Takot Sa Diyos Mga Nobela at Kwento

bakas sa mukha ang kaligayahan ng bata habang nagkukuwento sa ina. "But you know what, Mommy? When we were in Batangas po, Daddy showed me how much he loves me, too. He would always carry me, kiss me and hug me. And sa pagtulog po palagi siyang nasa tabi ko and he would always hug me to sleep. I am afraid to tell you this, Mommy, baka po kasi magalit kayo." May pumatak na luha sa mga mata nito. "I know that you love Tito Marvin, Mom. But I prayed na sana po we could be together someday -- you, me and Daddy po."

IKAW LANG DAPAT! " Maliligo na ako! " Hindi.. Hindi ko kaya.. Ayaw ko munang lumabas ng aking silid. Hindi muna ako magpapakita sa kaniya. Naiisip ko parin ang kanina. Hindi ko na tinignan ang halikan nila dahil lalo lamang akong masasaktan. " Diyos at Diyosa.. iyon ang mas bagay pakinggan. Isa lamang akong hamak na mortal. "

Kinabig ako nito at mahigpit na niyakap “MAgpakatatag ka, Senyorita. Magpakatatag ka. Sa panahon ngayun, wala kang ibang makapitan kundi ang sarili mo lang. Hindi ka dapat magpadala sa takot na nararamdaman mo. May awa ang Diyos.” Seryosong sambit nito.

Siguro dahil nakapagpahinga ng maayos si Hailey noong hapon, pero nang pumasok si Katie para maghapunan, si Hailey’ s lagnat ay humupa. Nang mapansin ni Katie ang pagbuti ni Hailey, napabulalas siya, “Diyos!” Ang sinigang mula kaninang hapon, na partikular na hiniling ng ginoo, ay dapat ang iyong kinakain.

Kung totoo ngang nasira ang track, paano sila magiging ligtas? Sa tainga ni Esteban, mahina niyang sinabi kay Anna Lazaro, "Hindi ka ba nagkakamali? Hindi ba't nakababa tayo ng ligtas?" "Kung wala ako, patay na tayo," sagot ni Esteban. Naniwala si Anna Lazaro sa kakayahan ni Esteban. Pagkatapos ng lahat, tinatawag siyang "Diyos" ng ibang mundo. Kung sinabi niya ito, malamang totoo.

“Shut up, you insist this game!” “Ayoko kay Dio!” asik ni Barbara at kahit ako ay nanindig balahibo ng ngumiti yung Dio kay Barbara. Fiero covered my eyes at ang sigaw lang ni Barbara ang nadidinig ko hanggang sa matapos na, nakabalik na yung Dios a kinauupuan n`ya at parang wala nangyare. Barbara’s reaction was epic, ngayon ko lang s`ya nakita na matakot ng ganoon.

"Sa totoo lang, naiintindihan ko na mula noong unang binigyan mo ako ng kaunting paliwanag tungkol dito ilang araw na ang nakalipas. Pero ang aking budhi ay hindi matatanggap kung aabot sa punto na sasaktan ng amo ang iba dahil sa galit niya. Sa aking paningin, napakabuti niya, at inaasahan kong hindi niya kailanman sasaktan ang sinumang tao anuman ang dahilan." "Ang mga diyos ay nagkakapatayan din kapag ang kanilang posisyon ay nasa panganib. Kailangan mong intindihin ang batayan ng pagtatanggol sa sarili. Dapat hindi ka nagtatrabaho para sa batang amo. Hindi kayang pantayan ng iyong isip ang kanyang mga gawi."

"Zehra!!" Umiiyak ako habang walang tigil sa pagtakbo. Natatakot ako... t-takot na takot ako pero hindi ako maaaring huminto, h-hindi hangga't hindi ko siya nakikita. Mahigpit kong hinawakan ang kwintas na bigay niya, k-kailangan kong makauwi, makabalik. D-Diyos ko po... h-hindi ko gustong saktan si Kit pero parang awa ninyo na po... iligtas ninyo ako sa kamay niya.

Pinaalis na rin nila yung matanda pero yung kaba ko andito pa rin. Napapikit na lang ako ng mariin at napadasal sa Diyos. "DIYOS KO PO, KAYO NA PO ANG BAHALA. SANAY MAGING MATIWASAY AT MAPAYAPA ANG MAGIGING KASAL NAMIN. HUWAG NYO PING HAYAAN NA MAUNAHAN KAMI NG TAKOT O PAG-AALALA. SA INYO KO NA PO IPINAGKAKATIWALA ANG LAHAT." Matapos kong magdasal sa Diyos ay nawala kaagad ang takot sa dibdib ko. humupa yung kaba at natanggal ang isipin. Sakto rin na nag-ring ang Phone ko at itong si Justine ang tumatawag.

assurance na ang ibinibigay sa akin ni kuya Gerald. "Okay lang po ba iyon--tita?" tanong ko. "Hija, mabait ang Diyos. Saka baka talagang dinala si Gerald, doon sa tamang pagkakataon, kung kailan kailangan mo ng tulong. Napakahusay talaga gumakaw ni Lord," hinagod ni tita ang aking likod, "kami ang bahala sayo habang naririto ka sa amin."