Talent Quotes Novels & Stories

Kaya naman palagi na lang akong na bu bully nila Ate dahil doon. Anong magagawa ko kung wala talaga akong talent pagdating sa ganyan. Hindi naman lahat ay nasa akin na. Maganda na nga ako pati ba naman pag luluto e talent ko pa. Ibigay na lang din naman sa iba ah.

It says about the natural beauty that the actress have and her talent. And for my reaction about it, I was like, seriously? A natural beauty? A talent? Well naniniwala ako sa kasabihang lahat ng nilalang ng Diyos ay mayroong kanya-kanyang talento at magkakaibang pisikal na kagandahan. But in Rylie's case? They were darn kidding me. Is bad to say things like this? Well, maybe yes and maybe no. Who knows, right? Humans are natural hypocrites and that's what I know of.

“Ang isang tao na balanse sa lahat ay hindi isang henyo, ngunit isang katamtaman lang!” “Ang tao lang na napakalakas at magaling sa isang tiyak na aspeto ang totoong talento!” “Kung napakalakas ng isang tao sa isang aspeto, isang henyo ang taong iyon!”

"Minamaliit mo ang sarili mo, Sir York! "Dapat taasan mo ang tiwala mo sa sarili mo! "Para sa'min, ang mga talentong kagaya mo ay ang pinakamalaking kayamanan na maaari naming makuha…"

“Napakagaling! Lumiko siya sa kanto sa pinakamataas na bilis. Iyan ay kahanga-hanga." "Maaari bang gumawa ng ganoon ang isang tao? Kung hindi niya ito nakontrol ng mabuti, he would have died on the spot. Pinaglalaruan niya ang buhay niya!" “Ano ba ang alam mo? Ito ay tinatawag na ‘malakas ang loob ng mga taong may talento.’” “Medyo matapang siya. Anyways, I wouldn't pull such a move sa buhay ko. Ni hindi ako maglalakas-loob na isipin iyon."

Nawala ang ngiti niya sa isang iglap. "Kung wala ka nang mas magandang gawin, dapat mong tingnan kung may kailangan ang iyong talento. Huwag mong gugulin ang lahat ng iyong oras sa pagpaplano laban sa iba. Sa ugali mo, hindi ka lalayo sa entertainment industry."

“Grabe talaga ang kapal ng mukha kapag kabit ka. Ganyan ba talaga ang talento n’yo? Ang magpanggap na parang wala lang, tapos aangkinin ang hindi sa inyo?” “Oh, I should have known,” dagdag pa niya, puno ng pangungutya. “Bakit ba ako nagtataka?” Ramdam ko ang mga titig ng mga tao sa paligid. Unti-unting nagiging sentro kami ng atensyon. Mainit ang pisngi ko, sa hiya, sa galit, sa pagnanais na tumakas. Huminga ako nang malalim. Ayokong pumatol. Ayokong bumaba sa antas na iyon.

Lihim naman akong napangiti. "Alukin mo na din kasing mag artista. Tingnan mo naman, ang kinis at ang ganda niya at kaunting rehearsals and trainings tiyak na sisikat kaagad iyan." narinig ko namang sagot ng kausap nito. Lihim naman akong napangiti. Hindi ako pwede sa ganyang propesyon dahil wala akong talent. Hindi din ako marunong mag pose sa harap ng camera. Ganda lang ang meron ako! Charrr!

Habang dumarami ang tao, pinakikinggan niya ang bawat usapan upang masukat ang kakayahan at interes ng mga potensyal na mamimili. Mula sa ikalawang palapag, nakamasid si G. Quentin at ang kaibigan nitong si Professor Alonso. “Tobias, hindi biro ang talento ng estudyante mo,” ani G. Quentin habang nakatitig kay Cecily.

“As in, ang sarap niya.” Kukuha pa sana ako ulit pero inagaw nito sa akin ang sandok. “Hey, that's enough,” pagsaway nito sa akin. Baka nakakalimutan niyang nasa bahay namin siya. “Baka ikaw lang makaubos nito.” “Nasa pagluluto talaga ang talent mo,” biro ko sa kaniya. Sinamaan naman ako nito ng tingin. “So, I am talentless. Well, thanks for confirming,” dismayado nitong sabi at pagkakuwan ay natawa.