Tanka Halimbawa Tungkol Sa Sarili นิยาย & เรื่องราว

Kaya ano man ang nangyayari sa labas ng gubat ay wala akong balita. Isang araw ay dumating ang pagkakataon na masubukan ko kung kaya ko na ngang maipagtanggol ang aking sarili. Habang nangunguha ako ng mga prutas para sa aking hapunan ay bigla ko na lamang naramdaman na may panganib sa aking paligid. Hindi ko alam kung dahil sa pagtira ko sa loob ng gubat ng matagal kaya biglang tumalas ang aking pakiramdam o baka isa rin iyon sa aking kapangyarihan kong taglay. Ngunit nakabuti iyon para malaman ko at makapaghanda ako sakaling may panganib ba sa aking paligid. Inilibot ko ang aking paningin sa paligid ko. Kasabay ng pagtingin ko sa aking likuran ay ang pagtalon papunta sa akin ng isang mala

"tapos ka na pala," Halos mapatalon siya nang mapansin siya nito, namumula ang mukha na humarap siya. Gusto niyang kastiguhin ang sarili dahil alam niyang wala siyang hiya. "Common, self. Kailan ka pa nahiya?" bulong niya na para bang may sagot siyang makukuha sa sarili niya.

Kamot kamot ko pa sa ulo ko. Sana yung nakaraan ko pang hinala sana hindi totoo sana mali nalang ako kase hindi ko alam kung anong magagawa? -- Mangyayari sa buhay ko sya nalang ang pinagkakatiwalaan ko sa buong buhay ko kaya hindi ko talaga alam haish!

i saw it the lady i look at where i am a paradise theres a lot of butterfly a greenest tree a blooming flower i saw the lady who keep saying zuri agad ko siyang nilapitan pero ngumiti lang siya ng hahawakan ko ang kamay niya ay agad na lumiwanag ang paligid nakakasilaw! I close my eyes hindi na kaya ng mata ko ang liwanag!!! ............. When i open my eyes.... nandito ako nakahiga agad akung umupo..... i brush my hair... i remember the book i read... 'Sabi nila wag mong hayaan ang sarili mo mabuhay sa mga mali mong nagawa. Dahil kahit anong gawin mong tama.. kahit isang pagkakamali hindi mo na makikita ang nagawa mong tama' pero iba ako

The poem is titled 'SPEAK TO YOURSELF' and it reads thus. ******************************************************* How often do you converse with yourself? How often do you speak to yourself? How often do you listen to yourself when no one is speaking? How often do you minister to yourself? How often do you truly embrace yourself, your pain, your flaws, your truth, your fears... SPEAK TO YOURSELF Say to yourself.... "Though I am shattered and bereaved and I might wither with the wind but like seeds, I can sprout out of the ground, new and better. "

SOMEONE says you will not know pain until you are staring at yourself in the mirror with tears streaming down your face while you're begging yourself to just hold on and be strong. Pero si Ara, ayaw na ayaw niyang makita ang repleksyon niyang mapanlinlang sa tuwing pinagmamasdan niya ang kanyang mukha sa salamin. Nakikita niya kung gaano siya kagaling magpanggap... na animo'y wala siyang dinaramdam na kahit na anong sakit.

All far All near Occupancy of mind Creating null Into Infinity Who can stop me In my research I am a living being Different Yet same What I carry outside Is what I don’t need Why repeat For you to address me With a different sound My speech is silence My thoughts are loud What I need Why should I repeat I will find somewhere Is broken this earth Both outside And deep within A joy of repair Makes my day You be here I will return back This way Come carry me safe What I enjoy Is beyond life could give Me I am also tattered Shattered Am I No it’s just a bad in dream What I get Is living life Like a different being Dirt makes me look clean Cleaner than many In life’s stream But I will repair self

Tahimik at wala akong ibang iintindihin kundi sarili ko lamang. Muli kong ipinikit ang aking mga mata upang namnamin ang ganda ng lugar na kinalalagyan ko ngayon. *eZymSeXy_05*

Kung wala siyang naaalala sa lahat, ako naman, naaalala ang ilan na parang naulit. Parang hindi tugma, pero alam mong konektado. Pinagkrus niya ang dalawang braso niya at tumawa, bago itinuloy ang sinasabi. “Alam mo yung parang nakalutang yung isip mo, hindi mo kilala sarili mo, hindi mo alam kung nasaan ka, anong lenggwahe mo, ano ang mga sinasabi ng mga tao sa ‘yo. Parang . . . total black out, pare.” Tumawa siya tsaka umiling. “First year pa lang tayo noon, pero hinding-hindi ko makakalimutan ‘yon kahit dalawang taon na ang nakakaraan.”

Parang bumaliktad ang sikmura ko at unti-unti akong nakaramdam ng pagkahilo. “Blegh!! Ugh!!” Bigla na lamang akong nasuka. Huminga ako nang malalim at pinunasan ang aking bibig. ‘Umalis ka na rito!’ ‘Wala kang utang na loob!’ Isa-isang bumalik sa akin ang mga ala-alang iyon. “Who am I?” I asked myself. “Hmm.. haha.. HAHAHAHAHAHAHAHA! BWAHAHAHAHAHA! Who am I?”