Sweetness In Tagalog Novels & Stories

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

Feeling ko nga ay ang sarap-sarap lumangoy kahit hindi ako masyadong marunong. "Ano ang masasabi mo sa lugar na 'to, Pauline? Gusto mo ba dito sa kinaroroonan nating isla?" tanong niya sa akin. I stopped walking and faced him with a smile on my face. Dahan-dahan ko siyang tinanguan at nagsalita, "Oo. Gustong-gusto ko ang lugar na 'to. Sobrang ganda sa totoo lang. Wala akong masabi na hindi maganda. Namamangha ako sa islang 'to at para bang nasa isang paraiso tayo ngayon. Ang ganda nitong lugar. Puting-puti ang mga buhangin at ang linaw ng tubig-dagat. Nakakawala ng stress kung ikaw ay nai-stressed sa buhay. Ang saya-saya ko. Salamat sa pagdala sa akin sa lugar na 'to."

Sweetheart? Hindi naman masakit sa tengang pakinggan nang tawagin siya ni Amelia ng sweetheart. In fact para iyong nakakakiliting sensasyon na gumapang sa buo niyang kamalayan na nakapagdulot ng takot sa kanya. Pero tinaboy niya ang naiisip, tumayo siya at kinuhanan ito ng dessert. Halos lahat ng klase ng dessert ay inilagay niya sa plato nito. "Heto, ubusin mo para tumaas ang blood sugar mo," may sarcasm na sabi niya pero nakaplaster pa rin ang mga ngiti sa kanyang mga labi, "Sweetheart," dagdag pa niya.

mababa niyang tanong. Para bang may ibang kahulugan ang narinig niya sa sinabi ko. Doon ko lamang napagtanto ang posibleng double meaning ang mga salitang binitiwan ko. Sweet lover. Diyos ko. Parang gusto kong ibaon ang sarili ko sa ilalim ng mesa. Naramdaman ko ang mabilis na pag-init ng pisngi ko. "I-I mean, I love sweet foods!" mabilis kong paglilinaw.

"Sinabi ko na sayong bilisan mo d'yand kumain para magamot na natin niyang sugat mo. At tatanungin kita ulit. Saan mo nakuha ang sugat na 'yan?" Kaagad niyang binaba ang ulo para itago ang mukha sa mama niya. "Nadapa nga po kasi ako. Naghabulan kasi kami ni toto. Pero po mama d'yan lang po kami, hindi po ako lumayo. Nakakita pa nga po ako ng laruang baril eh ang ganda-" Kaagad niyang natakpan ang bibig dahil sa sinabi. Dapat hindi niya 'yon nabanggit eh.

Nauutal ako. "Sweet." Napalingon ako ng marinig kong sabihin 'yon ni Ate Mia. "I mean the wine is sweet, taste it,” paglilinaw niya kaya huminga ako ng malalim at kumain na lang.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Hindi na din ito nag-aksaya ng oras at buong ingat na nagdrive na din ito. “Hahaha! Talaga lang ha? Bakit ang haba naman yata ng translation mo?” Natatawa kong sagot dito “ahmm, mas mahaba talaga kapag sa tagalog. Pero mamaya, may mas mahaba pa akong ipapakita sa iyo. Ewan ko lang kung makatawa ka pa, Sweetheart.” Nakangisi nitong sambit. Hindi ko naman mapigilan ang mapakunot noo. Hindi ko gets ang ibig niyang sabihin.

sigaw niya at doon na lumabas ang tunay niyang kulay. She looked at me as if I’m the dirtiest s*** in town. "Welcome to reality Sayuri. Ito ang mundo natin, nagagamitan lang tayo at nagagaguhan,” humalikipkip siya at tinaasan ako ng kilay. "Tayo?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Us, the rich kids, duh stop being bobo," she rolled her eyes at me. "So hindi ka man lang nakokonsensya sa ginawa mo ha?"

How’s your day? Sweetie: kumain ka na ba ng dinner? Sweetie: Huwag ka pong magpapagutom ha. Sweetie: I miss you, mommy. Sweetie: I love you, mom. Habang binabasa ko ang chat sa akin ni Reighn ay hindi ko mapigilan na hindi ngumiti. Siya pa rin talaga ang sweetie ko na sobrang lambing. Ang bait at ang buti ng puso niya dahil pinatawad niya ako.