Sunburn Quotes Novels & Stories

Kung magpapadala ako lagi sa paawa niya baka magkaroon siya ng sunburn! "Toby naman, please, put sunscreen now! I don't want you to regret your decision. Look, the sun is scorching! You might get sunburned!" Babala ko rito. He looked crestfallen. Ayaw ko man siyang pagalitan pero mas ayaw kong marinig na umaray siya dahil sa sakit ng sunburn.

Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa. "Don't compare your life to others. There's no comparison between the sun and the moon. They shine when it's their time." on sync naming pagbasa ni niccolo sa isang sipi na nakasabit sa puno. "Translate niyo nga sa tagalog." paghamon ni jaq. "Huwag mong ikumpara ang buhay mo sa iba. Kapag pangit sila at gwapo ka, hindi mo 'yon kasalanan...kasalanan na 'yon ng lahi nila." confident na tugon ni niccolo kay jaq.

Ang matigas at maayos na hulma ng katawan niya sa ilalim ng warm yellow light—malalalim ang linya ng dibdib at abs—sobrang linaw at nakakabigla sa paningin. Parang biglang uminit ang mukha ni Sunshine kaya agad siyang umiwas ng tingin. Sino ba talaga ang sinusubukan nitong akitin sa paghubad niya? Pinilit niyang kumalma, umupo sa kabilang side ng sofa at sadyang naglagay ng distansya. Binuksan niya ang medical kit, kinuha ang burn ointment at cotton swabs, saka maingat na binuksan ang takip.

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Sa mga taong tahimik lang na nakangiti habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. Tumatak tuloy agad sa akin ang sinabi ni Sorin. “People don’t just remember the sunset, they remember who was standing beside them when the sky turned gold.” Napakagat ako sa ibabang bahagi ng labi ko. Hindi ko namalayang napapangiti na pala ako. Parang may mainit na pakiramdam na unti-unting kumalat sa dibdib ko, tapos napatingin ako kay Sorin. Tahimik lang siyang nakatanaw sa dagat. Parang normal lang sa kaniya ang sinabi niya.

Tanong ni Flame kay Daddy. Nag lakad na ako ng maka recover ako sa pagka bigla ko. “You can let the world burn right?” Tanong ni Dad at umupo ito sa kaharapan na upuan ni Flame. “Para saan ito dad?” Walang pag aalinlangan kong tanong. Umupo narin ako pero sa mahabang upuan. “I can but i won’t do that, why?” Tanong muli ni Flame. “Gusto ko tapusin ang lahat ng tumarantado sa mga Azaleano.” Sagot ni Dad.

Binasa nya ang message sa sticky notes na naka attach sa supot. 'The water shines only by the sun. And it is you who are my sun. BY Charles de Leusse' - Martin 'It is you who are my sun.. It is you who are my sun..' Paulit ulit niyang binasa ang bahaging iyon ng mensahe. Wala sa loob na naidikit niya sa kanyang dibdib ang notes. Makahulugang tingin naman ang ibinigay sa kanya nina Marky at Caroline.

May luha rin palang tumulo sa akin kaya agad ko iyong pinunasan. “Why the sun? I don't like the sun.” pagbibiro ko kaya humalakhak siya. Totoo naman kasi. Hindi ko talaga gusto ang araw. Nakakapaso at nakakasakit sa balat. “I know. But you can't dislike yourself, Violet. Whatever the hates you give to it, I know you will always have the space in your body where you will look for it's energy and heat. Because in you... I know you can feel it. You are the sun too, Violet. The sun to everyone who needs light and energy.” banayad ang pagkasabi niya sa akin. Napakagat ako sa aking labi dahil sa malalim niyang salita.