Talent Quotes Novels & Stories

Si Mia, ang assistant niya, at si Aya, ang personal business consultant, ay nakatingin rin sa kanya habang nagkikikissuhan sa office corner. Mia: “Miss Elena, tignan mo ‘to! Lahat ng design pages, may comparison na kay Veronica. Parang gustong ipakita sa mundo, ‘sino ang tunay na talent.’” Aya: “Huwag kang mag-alala. We’ve got your back. Alam mo ‘yan, El. Kaysa magpanic ka, gamitin mo lang ito bilang motivation. Mas lalo kang kikilalanin sa talent mo.”

“Haay, ganito yata talaga kapag masyadong magaling ang isang tao. Ang daming naiinggit, kaya tinatarget ka. Baby, that’s what they call heaven is jealous of talents.” Sa kabilang linya, napangiti si Karylle. Sanay na siya sa ganitong paalala ng kanyang kapatid, pero sa kabila nito, ramdam niya rin ang taos-pusong pag-aalala nito sa kanya.

“Sa audition pa lang, siguradong hindi ka na papasa. ‘Wag mo na lang sayangin ang oras mo.” Napangisi ako kahit ramdam ko ang kirot sa dibdib. Ang lakas talaga ng loob niya sabihin ‘yon sa harap ko, as if wala akong karapatan mangarap. “Hindi ba dapat sa anak mo ‘yan sinasabi?” matalim kong sagot, pero pinilit kong gawing kalmado ang boses ko. Kung sa talent at talent rin lang, hindi ako magpapaapi. I know myself and I definitely know what I'm capable of.

"If you want to get the award for both the diligent and punctual employee, I can help you." "No, thanks!" deretsahan na pagtanggi ni Faith. "Kaya ko namang makuha ang mga iyon gamit ang sarili kong skills and talent." "Hindi ka magiging qualified kung wala kang malakas na backer. That's why I am offering myself. Ang generous ko, hindi ba?"

Talagang kahanga-hanga ang talento mo. Bahagyang ngumiti si Astrid. "Binibigay-puri mo ako. Ang aking mga tagumpay ay bunga lamang ng aking pagsusumikap Sa halip na ang aking talento. Pero may isang napakahusay na tao sa atin." Nagulat siya nang makita niya si James matapos sabihin iyon. Nalilito si James nang maramdaman niyang nakatingin ito sa kanya. Natapos lang niya ang kanyang pag-iisa Sa pag-aaral, paano niya nalaman ang tungkol sa akin?

“Gusto kong subukan. Pakiramdam ko… panahon na upang tuparin ko naman ang aking mga pangarap.” Napangiti si Rana, puno ng pag-asa. “Zuri, magandang pagkakataon ‘yan. Sa talento mo, sayang talaga kung mananatili ka sa art centee. Karapat-dapat kang tumayo sa mas malaking stage.”

Hanga namang nagwika si Celestine habang kumakain, "Napakagaling mo talaga, nagagawa mong gamitin ang mga connections sa paligid mo sa pinakamagandang paraan." Itinuring naman ito ni Tricia bilang isang papuri at may pagmamalaking sinabi, "I have an eye for talent, gurl! Pwede mo rin akong tawaging talent scout—at kapag nag-tagumpay ang business natin, pwede ka nang bumangon at maging sarili mong boss!" Bahagyang nagulat si Celestine, "Ibig mong sabihin, magkasama tayong dalawa?"

Grabe, hindi ako sanay. “Ay! Oo nga pala, anong club mo?” “Wala,” sagot niya. “Huh? Why?” “Because I don’t want to.” “Ganon? Ang daming clubs dito sa school. Kahit isa wala kang nagustuhan?” “Meron naman.” “Alam mo, kung may talent ka, gamitin mo.” Nakita ko ang kaunting pagsimangot niya. “I just wanna ask, do you feel happy when you do anything related to your talent?” tanong niya.

Sinabi ko ang pakay namin at minasdan niya ang kasama ko. "May potential kailangan lang hasain pa may mga talent na kahit hindi hasain magaling na talaga sa pag-arte, may mga talent na wala sa kanya ang pag-arte huwag natin ipilit kahit gusto may talent na katulad niya na kailangan i-hubog ang nakatagong talento niya." sagot ng taong pinuntahan namin pinalabas niya ang kasama ko.

Saglit akong natahimik, nakikinig sa tila pagsabay ng hangin sa bawat salita ko. “Dad, lagi mo pong sinasabi noon na huwag kong iiwanan ang talento ko. Na kung may passion ako, dapat ay ipaglaban ko. Ngayon ko po napatunayan na tama kayo. Gusto ko pong maging proud kayo sa akin.”