Talent Quotes 소설 & 이야기

"Such confidence. So. Do tell me, where does your confidence come from?" "It came from my talents. To me, grades do not define the future of a person. If you want to make it far, then you must have a strong confidence in your own talents. Life do not revolve around some numbers, but your creativity and abilities to put your talents in action.”

komento niya pagkatapos namnamin ang kape. Natawa ako. “Salamat.” “Maliban ba sa pagtimpla ng kape at maging best employee, ano pa ang talent mo?” buong paghanga niyang saad kakambal ng kaniyang tanong. “Hindi naman ako best employee. Lahat tayo magagaling dito. Pero sa totoo lang... I'm good in cooking,” pag-amin ko sa isa sa ipinagmamalaki kong talento dahil nakuha ko ito sa aking ina.

Sa lahat ng ayaw niya ang mga side comment na walang basehan. "Ibig sabihin may talent talaga sila," medyo inilakas ni Gil ang boses para masawata ang bulungan. "To be fair enough gusto kong ma meet ang mga new talents." "Yes, sir." Nang marinig ito ng mag empleyado agad na dispersed ang mga ito.

Hindi niya namalayan ang paglapit ng isang bulto sa kaniyang likuran. “Look at you, still managing to get the paint on the canvas. I’m impressed you haven’t forgotten everything after all this time.” Napalingon siya sa nagsalita. It’s Rafael again, taimtim na nakatingin sa kaniyang likha na para bang hinahagod ang bawat detalye nito. “Sorry, not sorry, but talent is permanent. Time can’t touch my talent. That’s why they call my paintings ‘Art of Perfection’-- because they are,” mayabang naman niyang tugon.

“Oo naman, lalo ka na. Talented ka, kaya hindi ka basta-basta bibitawan ng company.” “Pangarap kong maging singer tulad mo, Kuya,” ang sabi naman ng isa. “Sige, gawan natin 'yan ng paraan. Babanggitin ko kayo lahat kay Mr. Ben. Basta tiwala lang, ha? ‘Wag sumuko sa pangarap.” Lahat sila ay unti-unting nangingiti at nabubuhayan ng pag-asa. “Magkita tayo sa mga susunod na araw, okay?” sabay tingin ko sa kanila na tumatango. “Aasahan ko 'yan, a.”

"Sir, ingat po kayo." Ngumiti ang matanda. "Ikaw din. At huwag mong kalimutan, Elowen. Kahit gaano kahirap ang buhay, huwag mong hahayaang may magnakaw ng talento mo. Kahit ano pa iyan. Yung talent mo, pahalagahan mo dahil iyan ang magagamit mo para umangat ka. Know your worth, hija.” Halos madurog si Elowen sa sinabi ng matanda. Ngumiti lang siya at tumango rito.

Tiningnan ni Haring Marciais si James, na tila naguguluhan, at nagtanong, "Sa iyong pananaw, ano sa tingin mo ang pinakamahalagang aspeto ng paglilinang?" Walang pag-aalinlangan, sumagot si James, "Ito ay pangunahing nakasalalay sa talento, kasunod ang Puso ng Paglilinang. Sa pamamagitan lamang ng isang hindi natitinag na Puso ng Paglilinang ay mas makakasulong pa ang isang tao sa landas ng paglilinang."

"Talaga ba? Eh, kung ganoon, bakit napangiti kita d'yan?" "Napangiti ako hindi dahil sa sinabi mo, kundi dahil mabuti nalang guwapo ka, bukod kasi diyan wala ka talagang talent," anito at sinundan nang malakas na pagtawa ang sinabi.

“Napakagaling mo, Kael. Mayroon kang tunay na talento. Kung itutuloy mo ito at mag-aaral nang mabuti, sigurado akong magiging isa ka sa pinakamahusay sa iyong larangan balang araw.” Lalong lumiwanag ang kanyang mukha at ang dating pag-iingat ay napalitan ng kaunting kapanatagan. “Sabi rin po ni Nanay, basta magsikap lang daw ako, makakamit ko ang anumang pangarap ko sa buhay.”

Nagpatuloy ang lalaki, "Noong una, kinukutya nila kami at inakala na kami ay mga talunan na walang talento o napakababang talento. Naiinggit sila sa amin, kaya ginawa nila ito. Ngayon, isang tier four na talento ang sumama na sa amin! Malinaw niyang pipiliin na linangin, ngunit sumama siya sa hanay ng teknolohiya. Ipinapakita na nito na may nagsisimula nang gumising at tumahak sa tamang landas!" “Maganda!” Nagkaroon muli ng palakpakan. Sinabi ng lalaki, "Susunod, anyayahan natin ang ating pang-apat na baitang talento, si Salvatore, upang sabihin sa atin kung paano niya tinalikuran ang dilim at sumama sa liwanag. Lahat, bigyan siya ng isang buong palakpakan!"