Tagalog Logic Novels & Stories

Hindi nga basihan kung gaano kahaba o katagal ang iyong relasyon o pinagsamahan. Paulit-ulit man kaming mag-aaway at kahit na makahanap pa ng bagong makarelasyon. Kung kami talaga ang itinadhana at nakalaan para sa isat-isa ay gagawa at gagawa talaga ng paraan ang diyos magkabalikan lang kami. Ikinasal kami ni Troy at nagpakasal kami dito sa Laguna at mismo sa hidden forest ang naging venue nang aming kasal.

Tumango na silang tatlo at tuluyan naglakad palabas. Inaakala ni Kendra ay malayo-layo ang lalakarin nila, ngunit tila siya nagbabalik sa dating panahon ng maalala niya ang gubat na laging dinadaanan niya noong nag-aaral pa lang siya sa kolehiyo. Maging ang ilog na inaagusan ng talon ay naroon at buhay na buhay! Para siyang nahihibang habang nakatutok ang buong pansin ni Kendra roon.

Talagang susundin niya ako huh? Dahil hindi ako nakapasok kanina sa isang subject ay naisipan kong pumunta sa library para roon magreview sa subject na 'yon. Ayoko ko kasing nahuhuli ako sa discussion ng teacher namin. Pagkapasok sa library ay agad kong kinuha ang libro sa subject na 'yon at umupo na. Nakita kong pumunta si Chris sa magazine section. Napataas ang gilid ng labi ko at hindi ko na siya tiningnan pa. Bahala siya sa buhay niya.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Damn! Wala akong magawa, kahit galit ako rito hindi ko maiwasang tugunin ang mainit nitong halik na nagbigay sarap, kiliti at kaiga-igayang pakiramdam na kayhirap tukuyin. And I am already wet down there. Sh*t! Naiinis ako sa sarili dahil hindi ko man lang magawa ang umiwas agad dito. Palibhasay kayhirap tanggihan ang mainit nitong mga halik at haplos. Bullsh*t!

Umiyak siya at sinabing nasaktan din siya. I wanted to believe him. Pero sino ba ang mas dapat masaktan sa amin? Hindi ko alam kung paano ko lalabanan ang mga kataga sa isipan. Even his cries, it was nailed on my mind I couldn't even reset. Gusto kong mawala 'yon at isipin na lang na panaginip lang. "Darating ang panahon, magkabalikan kayo. Dahil sa sitwasyon ni Logan, mahirap mawalan ng asawa. Wala naman siyang ibang ginawa kundi ang magsinungaling, hindi ba?"

At s'yempre hindi mawawala ang aroma diffuser, kaya pagkapasok mo pa lang ay hindi mo maiisip nasa cementeryo, para kang nasa 5 star hotel. This chapel is located here at Tagaytay. Isang ranch ang kabuuan nito at may tatlong chapel. 'Yong unang chapel ay puno ng rebulto at doon nakalibing ang asawa ni Lolo Alsonfo, maging ang magulang at kapatid niya. Firts generation sila kumbaga. 'Yong pangalawang chapel ay dito naman sa inaapakan namin ngayon. Puro ng ginto ang paligid. At si Daddy ang kauna-unahan na maiilbing sa pangalawang chapel na 'to.

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Kailan kaya siya magsasawa? "At sino sa tingin mo ang bagay sa 'kin? Ang babaeng walang pakialam sa ibang tao, babaeng nanglulustay ng pera ng ibang tao, spoiled brat, masama ang ugali, mayabang, masungit, plastic, malandi?" Nagtatangis na ang bagang ko sa pagpipigil na masigawan siya. "Ka-kasi-" nauutal niyang saad pero hindi ko na pinatapos.