Tagalog To Korean Name Mga Nobela at Kwento

pagpumilit nito. Napahinto ako at maingat na hinarap ang lalaki. "Thank you for saving my life Miss—" sadya nitong binitin ang huling kataga. "Amella!" tipid kong sagot. "Hade." Nilahad nito ang kanang palad sa harapan ko. Kusa ko namang tinanggap."Thank you, Amella for saving me." Pinisil nito bahagya ang palad ko.

"I was planning to name him after you, Gael..." "Shhh... stop crying, Nicole..." Bakas sa mukha niya na hindi niya alam kung paano ako patatahanin, ngunit ang ngiti sa kaniyang labi ay mas lumawak sa sinabi ko. "Gael is a nice name... W-We can call him Niko Gael..." Ilang segundo rin akong umiyak habang tumatango. Niko Gael Salazar. Ang gandang pangalan. Nagmula sa pangalan naming dalawa—hindi plinano, kaya mas tumatatak sa puso.

nauutal na tanong ni Lalaine na para bang hindi makapaniwala. “Yes, hija. That's your beautiful name,” tugon ni Kenji. “Sa ating Japanese, ang ibig sabihin ng pangalan na Keiko ay “blessed child” o pinagpalang anak. Ang mommy mo ang nagbigay ng pangalan mo. Well, siya naman ang nagbigay sa inyong tatlo ng mga pangalan,” natatawa pang kuwento ng ama. “Napakagandang pangalan...” wala sa sariling usal ni Lalaine.

Bahagya akong nagulat pero kalaunan ay napangiti na rin ako. Umupo siya sa tabi ko kaya bahagya akong umusog. "Palagi ako dito pero ngayon lang kita nakita. What's your name?" he asked while still smiling. The first thing I noticed was his chinky eyes. Chinese yata 'to or Koreano. "I'm Kiara, ngayon lang ako napadpad dito," mahinang sabi ko. Tumango siya saka bahagyang pumitik ng mahina kaya bumaba ang tingin ko sa mga braso niya.

“Nope. She’s just adorable and strong.” “Kung ganoon, maligo ka na kasi baka mamaya magising yun at hanapin ka.” “Okay babe…” Naglakad na siya papunta sa kwarto namin at ako naman ay dumiretso sa kusina. Tala ang pangalan sa isang kambal namin. Short for Thalia Lalaine Candera Roquez. Tala ang Tagalog ng star at gold naman sa Persian. Siya iyong malusog na bata ng isilang ko.

"Salamat." "Hatid na kita sa inyo. Baka may makasalubong ka na namang gago sa tabi-tabi." "S-sege salamat." Ang gwapo niya! Pati the way siya magsalita nakaka-inlab!!!! Matanong nga ang pangalan nito. "Brandon, Brandon Lee " Aww. Ang cute ng name. Parang oang martial arts! Kaya pala medyo chinito siya! May lahi kaya siyang chinese? O Korean?

Imbis na magtanong kung anong ibig niyang sabihin ay hindi ko na ginawa. "Ahmm..A-ako nga pala si Aloisia. At ikaw si....?" "Tawagin mo na lamang akong Mar." "Mar? May kadugtong pa ba yun?" Tumango lang siya at muli akong niyakap. "Ikaw yung huling bumili ng tinda ko noon!" natatawang saad ko habang naglalakad kaming dalawa. Narinig ko naman ang marahang pagtawa niya.

Mukhang excited ito dahil after ng tawag ay may mga follow up text messages pa. Batangas ang destinasyon ng dalawa. Pero bago pa man ay ihaharap daw muna s'ya sa mga magulang nito kaya kinakabahan ang dalaga. Kahit pa kilala n'ya ang mga ito lalo na ang ninang Atalia n'ya ay hindi parin maiwasan ng dalaga na mangamba dahil ipapakilala s'ya ngayon bilang nobya.