Novel & Cerita Tagalog Logic

Sabi niya at tinalikuran na ang dalaga at naglakad papasok sa building, mabilis naman na sumunod ang secretary nito na hindi man lang tumitingin sa kaniya. Ano nga ba ang aasahan ng dalaga sa ibang tao kundi ang husgahan siya, mataas man o mababa ang pinag-aralan ay walang pagkakaiba ang mga ito kung hindi ang unahing paniwalaan ang nakikita at naririnig bago alamin kung totoo nga ba ang lahat.

pagkompleto niya sa tanong. Then reality slaps me. ‘Umasa ka pa, self, kaya nga-nga ka tuloy’, lihim kong pang-aaway sa sarili. Akala ko pa naman kaya siya nagtanong ay dahil may balak siyang umakyat ng ligaw. Assume pa ako ng assume, na sa simula pa lang ay si Eli lang naman ang dahilan ng lahat ng ito.

Rodelio kay Katherine. "Kaya ko naman ipagtanggol ang sarili ko. Nag-trained ako dati ng basic taekwando as a self-defense sa pagdating ng panahon na kakailanganin kong depensahin ang sarili kahit di na ako umaasa sa ibang tao para ipagtanggol ako." May kataasan ng boses subalit nanatili pa rin ang paggalang ni Katherine sa pakikipag-usap sa kanyang lolo.

tinawag talaga siya nitong 'Paasa' ng siraulong to! Malakas na binato niya yung bola bumwelo pa siya. Sa lakas nang pag kakabato niya hindi nito iyon nasalo. Nangingiting namaywang siya. siniguro niya nalaglagpas dito yung bola yung tipong mag pupulot ito sa malayo. Lalong lumawak ang ngiti niya ng makitang mapunta nga sa malayo ang bola at hinabol nito pero nasipa ng isang istudyante na dumadaan kaya habol nanaman ito sa bola na gumulong lalo palayo

" Tama ba ang pagkakarinig ko? Bukas ng gabi? " " Bukas na ng gabi ko tatapusin ang lahat. Sapat na ang isang buwan kong paghahanda para maging pulido ang lahat ng mga pina-plano ko. " Hinawakan ni Logan ang magasin at isa-isang nilagay roon ang mga bala ng baril. " Kung ano man ang magiging katapusan nito, sinisiguro kong ako pa rin ang mananalo rito. "

Wala namang masamang pahintulutan ang simpleng paanyaya nito hindi ba? "See?" Ismid na turan ni Tasia kay alec na napapailing habang nakakatitig kay Tasia. Kung sanang si Tasia ang nagustuhan ni alec bagay na bagay ang mga ito, 'yong tilang aso't pusa at napaka kyot tignan kapag nag aaway. "Rowy aalis na ako, mamaya ha?" Paalam ni alec. "Oo umalis kana nga." Iritang sabi ni tasia dito.

Bwisit talaga! Umismid ako, napaka talaga ni Tony, tariray siya masyado. Minsan may pagkamayabang din. Hindi nag-iisip sa mga sinasagot, sa kanyang mga desisyon. Ganun din si Tony. Napailing nalang muli ako at bahagyang sinimangutan siya na naikagat ko pa ang ibabang labi ko na may kasamang paghugot ng malalim ulit. *****

tumango ako "May bagay na pilit tinapos at ginawa, para sa kapakanan ng isang nilalang o nang nakakarami, alin man sa bagay na iyon...Isa lamang ang bagay na natitiyak ko– walang mali sa bagay na paulit-ulit na nangyayari kung ang rason na iyon ay makakasalba sa milyong-milyong nilalang." Wala ngang mali? Paano naman ang nilalang na nakakaranas na iyon.

"Sigurado akong may dahilan si tita kung bakit hindi niya sinabi sa'yo ang tungkol sa mama mo." "Pinakiusapan ko siya no'ng araw na iyon na ilipat kita sa Angel Clever University ngunit hindi siya pumayag. Kaya nagtalo kaming dalawa at dahil sa galit ko naitulak ko siya kaya tumama ang ulo niya sa lutuan na gawa sa semento. Tumilapon ang mga umaapoy na kahoy na dahilan ng sunog. Sa sobrang takot ko, tumakbo ako palabas. Iniwan ko siyang nakahandusay at walang malay... Patawarin mo ako sa mga nagawa kong kasalanan, Lala..." Hindi niya sinabi sa akin ang totoo dahil alam niyang ganito ang mangyayari.

Pagpapaliwanag pa ni Laren. Napapalakpak ako sa tuwa. That game must be so fun! “Ano naman yun?” turo ko sa apat na bamboo na nakahilera sa loob ng karerahan para sa mga biik. “Yan naman ang tinatawag na Palo Sebo. Aakyat yung mga contestants ‘jan at kung sino yung unang makakuha ng flag ay siya yung mananalo. Maaliw ka talaga na manood sa mga palaro ng Punto Sierra.”