Novel & Cerita Tagalog Quotes About Graduation

Sino ba naman ako para maalala niya kung ang gaganda ng mga nakapaligid sa kanya. “Ayusin mo nga yang mukha mo, parang hindi ka gagraduate ng valedictorian ah. Ngumiti ka kahit konti. Para kang namatayan diyan. Sayang ang ibinayad ko sa nagmake-up sayo” sita ni inay sa akin habang nakapila na kaming lahat para sa graduation march. Suot ko na ang toga ko. Ewan ko ba, dapat masaya ako ngayong araw na ito kagaya ng ibang mga estudyante, pero kahit anong pilit ko ay hindi ko magawang ngumiti hanggang sa magsimula na ang graduation march.

sagot ni ninong sa akin ngumiti na lang ako. Lumabas na kaming dalawa sa kwarto sinalubong naman ako ng yakap ni ninang nang makita kami na bumaba mula sa pangalawang palapag. "Umalis na tayo mahuhuli pa tayo sa graduation mo, hijo kung nandito lang ang magulang mo at kapatid mo panigurado proud sila sa'yo ngayon," naka-ngiting bungad ni ninang sa akin.

May mga tawa na medyo lasing na ang tono. Kanina pa sila nag-aaya sa group chat. Celebration daw. Finally, tapos na. Kahapon lang ang graduation nila. Graduate na siya. Graduate na sila kaya dapat masaya. Pero habang nakatingin siya sa mga kaklase niyang todo ang tawa, may kung anong kumikirot sa dibdib niya. Graduate na siya. Ibig sabihin ay wala na ang student excuse. Wala nang “kaya ko pa magtiis, nag-aaral pa lang naman ako.” Kailangan na niyang harapin ang totoong buhay.

Hindi ko na kayang maghintay nang habambuhay. ... Walong Taon ang Nakakaraan Graduation day. Nasa gitna ako ng crowd, pinapanood silang tumanggap ng diploma. Masasaya ang mga pamilya nila, ang hinaharap nila ay abot-tanaw na. Aalis na sila. Lahat sila. Magkakaibang college, magkakaibang lungsod, magkakaibang buhay.

tanong nito sa kanya. "Hulaan mo," nakangiting sagot ng binata. "I have no idea since matagal na rin tayo hindi nagkakausap eh," sagot naman ni Katherine. Pagkatapos ng graduation, nagkanya-kanya na nga sila at walang kamustahan kahit sa social media platforms lang. Ganoon na naging ka-busy ang kanilang buhay. Halos di pa rin nawawala ang ngiti ng binata sa kanyang labi. "Well, I'm here for the award."

Umasa akong pauuwiin na rin niya ‘ko nang magsalita siya, “You just came back. I trust you've realized by now not to trust anyone around here." Natigilan ako. Medyo kinilabutan ako sa kanyang sinabi. Lalo na’t parang may iba itong kahulugan. Ano kayang alam niya? Lilinawin ko pa lang sana ito sa kanya nang maglakad na siya paalis. It seems like my life isn't as uncomplicated as I wished it was years after graduation. ***

Napakaraming sakripisyo, pagod, at luha ang kinailangan kong pagdaanan, ngunit ngayon, hawak ko na ang diploma na sumisimbolo ng lahat ng pinaghirapan ko. --- Habang nakaupo ako sa gilid ng kama sa aming silid, tinitingnan ko ang graduation gown na nakasabit sa pintuan. Parang kailan lang, hindi ko akalain na darating ako sa puntong ito. Noon, tila napakalayo ng pangarap na ito, lalo na nang mamatay sina Mama at Papa at kinailangan kong tumulong sa kanilang utang. Pero heto na ako ngayon—isang ganap na graduate.

Mesaiyah's Point of View Nakalipas na ang Graduation. Akala ko, tuluyan na akong hindi makakapagtapos ng pag-aaral. Totoo ngang walang lihim ang hindi nabubunyag. Nalaman na nila pero wala na rin silang nagawa kundi tanggapin lalo na si Dianne pero nagtatanong pa rin ako sa sinong nag-utos sa kanya? Hindi ko nalang muna iisipin ang bagay na 'yun basta nakagraduate ako. 'Yun ang mahalaga. Wala na akong pakialam kung hindi ako naging Valedictorian o Salutatorian o with honors. Basta nga nakagraduate na ako.

Sinong hindi matutuwa kapag alam mong nasuklian ang mga pinaghirapan mo? Hindi lang ikaw na estudyante ang magiging masaya at proud sa graduation niyo. Pati rin ang mga magulang mo syempre. Hindi mawala sa isip ko iyong mga ngiti ni mama at papa habang naghahanda kami para pumunta sa school. Buti na lang n*****i na sila. Ang akala ko ay magtatagal ang away nila pero nakakatuwa na naresolba nila iyon kaagad.

Nakangiti habang paakyat pero alam kong kinakabahan siya dahil ang mga daliri niya ay hindi mapakali sa kakagalaw. "May we face the new challenges that are waiting ahead of us with full courage and perseverance. Continue to become an inspiration to the next generation. Congratulations, graduates." Huling pahayag nito. Agad akong natutop sa inuupuan ko nang tumingin ito sa akin bago bumaba ng stage. Dahil doon ay tinuon ko nalang ang atensyon ko sa ibang estudyante habang papalapit siya sa upuang nasa harapan ko. Maya-maya lang din ay isa-isa na kaming tinawag para tanggapin ang mga awards at diploma namin sa entablado.