Sunset Quotes Mga Nobela at Kwento

he said and tumango ako, I read the passwords and names as I slowly reach for it. I looked back at him and pressed my lips together, forming a smile. "Thank you, Kuya." "You're welcome po!" he cheerfully said before I turn around. I quickly noticed the red hues the water is reflecting with cottages being in the way. "Ayon sakto po paglabas ninyo, sunset na. Dito ho magaganda ang mga sunset, kagaya ho ninyo!" I laughed at his joke before I headed towards the beach. I felt my eyes slowly widen with shiver travelling onto my skin. Red and orange hues with no clouds above. My lips stretched for a wider smile as I walked closer and closer to the beach.

"Wow ang ganda. Nakakawala talaga ng pagod pag makikita ko talaga ang mga ganitong mga bagay." "Sunsets are proof that no matter what happens, every day can end beautifully." Napatingin ako kay Sire Kenzo at napangiti na lang ako at dahan-dahan na tumango. Tama siya, sana sa buhay ko maganda ang kalalabasan ng mission kong ito. Forward... Nagluluto ako ngayon ng dinner dahil baka nagugutom na naman ang lalaking iyon. Hay... Kailangan kong maging perfect wife niya.

Lumabas siya ng kotse at pinagbuksan ako. "Saan tayo pupunta?" tanong ko sa kaniya. "Basta, tara." Inilagay ko ang kamay ko sa kamay niya. Magkahawak ang kamay naming dalawa papunta sa dagat. Wala namang makakakita dito miski shokoy ano? "See? Mas magandang makita ang sunset kapag nasa dagat." He said. Tumango ako. "Oo nga."

Mahinang sabi ni Enrico sa amin. Kaya naman naisipan na namin uminom kahit hapon pa lang. Palubog na rin ang araw kaya naman inilabas ko na ang cellphone ko para mag video ng sunset or what you called time-lapse. Buti na lang hindi na namin kailangan bumaba dahil dito sa pwesto namin kita na namin ang sunset. Gumaya tuloy sila Donny sa akin. Habang nanunuood kami ng sunset umiinom kami ng beer.

Tanong pa siya nang tanong kung hindi ba maasim pero iyong ekspresyon niya halata naman naaasiman siya sa kinakain ko. Pagkatapos kong kainin iyong isa, nanghingi ulit ako pero hindi na ako binigyan pa ni Marco. Tumambay na lamang kami sa ilalim ng puno ng mangga. Hapon na. Naging makulay na ang kalangitan kaya hindi ko mapigilang alisin ang paningin ko roon. They say, sunset proves that there is always beauty in goodbye. But what if we just parted ways, without formally bidding goodbye to each other? Will still there be beauty ahead of us?

Pagkatapos ng groupie ay kaniya kaniya kaming tutok sa view gamit ang mga cellphone namin para kuhanan ng litrato ang sunset. "Wow! Ang ganda!" sabi ko. "Kaya nga ehh...sulit!" sabi naman ni lance. "Sunset pa lang 'yan." ani jaq. "Maganda 'yong star gazing mamaya." sambit ni lucas.

Like as what she promised, sinagot niya ang asawa sa katanungan nito. A smile has drawn into his lips while combing her hair, "That's nice, I want to spend that moments with you too." Sabi nga nila, sunset symbolizes love and freedom, faith and loyalty, kung kasama mo ang mahal mo sa buhay. And if you're alone, it symbolizes hope and new beginning awaits for the next day. Sunset is known for it's genuine scenery right before darkness filled the entire sky, it's also giving the details of the day has finally ended its chapter. "Pero, hindi pa ako magaling." Nalulungkot na sabi ni Kriesha dito. "Ikaw lang ang pwede, sa ngayon..." Dagdag niya at nagtatampong ibinalik ang tingin sa telebisyon.

Who would've thought that this simple picnic turns out to be her liberation from a notion that's holding her back to live fully. "Thank y-you...Heeton." "Okay ka na ba?" She slowly nods. "Well, then... You're just in time to watch a mesmerizing sunset," saad ko at itinuro ang sunset sa harapan namin. Nagliwanag ang kanyang mga mata at sumilay ang napakagandang ngiti sa kanyang mukha. It's a more beautiful view, to be honest. "Alam mo, akala ko talaga puro lang tawanan ang mangyayari ngayon. Hindi ko naman inakala na maiiyak ako nang bonggang-bongga."

I just needed him. And together, we would face the world, one sunset at a time. The sun began to dip below the horizon, casting the sky in shades of orange and pink. Mateo sat beside me on the beach, his small hand in mine as we watched the waves gently roll in. "Look, Mama!" he said, his voice full of wonder. "The sky’s on fire!" I laughed, squeezing his hand. "Yes, it does look like that, doesn’t it? Nature’s very own masterpiece."

"Oo nga. Parang nakakatanggal ng lahat ng pagod." "Alam mo, sa tingin ng iba..." Huminga si Timothy nang napakalalim, hinayaang pumasok ang malamig na hangin sa kaniyang dibdib bago nagpatuloy. "...ang sunset ay isang simbolo ng katapusan. Katapusan ng araw, simula ng dilim, hudyat na tapos na ang lahat." Napatitig ako sa gilid ng mukha niya, nakikinig sa lalim ng kaniyang iniisip.