Sweetness In Tagalog Novelas e Histórias

Hindi na niya kayang takasan ang epekto ng mga salitang binitiwan nito, ang mga mata nitong puno ng lihim at ang mga pilyong ngiti na tila nagpapahiwatig ng mas malalim na kagustuhan. "Kung talagang gusto mo ako, patunayan mo," ang boses ni Sugar ay narinig na parang isang pag-uusap mula sa nakaraan, ngunit tila nagniningning sa harap ng kanyang isipan. Ang mga mata nito, na may kabangisan, ay parang nagsasabi ng isang lihim na patuloy niyang pinapansin. "Kaya mo bang iwan si Pia para sa akin?"

sagitsit nito sabay irap. "Stop calling me, baby . . . Nagmumukha akong sugar baby mo. Call me babe . . ." Napaka-demanding nito but she found it cute. "Sorry na po ulit, babe . . ." Sa pagkakataon na 'yon, napangiti na niya ito. Dinakma ng lalaki ang kaniyang ulo at saka bahagyang ginulo ang kaniyang buhok. "Pasalamat ka talaga, Lichauco, dahil sobrang mahal kita."

"You are so beautiful sweetheart wala nang papantay sayo nag iisa ka lang" "Did i already told you that you look so hot when speaking tagalog" "Kung ganun ay madalas na akong magtatagalog" hinuli nito ang kamay ko at dinala sa kanyang labi. Dinampihan nito ng halik ang likod ng palad ko, why do you need to be sweet like this mas lalo akong nahuhulog at natatakot ako. "What are you thinking?" "Wala"

pang-aasar ko dito. "Aaminin kong I like the taste of your sweet lips. It's addicting, at hindi ako magsasawang angkinin 'yan ng paulit-ulit. Hindi kita titigilan hangga't hindi ka nahuhulog sa temptasyon na hatid ko, Ms. Galvez," nakakaloko nitong tugon.

Oo nga bunso, dati kapag naglulurto si Mama nitong ginataang alimango ay halos magtatalon ka sa saya, lalo na kapag maraming kalabasa," dagdag pa ng kuya niya. "Ah, really. Ahm, masarap naman siya Ma, oo sobrang sarap and I really like it, but I want another food too. Siguro nagki-crave lang ako." Ngumiti ang Mama niya sa kanya. "Don't worry, may binake din akong cookies and cream na cake. I know you will like it." "Oh, great!" masayang tugon na lang niya kahit sa totoo ay hindi iyon ang hinahanap niyang pagkain.

Tumango naman ako rito. "Ang sweet naman ng pagkakatawag mo ng 'love' prof sana all hahaha, siguro laging kinikilig ang jowa mo kapag tinatawag mo ng ganun." mayamaya'y sambit na naman nito. "Bakit kinilig ka ba?" Bahagya akong napangisi sa tanong kong iyon sa kanya ngunit sandali itong hindi nakasagot.

Parang ang ganda ganda niya sa paningin ko. Nakaramdam ako ng kakaibang init na inisip kong dala lamang ng nainom ko. Nagtangka siyang bumangon ngunit hinila ko pa siya dahilan upang matumba siya sa ibabaw ko. Bahagyang nakaawang ang kanyang mga labi at wla sa sariling hinalikan siya. It was so sweet at masasabi kong I had never tasted something like it before. Dala lang kaya ito ng alak?

"Aakyat na ako. Sa kwarto kita matulog, iintayin kita" Feeling ko, yung sakit ng pagsisinungaling niya sa akin biglang nawala dahil sa effort niya sa pagbibigay ng donuts. Pagkatapos kong kumain at maghugas. Umakyat na ako sa kwarto niya. Kakatok na sana ako ng marinig kong may kausap siya. "Yeah, nagustuhan ko. Salamat. Alam mo talaga ang mga flavor na gusto ko" tugon niya. Sino kaya ang kausap niya?

madamdaming pahayag ng lalaki. Lumamlam naman mga mata niya at yumakap sa lalaki. “I love you more, mi cariño.” “Damn, nawawala talaga angas ko kapag tinatawag mo akong, my sweetie,” namumulang giit ng lalaki. Natawa siya. “Alam mo pala meaning niyan…” “Yes, it’s a Spanish endearment, right? That means, my sweetie,” sagot nito.

Mahirap intindihin. "Sweet, kinikilig naman ako sa sinabi mo. Pero pangako, hindi ko sisirain ang buhay ko kapag mauna kang pumanaw sa akin. Mas maigi siguro na sisimulan ko na ngayon ang paghahanap ng substitute mo para mas masaya at-"