayong magpipinsan?" Tanong ni Niah, tumango naman kaming dalawa. "The brave one cries, but never give up." sabay sabay naming sigaw.

Isang nakakatakot na tingin ang ipinakita ni Prince. "Sabihin mo ulit 'yan sa mukha ko, Chiba!" “Paano kung gawin ko?” “Gagalawin mo ba ako?” “Mabuti pang mag isip ka ng dalawang beses. Binubuhay lang kita para sa kapakanan ni Quill Gibson.” "Kung patuloy mong buksan ang iyong bibig ng ganito, mawawala ang respeto ko sayo. Naiintindihan mo ba ako?"