Romans & histoires Talumpati Tungkol Sa Pagsubok Sa Buhay

Bawi nalang siguro bukas? Hindi ba ganoon naman talaga sa buhay? Parang katulad lang sa sets of mysteries sa rosary. Ang buhay, hindi palaging joyful, glorious, luminous, kailangan ding maranasan ng tao ang pagiging sorrowful. Dahil ganiyan naman talaga ang buhay. Hindi palaging masaya, kailangang ding magdusa at maging malungkot.

Isang pinto ang bumukas sa dulo ng silid, at doon ay nakita nila ang isang dambuhalang orasan na pabaliktad ang takbo. ​"Naipasa ninyo ang Lakas," sabi ng Grand Founder, na ngayon ay nagpakita na sa kanila. "Ngunit ang Ikalawang Pagsubok ay hindi tungkol sa inyong kakayahang pumatay. Ito ay tungkol sa inyong kakayahang magsakripisyo. Ang Trial of Time ay nagsisimula na."

I probably look like a lost beggar pitied by a king. " May girlfriend kaba kuya?" I asked mindlessly still sobbing. I almost facepalm my forehead pero hindi wala ng hiya hiya! Baka kasi siya na yung hinahanap ko. Gusto ko lang naman sumubok kasi ayoko na sa ganitong buhay. They said that in order for you to find what's yours whether in the battle of life or in love, taking a risk is the first step. Kung hindi ka susubok hindi ka rin uusad. Those who are living in their comfort zone will die doing what is common. They will die unknown and without a legacy.

May mga tao din naman na kahit anong pilit nating alagaan, kusa nalang aalis at mawawala. Ganito talaga siguro ang buhay. Isang sugal na walang kasiguraduhan kung mananalo ka o matatalo. Isang sugal na ang tanging kabayaran ay ang iyong buhay. Sa edad kong labing pito hindi ko pa din alam kung ano ba ang purpose ko bakit ako nabubuhay sa mundong 'to. Matagal ko ng itinatanong 'to sa isipan ko, ngunit hanggang ngayon ay hindi ko pa din 'to masagot. Nananatili lang akong nakikisabay sa agos ng buhay.

Kaya lang naisip ko rin na bigyang pagkakataon ang aking sarili na maranasan ang ganitong uri ng buhay. Iyong hindi lamang puro sa aking kinabukasan ang iniisip kung hindi ay ang tungkol sa mga bagay na pino-problema rin ng karamihan na kagaya nito. I wanted to experience on how to be a normal person. Normal in terms of different aspects including the lifestyle. Like experiencing on going to a club or bar hopping, partying and such. I wanted to experience those. The things I haven't done before.

"I wanted to talk about my trial. I know I didn’t pass, but I was wondering if there’s any way I could attempt it again. I’ve been thinking about it a lot, and I want another shot." "Ah, I understand. First of all, let me reassure you that failure in the trial is not the end of your journey. Many before you have faced similar setbacks, and in fact, it’s common to falter during the first attempt. The trial is designed to do more than test mere physical strength; it pushes your patience, adaptability, and resilience. It’s a process, not a single moment of judgment. You are not the first to inquire about a second chance, and I can guarantee you won’t be the last."

Humarap nalang ako sa bintana dahil wala naman akong magawa. I'm so tired. Grabe, ansakit ng katawan ko. Parit-parito ba naman kasi ang ginawa namin para lang ma-sure na na-capture na 'yung lima at para ma-sure kung ligtas na ang lahat ng nandoon sa village. But it was worth it, we managed to save lives. "WHAT THE HELL?!"