Novel & Cerita Tagalog Story Reading

Napaisip tuloy ako bigla kung gaano kamahal ang mga libro. “Bilisan na natin baka maabutan ka ng gabi.” Pagkalabas nga namin sa library ay subrang tahimik na ng lugar. Wala nang katao tao at hangin nalang ang bumungad sa amin. “Sis, alam mo ba 'yong kuwento sa school na 'to?” Napakapit siya sa akin, itong babae na 'to siya na nga nagkukuwento parang siya pa ang kinikilabutan.

tawag saakin ni Shawn,ewan ko lang pero naiilang talaga ako sakanya. "Hmmn?".tanong ko sakanya,nagbabasa ako nang w*****d ngayon,na-curious lang ako sa mga story dito and its really funny that I was really reading a 18+ story,it's interesting. "Ano? Ready kana mamayang hapon?".tanong niya saakin ngunit ayaw Kong putulin ang pagbabasa ko sa istoryang binabasa ko,nasa bedscene na ako e,duuhhh!

ang kinakabahan kong tanong. Hindi ko maintindihan pero ang mga paa ko ay kusang humahakbang palapit sa kinaroroonan ng lalaki na hindi ko naman makita ang mukha! "May gagawin tayo, sumama ka sa akin dahil may kwento tayong kailangang dugtungan at tapusin," pagpapatuloy nito saka iniabot ang sarili niyang kamay sa akin na tinanggap ko naman.

Baka may paliwanag doon ang science. Mabilis na naghanap si Migi ng mga librong maaaring makasagot sa mga tanong niya ngunit wala siyang makita. Napakamot pa siya sa ulo habang patuloy na naghahanap. Mayamaya pa'y naagaw ng isang libro ang atensyon niya. Nilapitan niya ito at marahang kinuha. Kumunot ang kanyang noo habang pinagmamasdan ang pabalat ng librong iyon.

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

"Mas presko kasi roon at may magandang tanawin," Siya na ang nag-ingay nang husto pagkatapos. Paminsan-minsan na lang akong tumatango sa kanyang mga kwento. Hindi naman ako interesado, pero ayaw ko rin namang magmukang bastos. Professor Alvarez was already speaking in front. He reminded us about the rules and the things we should do for grades. Ito namang katabi ko ay may sariling topic kaya nahihirapan tuloy ako sa pag-intindi sa propesor.

Tumango ako sa kaniya at nagliwanag na ako at maya maya ay nakarinig ako ng malakas na sigawan sa paligid. “CODE HERO!” “CODE HERO!!” “CODE HERO!!!” Idinilat ko ang mata ko at nakita ko ang maraming nanonood sa Centra de Enchanted. Code hero ba kamo? “Ahhhh!!!”

Naglakad na kami na hanggang ngayon 'ay nasa isipan ko pa rin ang babae na 'yon. ---------------- Note: Lahat ng mga mababasa niyo dito ay pawang walang katotohanan, ito ay gawa-gawa ko lamang. All names, place, events are fiction.

"Have you already—" "Sir!" Nagtaas ako ng kamay, gusto kong matawa nang makitang nagulat sya sa pakikisakay ko pero hinalig nya ang sarili saka nakangiting pinatayo ako. "Filipino subject. Tagalog dapat." Nagtawanan ang students saka sumang-ayon. "Sige." Mabilis palang kausap to bilang teacher. "Isa-isa kayo kapag tinawag ko ay magbabasa ng story na nasa libro. Pakisundan nalang ang binabasa ng kaklase nyo."

Tila ba ang dating nuon sa akin ay isang utos na hindi ko maaaring tanggihan. Hindi kasi pakiusap ang pagkakabigkas niya. Kundi para siyang inuutusan ako. “Pakasalan mo ako," nakatitig siya sa mukha ko. Matapos ay bumaba iyon sa katawan ko at nung bumalik ang mata niya sa mukha ko. Sa labi ko iyon nakatuon. Parang nababasa ko na ang susunod na mangyayari. Kinilabutan na ako. Ang mga balat ko nagsitaasan ang mga balahibo.