Tanka Examples 5-7-5-7-7 Tagalog Kalikasan の小説・ストーリー

Hindi ba nito alam kung gaano siya kabigat? "Okay lang po ba kayo?" nabahala si Thalia nang makita niyang muntik nang mawalan ng balanse ni Daniella. "Siguro, kailangan na nating ibalik sa kanyang kulungan ang aso na iyan. Baka madisgrasya ka pa," suhestiyon ni Thalia ngunit parang naintindihan siya ng aso kasi panay ang kahol nito at mukhang galit sa kanya.

It seems like I always owe my life. "Sa isla na ating pupuntahan. Paniguradong matutuwa ka doon. Masagana at mapayapa roon." Mapaklang saad niya. Ang ingay ng bangka. Ang wasik ng alon. Ang makinang na buwan. Ang malamyos na hangin. Ang tinig ng gabi.An ocean of blackness without any shore. Isang gabing di' pang-karaniwan sa lahat.

Yan lang ang maaari natin, sadyang matatanggap Habang ako'y may buhay Mahal na mahal kita Higit pa sa iniisip mo Mahal na mahal kita Mahal na mahal kita Mahal na mahal kita Higit pa sa iniisip mo Mahal na mahal kita Mahal na mahal kita Mahal na mahal kita Higit pa sa iniisip mo

Kinuha ko ang earphone ko sa aking bag at agad na nilagay sa tenga para makinig ng music. Habang nakikinig ako ng music sa aking tenga ay biglang nag iba ang kanta, kung kanta nga ba itong matatawag o tula. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, pagbilang ko ng tatlo nakatago na kayo. Isa, dalawa, tatlo! Ang mahuhuli ko ay papatayin ko." paulit ulit ito

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

TANGA-TANGA TALAGA! "HINDI 'YAN! 'YUNG 'TINUKA NG MANOK ANG AHAS PERO TINUKLAW NG AHAS ANG MANOK'!" Stress na stress na sabi ko na nagpa-nganga sa kaniya. "5 minutes left!" Shit!

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

“Alam kong oo. Sooner or later. Pamilya tayo at magkakasama tayong lahat muli.” Bumuga ng hangin si Javier, pagod na. Puno na siya ng pag-aalala at apektado na ang parehong emosyonal at pisikal na kondisyon. Habang nakikinig sa mga kapatid na sina Thornton at Clara, napansin ni Javier si Ella at hindi ito mag-isa. Agad na tumulid ang tayo niya nang makaramdam ng selos. Nakatayo sa tabi ni Ella at nakadikit dito ay isang batang lalaki na hindi niya pa nakikita noon. Isang lalaki na hindi mapagkakamalan na isang accountant o tax advisor.

"You know what? You're not really a good liar." "I know. Kaya huwag mo na akong tanungin." "If that's what you want. Tara na. Bumaba na tayo bago pa mas lumakas ang ulan." Nagsimula na silang maglakad. Inakbayan siya nito at hinapit. "We only have one umbrella." wika nito kahit hindi naman siya nagtanong. Langhap niya ang bango nito at naririnig rin niya ang tibok ng puso nito pati ang ritmo ng paghinga nito. His muscles are so firm like he was born in the gym working out. Damn this heightened senses!

Halos kalahating oras 'ata ang nilakad namin pero nu'ng makita namin ang talon ay napangiti na lang ako. Napaliligidan ng malalaki at matataas na bato ang talon. Sobrang taas din nito kaya naman tumatalsik na rin minsan ang tubig sa paligid. Maririnig rin ang malakas na pag-agos ng tubig at usapan ng mga tao. Puro bato ang ibaba ng talon. Parang mga graba ang mga ito na isinabog sa lugar. "Wow!"