Subdue Novels & Stories

[Kung wala ka nama nang kailangan then I need to go inistorbo mo na ako masyado] Pagka sabi nya noon ay basta na lang ako pinatayan ng tawag. Wala talagang manners tch. Naisip ko tuloy kung paano siya natatagalan ng mga tao sa paligid niya such an annoying brat. ‘Audrey or Andrea no matter who you are but the moment you've come and agreed to be my wife, you've become mine and you can never escape from me’

Kabanata 1 Isang hagupit ng latigo ang pumalatak sa kan'yang likod kaya napapikit si Candy ng mariin. Sa sobrang sakit noon ay napapahawak siya sa kahoy. Ito ang nagsisilbing lakas niya sa tuwing nakakaramdam siya ng sobrang sakit at hindi na kaya.

mahina kong sambit nang mapansin kong nakababa na ng tuluyan si Zerudo. Nakahinga ako nang maluwag dahil hindi natuloy ang plano ni Zerudo. Totoo naman, mahirap siyang i-resist. Kapag nandoon ka na pala sa point na 'yon ay tila ba hindi ka makakahindi. Traydor pa ang katawan ko dahil hindi ko mapigilang ang aking sarili sa sensasyong ibinibigay niya sa 'kin.

Aniya/saad ng lalaking 'to. Awtomatiko namang nag salubong ang mga kilay ko dahil sa mga sinabi nito. Proposal? At paano nyang nalaman ang tungkol sa perang pambayad ko sa renta ng bahay eh hindi ko naman ata siya kilala? Teka-- siguro stalker ko 'to ano? "A-anong proposal?" Pag kuwa'y tanong ko rito. "I need a Substitute Bride." Walang kalatoy-latoy na saad ng kausap ko.

Hindi ako makakapayag! "Learn to stay calm. Once and for all, like now, that attitude of yours ay hindi uubra sa'kin. You need to observe your manner, Ms. Del Fuego. Alalahanin mong your under my supervision. Is that clear? You grab my offer, then, you should learn to follow my rules, not yours! Is that clear?"

Agad siyang kinubabawan ng lalaki ng maihiga na siya sa malambot na kama at marubdob na hinalikan. “Make me cum again…” ungȯl ni Zylah at muling inangat ang balakang para iparamdam sa lalaki ang pangangailangan niya rito. “Make me scream, Austin…” “I will…” pangako ni Austin at isinubȯ ang isang nipple ni Zylah habang muli niyang ibinabaȯn ang pagkalālaki rito na parang kahit siya ay nadrȯga dahil tigas na tigas pa rin ito.

Nakadalawang subo na siya nang matunog niyang ibinaba sa plato ang tinidor. Marahas siyang tumayo at inilagak sa lababo ang dinner knife at iba pang gamit na ayaw niya namang gamitin sa pagkakataong ito. Dala ng inis, walang pakundangan siyang naupong muli at itinaas ang mga paa at kumain ng nakakamay. Ang lalaki ng mga subo niya. Ang pagkain ang napagbuntunan niya.

Ito ang kauna-unahang pagkakataon na nadama talaga ni Liston Santos na ang pamilyang Santos ay maaaring maging isang subsidiary ng pahayag. Ang salitang subordinate ay maaaring isang maliit na pangit, ngunit nakasalalay ito sa kung anong bilog na nakakabit nito, at sa isang lugar tulad ng pahayag na mas mataas kaysa sa ordinaryong pagiging makamundo, kahit na nakakabit ito, sulit ito.

Ang sabi niya sa malapit lang siya mangangaso. "You can't sense him kasi pagod ka at isa pa, you're not on your beast form so your senses will be weak. Magpahinga ka muna ngayon at subukan mo ulit mamaya, mahina na rin ang pandama ko dahil alam mo na, matanda na ko kaya ikaw na lang pag-asa ni Niko. Magpahinga ka na, okay?" Her soothing and persuading voice somehow calms me. I tried resting and let the darkness swallow me.

Naupo ako sa gilid ng mahabang upuan at may katabi akong lalaki. I focus on the mass until it's time for the Peace be with you. I bow to every person infront of me then beside me before I turn on my back. Where I got to look on the eyes of a guy behind my sit. I smile and bow while I mutter a peace be with you. I haven't really saw his face since he's covering his face a mask though I notice him smile because of his eyes smile. Tumalikod na ako at nagfocus na sa harap hanggang sa matapos ang misa.