Stupid Questions Novels & Stories

Bigla, gusto niya itong suntukin o kaya naman ay sakalin. Kailanman ay hindi pa siya natatawag na st*pid! Habang itong lalaki sa harap niya ay akala mo hari ng mundo. Kahit na nakaka-intimidate ito at kaya siyang patayin, binigyan niya pa rin ito ng naniningkit na tingin at ngisi upang pagtakpan ang kaba niya. "St*pid? Did you just call me stupid?!"

Walanghiyang babaeng 'to! "Ahhhhhh is it because hindi ko naipasok ng maayos ang susi kaya hindi umandar?", sabi nito sa sarili dahilan para mapanganga ako. "Are you stupid? Sayo ba talaga kotse na 'to? Marunong ka ba mag-drive?", 'di ko makapaniwalang tanong. Tinigjan niya ako ng nakataas ang kaliwang kilay. "It's mine and i'm not stupid."

“That’s a weird question to ask at midnight.” “It’s a simple one.” Napalunok ako. “He humiliated me.” “That’s not what I asked.” Biglang sumikip ang lalamunan ko. Kasi apparently, ang lalaking ito ay marunong lang magtanong ng mga terrible questions kapag madilim ang kwarto at hindi ko magamit ang sarcasm ko as a shield. I shifted onto my back at tumitig sa ceiling. “No.” His voice dropped. “No?”

"Bakit ang sungit mo?, tanong neto "Because you are an idiot.I hate moron people that is why I don't like you" "Moron? Ako,bobo? Hoy, matalino ako.Alam mo bang madami akong medal nong elementary pa lang ako?, hambog neton sabi sa akin. "I don't care.Why are you here? Everything about you is annoying", kunot noo kong sabi. "Wow,ako pa talaga tinanong mo kung bakit ako andito? , Andito ang Penthouse ng Bossing ko kaya ako nandito.Ang liit nga naman ng mundo at dito pa kita-------

“Hoy. Anong problema mo? Okay ka lang?” Tinitigan ko ang mukha niya para makita kung may mali ba sa kanya o ano. “I’m fine.” “Eh bakit ayaw mong pumasok? Ayaw mo akong kasama?” Lumalim ang pagkakakunot ng noo niya. “You’re really stupid. Lalabas ba tayo kung ayaw kitang kasama?” Pikon agad. Nakita ko ang pagbuntong-hininga niya.

Mabilis na pumaibabaw ang nakakabinging katahimikan sa pagitan naming dalawa na tanging tunog ng aircon at ng aming paghinga lamang ang naririnig. "How are you? Did he hurt you?" He cut the silence off by asking me a sincere question. Hindi ko alam kung anong isasagot sa tanong na iyon dahil ang totoo ay hindi ako okay at sobrang nasasaktan ako. "Why do everybody loves to make me stupid? Why do everyone makes me feel that I'm worthless?" I suddenly asked and heave a deep breath to calm myself. Parang nagulat siya sa tanong kong iyon kasunod ng paghigit ng kanyang hininga.

mariin kong binaon ang mukha ko sa unan at doon inis na inis na sumigaw. Stupid Reign. Fucking stupid.

tanong ni Summer na poker face na ikinatitig nito sa kaniya. “Stupid! Did you fvcking forget that today was the parents meeting in Thunder’s school?”saad nito na hindi na napansin ni Summer ang pagtawag nito sa kaniya ng stupid dahil sa pinaalala nito tungkol sa meeting na dapat niyang puntahan. “Oh sh*t! Nawala sa isipan ko na ngayon ang araw ng meeting.”

Tanong ko kay Stan. Kumunot naman ang noo niya. "Yeah. Why?" "Anong nakita? Wala? Walang AIDS? Herpes? HIV?--" Napatigil ako sa pagtatanong ng malakas siyang tumawa. Aba bastos 'to, a? "You're crazy! Naisip mong may ganun ako?" "Of course! Daig mo pa aso sa kung sino sinong sinasampahan, e!"

“What—” “Kakim zhe glupym ty stal?!” agad nitong singhal mula sa kabilang linya, ni hindi man lang hinintay matapos ang kanyang sasabihin. “YA ne rastila takuyu ​​duru, kak ty!” [translation: What kind of stupid have you become?! I didn't raise a fool like you!]