Sunset Quotes Novels & Stories

sabi ko naman at tumingin na ulit sa dagat, palubog na ang araw at sobrang ganda na ng kulay ng paligid lalo na ng langit at dagat. “Sobrang korni man nito pakinggan pero isa sa mga gusto ko maranasan ay ‘yung ganito,” sabi niya kaya tiningnan ko siya. “‘Yung nasa dalampasigan, manonood ng sunset ng sabay pero ang totoo . . . sa ‘yo lang ako nakatingin at hindi sa dagat . . . I love how the sunset reflects in your eyes, it looks ethereal.”

Binigay niya lahat eh. Sino ba naman kasi ang mag-aakala na ganito ang hahantungan nila? After the happy day, ito rin pala ang babagsakan nila. They are like sunrise and sunset, na magkaiba ng portion at mood. It may give the world the best sightseeing, but the meaning won't be ever the same. Sunrise means lively. While sunset means sorrow. Siguro nga ay uuwi nalang siya sa Cebu at doon subokin na maka move-on. She hopes she could.

Hindi namin namalayan ang mga sandaling iyon, pero nang makita namin ang mga litrato, para bang nakunan ng camera ang lahat ng masasayang alaala at damdaming hindi na kailangang sabihin pa sa salita. Hanggang sa tuluyan nang lumubog ang araw. At sa isa sa mga litrato, sakto pang nahagip ang sandaling magkahawak ang mga kamay namin ni Zion habang nasa likod namin ang napakagandang sunset. Isa iyon sa mga paborito kong litrato. ***

'Di ko naman alam rito pala niya ako dadalhin. Nakikita ko ng malinaw ang paglubog ng araw. Hindi ko tuloy mapigilan ang pag tulo ng luha ko. Agad ko itong pinahiran bago pa niya ako makitang umiyak. Ramdam ko naman ang pagyakap niya sa 'kin mula sa likuran. "Ang ganda niya 'no," tukoy niya sa sunset. "Kaya lang maraming ayaw sa kan'ya. Na kahit gaano pa siya kaganda ang Sunset ang ibig sabihin nito ending."

Mahinang tanong ni Arie. Napangiti ako nang bahagya. "Hindi mo na kailangang itanong. Naalala ko." Every afternoon... Kapag natatapos ang trabaho... Tahimik lang kaming tatayo rito. Magkatabi. Walang usapan. Walang ingay. Pinapanood lang ang araw habang unti-unti itong nawawala sa likod ng mga gusali. Sabi niya noon... "Sunsets are peaceful. Para kang pinapayagan ng mundo na huminto sandali."

Kaso sayang talaga at hindi pa natuloy ang mga iniisip ko kanina," bulong ko sa aking sarili sabay kamot sa aking ulo at sabay pagbuntong hininga. Matapos ang pagbibihis naming dalawa ay pareho kaming tumungo malapit sa ilog kung saan nakatayo kami roon at naghinhinta sa paglubog ng araw. "Mag-aalas singko na at mayamaya lang ay lulubog na ang araw, matatanaw ulit natin ang kung gaano kaganda ang sunset," wika ko habang abala sa pag-abang sa paglubog ng araw. "Oo nga kristina, tignan mo ayan na at unti-unti nang palubog ang araw," sabay turo ng kaniyang daliri.

Nakangiti niyang sabi at pinisil niya pa ang pisngi ko. "Halika rito, tuturuan kitang lumangoy,para hindi kana matakot sa susunod, lalo pa at araw-araw na tayong maliligo o baka nga pati gabi eh. Tamang tama pala mag-gagabi na, masasaksihan natin ang napakagandang sunset ngayon." Hawak niya ang kamay ko,at hindi na ako nag-inarte pa. Na-excite narin akong makita ang sunset bihira kasi kong makakita non eh.

Pakiramdam ko para kaming teenager ngayon. Nang makalabas kami ng kwarto. Tama nga siya malapit ng lumubog ang araw kaya naman napakaganda ng kulay ng kalangitan. Paborito ko rin ang sunset kumpara sa sunrise. Para kasi sa akin it symbolizes at peace. Panatag kang matutulog na walang iniintinding kahit na anong problema pa yan. Habang naglakakad kami sa dalampasigan at natatanaw ko na nga ang beach resort mas lalo akong napangiti sa ganda nito. Hindi ko nga lubos akalain na may mas gaganda pa rito. Kanina kasi sobrang liwanag at medyo hindi makita ang ganda ng kalangitan at karagatan. Palapit na kami ng palapit sa sunrise at mas kita ko na ng buong buo ang karagatan at kalangitan. Gusto ko s

he told me before tapping his leg, telling me to sleep there. I just rolled my eyes before doing what he wanted. I yawned again but I remained with my eyes open. Tinukod niya ang dalawang kamay niya sa magkabilang gilid, supporting his weight. "This is so nice," I commented while looking at the sunset. I've never been in love with the sunset, not until today. "Alam mo ba ang kasabihan nila tungkol sa sunset?" he asked me, I shook my eyes. "Sunsets are proof that no matter what happens, every day can end peacefully. They are the proof that endings can often be beautiful too."

Namangha ako sa ganda ng lugar. "Ang bait naman ni Sir Zion, siguro mahal to" sambit ko sa aking sarili. Nagpasya akong gumala sa dalampasigan at pinanood ang sunset. "Watching this beautiful sunset with you Mi Amor makes me wanted to live more" "Spending time with you is all i wanted Mi Amor"