Sun Rising Wallpaper Novels & Stories

Nagising si Amelia sa isang madilim na kwartong hindi pamilyar sa kanya. Mabilis siyang bumangon mula sa kinahihigaang kama at muling iginala ang paningin sa paligid. Bukod sa kama, wala na siyang ibang nakikitang gamit sa loob. Luma na ang bulaklaking wallpaper sa mga dingding, at nagkalat ang mga bahay-alitaptap sa bawat sulok ng kisame at dingding.

May iba pang sumisigaw ng kung ano-ano, Azi responded to it with a bright smile. He was like a sun who brightens up your day. "Hey, good morning." He greeted. Ngumiti ako na agad ding napalitan ng ngiwi nang kinurot ni Sienna ang tagiliran ko. Itong gagang 'to! Naging hobby na talaga ang pagkurot sa bewang ko sa tuwing and'yan si Aziel! When I turned to her, she was looking dreamily at Azi. Napailing nalang ako.

Hindi man nawala atleast nabawasan na ang sakit. “Okay na ba? Kung okay na pwede na tayong umuwi.” “Pwede na mag-stay na muna tayo kahit ilang minuto lang?” “Sure! Can I sit besides you?”I nodded. In art, people often use sunrises and sunsets to depict life and death. As the sun slowly creeps up the horizon, we are reminded of new life sprouting out of fresh ground. Sure, the sun is actually right there. It only seems like it appears in the morning and goes away at night because of how the world rotates on its axis.

Hindi nila pinapansin ang pagsikat ng araw kaya hindi ko tuloy maiwasan isipin na kung gaano na sila kasanay dito kaya binabalewala na lamang nila, pero ako, tulad kong hindi naman namamalagi rito ay hindi magsasawang titigan ito. Umupo ako sa stainless na upuan at tumitig lamang sa maliit na parte ng araw at ang repleksyon nito sa dagat. Suddenly, in the middle of staring at the sunrise, I feel my tears slowly flowing down to my cheeks. Bigla na lamang ako naiyak sa hindi ko malamang rason. Now, I can't stop myself from thinking that the sunrise itself is emotional that influence me to cry.

I think this sleep is the longest and most comfortable sleep in my entire life. Nagising ako sa di pamilyar na puting kwarto. Nakakasilaw ang kulay niyon. Napakaraming mga kagamitang nakasaksak sa katawan ko. I roam my eyes around the room. May sofa doon sa right side ko. May babaeng natutulog roon pero hindi ko kilala. Sa bandang paanan ko naman, sa right side ay may sliding window. I love how that window gives an ethereal beauty of the world. The color of the rising sun gives complement to the beauty of the surroundings.

Candid shot, nakaupo sa sofa, may hawak na kape, bahagyang nakangiti habang hindi alam na kinukunan siya ng litrato. Tahimik ang room for exactly two seconds. Tapos lumakas ang bulungan. “Uy,” bulong ng isa sa marketing team, hindi na napigilan. “Sir Daryl,” singit ng isa pa, may halong tawa, “ang ganda naman ng wallpaper mo.” May pabulong na tawanan. May sulyapan. May kilig na hindi naitago. Nanlaki ang mata ni Iris. Ramdam niyang uminit ang pisngi niya.

At sa sandaling lumiwanag ang screen, parang may matalim na bagay na dumiretso sa kanyang dibdib. Wallpaper iyon nina Mayumi at Christian. Masayang nakangiti si Mayumi habang nakasandal kay Christian, magkadikit ang kanilang mga noo, at ang kanilang mga kamay ay magkasamang bumubuo ng hugis-puso. Simple lang ang litrato, ngunit sapat iyon upang higpitan ang paghinga ni Xavier. Hindi niya kailanman binibigyang-pansin ang maliliit na bagay tulad ng wallpaper noon.

Agad akong napatayo at dinaluhan ang lamesa kinuha ko ang sticky notes doon at binasa 'yun. Good morning my sunshine. Have a good morning and may God bless you. Eat your breakfast well. I love you! Check your phone baby. Agad naman akong bumalik sa kama at hinanap ang phone ko at natagpuan ko 'to sa gilid ng lampshade. Pagbukas ko palang bumungad na agad saakin ang bago kong wallpaper. Picture namin dalawa habang nakayakap ako sakanya pero mahimbing ang tulog ko at siya naman ay nakahalik sa buhok ko pero 'di rin siya nakatingin sa camera.

Dahil ba sa pag-iwan niya rito noon? Sumasakit lalo ang ulo niya sa pag-iisip at kahit humiga siya at pumikit ay hindi naman na siya makakatulog kaya umahon na lamang siya mula sa kama. She went to the huge glass door at the right of the bed leading her to the adjacent veranda. She surprised when she saw the sun slowly kissing the horizon. Ang ganda ng view ng sunset sa veranda ni Sylvan. Kitang-kita mula doon ang unti-unting pagsasanib ng araw sa hangganan na kanyang natatanaw.