Tagalog Vows Mga Nobela at Kwento

Pinunasan ko ang luha nito. “Before God, I promise to be a strong foundation of the home we will build. And to my mother and father in heaven, and to my in-laws—thank you for accepting me into your daughter’s life. Thank you, Mommy and Daddy, for raising me to be a man. And this is my Solid Vow..” panapos ng asawa ko sa kanyang vow. Sinabihan kami ni Draven na maikli lang ang vow talaga niya kaya prepared ako dito.

“Because it’s true every day.” Narinig ko ang mahina niyang tawa, at doon ko naramdaman na sa wakas ay kumalma ang kaba ko. Nagsimula ang seremonya. May mga sinabi ang officiant tungkol sa pag-ibig, sa pagsasama, sa pangako ng dalawang taong piniling harapin ang buhay nang magkasama. Pero sa totoo lang, kalahati lang ang narinig ko.

Tanging walang hanggang tiwala at matinding pag-ibig ang nakita ko. Pagdating ni Paola sa altar, hinawakan ko ang kaniyang kamay. Ang kaniyang gloves ay malambot, ngunit ang kaniyang grip ay matatag. Ang priest ay nagbigay ng mga traditional vows, ngunit ang aming mga panata ay mas malalim kaysa sa tradisyon. Huminga ako nang malalim, at sinimulan ko ang aking panata, na isinulat ko para sa kaniya:

"And now, do you, Tristan Dela Vega, take Rachel as your lawful wife, to have and to hold, from this day forward, for better or for worse, for richer or for poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, until death do you part?" Tumingin sa akin si Tristan, at sa sandaling iyon, nakita ko ang kakaibang sinseridad sa mga mata niya. "I do," malalim at matatag ang sagot niya. "And do you, Rachel, take Tristan as your lawful husband, under the same vows and promises?" Napalunok ako. Sa kabila ng kaba at pagdududa, may kung anong lakas ang nagtulak sa akin na sagutin ang tanong.

Thanks for being a blessing in my life, my honey, I love you to the moon and back. I, Kimberly Reyes, take you, Marco Chavez, for my lawful husband, I promise to be true to you in good times and in bad, in sickness and in health. I will love you and honor you all the days of my life. This is my solemn vow." Naramdaman niya ang paghaplos ni Marc sa kamay niya habang nilalahad niya ang wedding vow niya hanggang sa matapos yun. Kapwa sila nakangiti at walang pagsidlan ang kaligayahang nararamdaman nila sa isa't isa nang marinig ang pang-habambuhay na pangako nila sa isa't isa bilang mag asawa.

Dahan-dahan niyang sinusuot ang singsing sa daliri ni Lucas na kumakagat-labi pa. "Dear friends, here before us are the vows of love and faithfulness from these couple," sabi ng pari. "I pray that God guides and blesses your union. May you always show love and forgiveness to one another in times of sin or shortcomings. In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit, you have declared your vows. You may now seal your commitment with a kiss as husband and wife." Maraming nagtilihan nagpalakpakan dahil kiss the bride niya. Ang laki na ng ngisi ni Lucas at ngayon ay inaalis na nito ang viel niya sa mukha.

“Sa singsing na ito, iniaalay ko ang puso ko, ang katapatan ko at ang pinakamalalim kong tiwala. Pangako kong mamahalin ka, uunawain ka at tatanggapin ang bawat bahagi ng pagkatao mo, ang liwanag at ang anino mo. Pangako kong lalakbay tayo sa bawat yugto ng buhay, sa saya at lungkot, sa kalusugan at karamdaman, sa tagumpay at pagkatalo. Ito ang pangako ko sa iyo ngayon at sa lahat ng darating na araw.” Nakangiti ang pari hanggang sa matapos nilang dalawa ang pagpapalitan ng vows. “Sa kapangyarihang ibinigay sa akin, idinedeklara kong kayo ay mag-asawa na. Sa ating groom, maaari mo nang halikan ang iyong bride.”

After the vow, the priest says, “You are now husband and wife. . . sa mata ng tao. . . batas at Panginoong Maykapal. You may now kiss the bride.” Dahan-dahang itinaas ni Dad ang belo ni Tita at isang maalab na halik ang aming nasaksihan. Hindi lang basta smack, huh! Kun’di, alam niyo na! “Hay, sana ganito rin ang maging kasal ko,” nagde-daydreaming kong sabi sa sarili. Then I just figured that somebody pushed me! Konti lang naman, para siguro magising ako? I hate that.

Ikakasal na ang lalaki bukas. “Bukas, we will walk the aisle. Naks! Sarap pakinggan! Tapos, babasahin namin ang aming mga vow. Ngayon pa lang, kinikilig na ako sa marriage vow ni Anthony para sa akin!” Tumirik pa ng mga mata ni Ailyn nung sabihin niya iyon. “Pagkatapos nun, we will live… happily… ever after.” “Hah! Ang kapal talaga ng mukha mo.”

Then after that sinabihan na kami ng priest na; "Thomas and Margaritha, you may say you exchange of vows now.. "face each other and hold hands and repeat after me." wika ng priest. I, Thomas take you Margaritha to be my Wife, my partner in life and my one true love. I will cherish our friendship and love you today, tomorrow, and forever. I will trust you and honor you I will laugh with you and cry with you. I will love you faithfully Through the best and the worst, Through the difficult and the easy. Whatever may come I will always be there. As I have given you my hand to hold So I give you my life to keep.