Takot Sa Diyos Novels & Stories

takot na saad ko “Kung mahal talaga ninyo ang isa’t-isa, kahit anong bagyo ang dumating, malalagpasan niyo niyan. Basta sana, ang hiling ko lang sa iyo, huwag na huwag mong isasara ang puso mo sa isang bata na naghahanap ng kalinga at pagmamahal. Maaring hindi mo pa ito maibigay ngayon pero naniniwala ako na mabuti kang tao! Alam ko, magagawa mo din yan at pag nangyari yun, magiging masaya ka na at ibibigay ng Diyos ang naiscng puso mo!” Hindi ko alam pero bigla akong nakaramdam ng kakaiba habang nakikinig ako sa matanda. And surprisingly, nakaraan ito sa kalooban ko! “Basta huwag mong madaliin ang lahat! Ang mga bagay sa mundo ay isang proseso at huwag kang mag-alala, ipagdarasal ko sa Di

Buti sana kung saluhin ka 'di ba? Sa awa ng Diyos, nakauwi naman ako nang ligtas. Walang isa mang gasgas . Kahit pa nga pinaglokoko ako ng kasama ko. Paano kasi, may times na binibilisan niya ang patakbo. Ayan tuloy, kapit na kapit ako sa kanya! Parang 'di naman gusto, eh halos tumalon na ang puso ko sa kilig! "Pasok ka muna," anyaya ko sa kanya kahit alam ko naman na tatanggi siya. Okay naman na hindi na kami magkunwari, wala naman nang ibang nakakakita sa amin.

bulong ko. “Ay Nako! Hindi iho! Hindi ganoon!!” Nataranta si Tiya at winasiway pa ang kaniyang kamay. “Ibig kong sabihin ay para kang diyos. Ang itsura mo ay maihahambing sa Diyos.” “Maraming salamat po.” Sabi ni Tyler na hindi manlang tumanggi at nagawa pa kong pukulan ng matalim na titig.

"bakit? bakit kinuha niyo siya sa 'kin? ang sakit!!!! ano ba ang kasalanan ko sa 'yo at kinukuha mo ang lahat sa 'kin? masaba ba akong tao para gawin mo sa 'kin ito?" halos kwestyunin na ni Izzy ang Diyos dahil lahat na lang ng taong mahal niya ay kinuha ng Diyos sa kaniya. Lifes brings her down. she's not okay!

Natahimik silang lahat, isinasaalang-alang ang bagay na iyon. "Nakapahamak ba ang mundo sa pagkawasak?" Tumawag si Cassius sa mga diyos. "Hindi, kagalang-galang na mga diyos, masaya kaming gawin ang anumang hilingin mo sa amin, ngunit sa isang bagay na ito, hindi namin matugunan ang iyong mga pangangailangan. Kung maririnig mo ang aking panalangin, mangyaring sabihin sa akin kung ano ang gagawin."

Utos parin nito. “Pero holy bible ito..” sagot ko. “Oo alam ko, gawin mo na lang kung ayaw mo ako gagawa..” sagot nito. “Wala na ba talagang kayong diyos na kinikilala? Kinasal ka pa naman sa s——” naputol ako ng tutukan ako ng baril nito sa bibig ko

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Niyakap ni Tyrone nang mahigpit ang asawa niya. “Thank you lord, Oh God thank you.” Mahina niyang saad. Hindi nila akalain na mas mapapalapit sila sa Diyos lalo na sa matinding pagsubok na dumaan sa buhay nila. Gusto nilang magalit pero mas nangibabaw ang takot nila sa kayang gawin ng Diyos.

I need to keep a distance from him to save myself from getting crazy from overthinking. At tila dininig naman ng Diyos ang panalangin ko dahil ilang minuto pa ang lumipas at tanaw ko na ang napakalaking gate ng pribadong subdibisyon ng mga Leventis. Sandaling itinigil ni Icarus ang sasakyan upang hintayin ang pagbubukas ng malaking gate. At nang bumukas na iyon ay pinaandar na muli ni Icarus ang kanyang sasakyan.

hikbi kong saad. "Hindi naman kayo iiwan ng Dios. Mawala man ako, nariyan pa rin ang Dios handang bantayan kayo sa araw-araw." "Damn it! Stop talking. Pinapaiyak mo lamang ako, babe! Please, huwag mo nang ipaalala ang sakit mo," umiiyak kong samo rito. "Hindi ko 'yan pinapaalala. We need to face the truth para handa ka na kung sakali mang kukunin na ako ng Dios."