Summer Feeling Quotes Novels & Stories

Nanginginig ang mga daliri niya kahit hindi naman malamig ang paligid. Naglabas ng lipstick si Summer, nag-retouch, sabay sulyap sa repleksyon ni Caprice. “Anong nangyayari sa iyo? Ang tahimik mo today. You okay?” “Okay lang,” mahinang sagot ni Caprice. Kumuha siya ng tissue at dahan-dahang pinunasan ang kamay, nakayuko. “Siguro pagod lang.” “Konti na lang,” malumanay na sabi ni Summer. “Umuwi ka na agad mamaya. Magpahinga ka. Don’t push yourself, ha? Everything will be fine.”

"Opo, Madam." Tahimik lang ako habang si Summer ay may sinasabi na hindi ko na maintindihan dahil sa lasing niyang tono. Ilang minuto pa siguro ay nararamdaman ko na ang pagkahilo. Tila ba umiikot na ang buong bar. Hindi ko maintindihan kung bakit ang init din ng pakiramdam ko. Marami rin kaming nainom. "Mar-shiel-la, sayaw tayo dali."

Mainit ang sikat ng araw kahit hindi pa tuluyang sumisikat. Ramdam agad ang lagkit sa batok at pawis sa sentido, at mabigat ang hangin na parang ayaw gumalaw. Pero sanay na ako rito. San Felipe summers always felt this way—sticky and heavy, yet oddly comforting.

Hinawakan pa niya ang mukha nito gamit ang kaniyang dalawang kamay bago magsalita. "Show me the world with your sunshine, let me feel the warmth within your soul. Captivate me with your bright green eyes, let me wrap my arms to you so tight, just like unending kisses you give to me tonight.." "Storm," usal pa ni Summer habang masuyo itong dinampian ang kaniyang mga labi. Isang napakatamis na pakiramdam sa kaniyang labi. Ang sandaling hinahanap-hanap niya sa tuwina. Nakakabaliw si Summer. Siya lang ay sapat na para kay Storm.

Iisa lang naman ang makikita niya mula roon— pagsusumamo. “Babantayan ko ang bawat kilos mo, at sa oras na malaman ko na niloloko mo lang ako, I swear, ako mismo ang papatay sayo.” Imbes na matakot ay nakadama ako ng kasiyahan sa sinabi ni Summer. Batid ko na pumapayag ito sa aking kahilingan. Tinalikuran na ako ni Summer habang ako ay naiwan na mag-isa dito sa hardin. Nakatanglaw sa malawak na kalangitan habang nagninilaynilay.

Bakit ba kasi ang init? What's more annoying was that, the announcement got postponed the very last moment may dahil nasira daw sa sound system. Of course, we'll have to wait. I kept on sighing because of the heat, buti na nga lang at may upuan. Kung hindi, ewan ko nalang. Pinagpawisan na ako ng sobra, wala pa akong payong at naiwan ko pa ang tumbler ko sa room! Hindi ko rin alam kung nasaan sina Aspen at Sienna dahil kusa nalang kaming nagkawatak-watak sa oras na dumating kami sa quadrangle. Tuloy ay humalo na ako sa mga estudyante sa ibang strand.

But knowing that my family is safe, it's all worth it. Binaba ko ang coffee mug ko. Makapal na ang jacket pero nanunoot pa rin ang lamig ng pang-umagang hangin. At last the sun show up. The so called summer is coming soon. Hindi nga lang iyon sapat upang tunawin ang yelo sa paligid. Ilang buwan din na yakap kami ng dilim at lamig na tila nakakulong kami sa isang malaking freezer at wala kaming matakbuhan.

"Sinasabi mo bang masyadong makitid ang bakuran ko?" Niligtas siya ni Summer sa tamang oras. Tumakbo siya patungo sa kanila sa tulong ni Atticus. "Nandito ka na pala, Tiffie! Pumasok ka na, ang init dito." Nakakaramdam ng init si Tiffany sa tuwing nakikita niya si Summer. Nakangiti siya habang binabati siya. "Kararating ko lang din. Hindi pa gumagaling ang paa mo kaya huwag ka muna masyadong gumalaw."

Nilipat ko sa sumunod na larawan. “In my second shot, naisip ko i-summer vibes siya. Sakto ang sikat ng araw, ang ambience ng paligid. I do the bright light in the picture, This is risky actually, Lalo't pa kung hindi ka marunong ng tamang timing masisira ang summer vibes na gusto mong gawin. Summer feeling especially with the flowers and a leaves. A little dreamy And well planned light reflection in the glass." Habang nagsasalita napapansin ko ang ibang board members na tumatango. Tila na-aamaze o natutuwa sa aking paliwanag.