Tanka Halimbawa Tungkol Sa Sarili Novels & Stories

🌿 Stepping into Part 29—the chapter where Yam and Franc turn dreams into doors. Their studio isn't just paint and poetry now; it's possibility. And that quiet hope they sketched during rainy afternoons? It’s ready to welcome the world. Yam and Franc had always been dreamers, their minds filled with visions of a world where art and emotion intertwined seamlessly. When they stumbled upon the idea of creating a sanctuary for those seeking solace and inspiration, they knew they had found their calling. They called it Tahanan Para sa Titig, a home for gazes, a place where the soul could rest and the heart could speak.

Sapantaha WALA kang makikitang kakaiba o anumang espesyal sa kanya, lumalarawan tulad ng mga karaniwang bato na dinadaluyan ng tubig-tabang sa mga ilog kung saan-saan. Siya ay may katamtamang tangkad, may pagka kayumanggi ang kulay ng balat na gaya ng nakakarami. Di kapansin pansin sa anuman meron sa kanyang pisikal na kaanyuan at pagkatao. Tulad namin, isa rin siyang may pangarap at nagpapatuloy sa buhay ng mundong ito.

“I am afraid, Jamie. Takot ako sa sarili ko na baka hindi kita magawang makalimutan.” Sa kanyang muling pagmumuni-muni ay sari-saring ingay ang kanyang naririnig. Mga ingay ng mga kuliglig, mga ibon, at mga kawayang nagbabanggaan sa tuwing umiihip ang hangin. Kasabay ng mga tunog ng kalikasan ay may narinig siyang isang kakaibang halakhak. Animo’y isang halakhak ng mangkukulam na naghahatid ng hilakbot at kilabot na lumulukob sa kanyang buong pagkatao. “Woah. Lalaki ako. Hindi n’yo ako kayang takutin,” bulong niya sa sarili.

" I'm Gisella Antonio and this is the story of my life. Although life wasn't so easy on me but I stood and fought an endlessly battle which I almost lost but finally won at the end. I once looked down on myself. Feeling so useless, aimless and unwanted. I felt like a curse rather than a blessing. I made the words, thoughts and feelings others had about me become "MY REFLECTION" which wasn't right. Till the day I realized what I lost feeling inferior. Today, I wrote this to encourage you not to allow what people think or say about you be your " REFLECTION" but be the " REFLECTION" of your own self. You can be whoever you wish to be when you stop listening to what people say about you and deci

Magkakaiba man ng persona ang bawat isa, pagdating sa pagtuklas at paglantad ng katotohanan ay patuloy pa ring magkaka-isa ng magkasama. Parang isang sinag ng araw na sa sobrang liwanag pati ang bahaghari ay nakiisa at nakisaya kaya ang buong paligid ay gumanda. Kinuha ko ang phone ko at nagconnect sa wifi ng School at gumawa ng poetry para sa araw na 'to and I posted it on t*****r. I'm an actress, you're buttress and you made me breathless. I count on using abacus, you're so gorgeous.

Ano bang ginawa ko para gawin sa'kin 'to! Marahan akong tumayo mula sa pagkakadapa ng mapatid ako ng sarili kong mga paa. Napadaing pa ako sa kirot na naramdaman ko sa tuhod ko. At kung 'di ko lang mahal ang sarili ko at ayos lang sa akin ang mapahiya, baka umiyak na ako sa sunod-sunod na kamalasan ko.

Eh, wala akong choice eh, kinausap na nya yong prof namin ang tanging gagawin ko nalang ang ang pumasok araw-araw at pilitin ang sarili na makinig at gawin kung ano ang pinapagawa. Nakakapagod maging robot, sunod-sunoran at gawin ang mga bagay kahit ayaw mo naman gawin talaga. Kung pangarap lang ang pag uusapan, wala ako non, ni minsan hindi sumagi sa isip ko kung ano ang gusto ko paglaki ko. Ewan, baliw yata ako. Nakakainggit nga minsan yong iba kase may mga pangarap sila, yong mga kaklase ko non natupad na nila ang mga pangarap nila tapos ako parang walang patutunguhan sa buhay. "Sige po Tita, Tito."

MASTERPIECE I'm not sure, What this is. But I write, Because it's to me, An escape, From reality. Believe in the stars, See yourself in the clouds. You're the most beautiful being, In your universe. You're the light, The one that overwhelms darkness. See yourself through the mirror, Of my eyes. You're the radiance, The stunningly extraordinary, The one often called ordinary. But you're different, Can you feel it?

Ngunit paano siya magiging maligaya gayong alam niyang hungkag ang damdaming ipinakikita nito sa kanya? Ano ba itong nagawa kong pagkakamali? tanong ni Mina sa sarili. Hindi ko pala kayang ibigay ang aking sarili sa isang lalaking hindi naman ako iniibig! pag-amin niya sa sarili habang bumabalong ang masaganang luha ng mahapding pagkabigo. Nakatulugan niya ang kanyang pag-iyak. Mistula siyang batang nasaktan habang nakabaluktot sa kanyang pagkakahimbing.

Parang gusto ko tumili at maligo ng ice para mapakalma ang sarili ko ngayon. Pagdating ko sa sala ay wala doon sila Nate at Thomas. Tinignan ko rin sa kusina, wala rin sila. Dumiretso na lang ako sa kwarto ko para maligo na. Agad ako nag shower at nag sabon. Pagkatapos ko mag banlaw ay agad ako pumasok sa bathtub. Nakakainis! Bakit ba ako pumayag na ganun ang mangyari? Ano ba ang problema ko? May sira na ba ako sa ulo at hinayaan ko siya na halikan ako ng ganun. At tapos ginusto ko pa. Paano ko siya haharapin bukas? Ang bilis din ng tibok ng puso ko. Para na itong lalabas sa kulungan nito. Sobrang init din ng mga pisngi ko dahil sa mga naalala ko kanina. I'm the worst!