Pagmamahal Sa Sarili Tula Novels & Stories

Alam kong hindi niya ako gusto, pero naniniwala akong natututunan ang pagmamahal. Mamahalin niya rin ako. Tiwala lang sa sarili at isama na rin ang taimtim na pagdarasal. "O siya, sige. Bukas na tayo mag usap at papatulugin ko pa itong pamangkin ko. Jusko, stress na stress na ako dito. Nag iisa lang pero ubos ang lakas ko at pasensiya." Pagpapaalam nito ng hindi na ako magsalita.

Love gives you warmth, but when it fails it makes your heart cold. Love makes you feel alive, but when it fails it gives you sorrow. Love will worship you, but when it fails it despised you. Love builds you, but when it fails it destroys you. - Absolute_Charm - Hanggang kaylan mananatili ang pusong buo na nagmamahal? Hanggang kaylan ka magtatagal sa relasyong nawasak na? Minsan nagmahal ka, minsan nasaktan ka, minsan sumugal ka at sa huli ay iniwan ka. Madaling masugatan ang pusong nagmamahal. Sabi nga nila, "Ang puso ay isang maliit na parte ng katawan, pero kapag nasaktan buong pagkatao mo naaapektuhan."

Ngunit paano siya magiging maligaya gayong alam niyang hungkag ang damdaming ipinakikita nito sa kanya? Ano ba itong nagawa kong pagkakamali? tanong ni Mina sa sarili. Hindi ko pala kayang ibigay ang aking sarili sa isang lalaking hindi naman ako iniibig! pag-amin niya sa sarili habang bumabalong ang masaganang luha ng mahapding pagkabigo. Nakatulugan niya ang kanyang pag-iyak. Mistula siyang batang nasaktan habang nakabaluktot sa kanyang pagkakahimbing.

Padausdos akong sumandal sa pinto nang makapasok sa ng kwartong tinutuluyan ko sa Villa. "S***a ka self!” What am I thinking saying those stupid words to His Royal Highness? Naiiling na sinabunutan ko ang sarili. Nang ‘di makontento, tumakbo ‘ko sa loob ng banyo at naghilamos. Muli akong napamura nang makita ang mukha ko sa salamin. Para ‘kong kamatis sa pula. Alam kaya ni Kamahalan ba’t ako nang ba-blush ng ganito? That his presence alone could send me to grave and back? Ang bilis ng tahip ng dibdib ko kaya nang tumunog ang cellphone ko marahas akong napamura’t tumalon.

Sumod sunod ang pagpatak nito. "Hindi pwede!Wala akong ama na mamatay tao!"Hindi ko na malayang tumulo na ren ang luha ko!HINDI TO PWEDE.HINDI NYA PWEDENG MAKITA NA NADADALA KA SA SINASABI NYA HINDI PWEDENG MAUTO KA NYA!SYA ANG TAONG PUMATAY SA MGA MAHAL MO SA BUHAY!Sabi ko sasarili ko.Pero hindi ko paren mapigilan na Hindi maluha.

Saglit na katahimikan ang namayani at unti unti na ring napapalitan ng kulay itim ang kaninang kahel na langit. Kagaya ng kung paanong unti-unti ng nawawala ang mahika ng saya na ipinahiram sa akin ng pansamantala kasama ang lalaking nagsasabing handa niyang ibigay ang mundo niya mag paka totoo lang ako sa sarili ko. Banayad akong ngumiti at umiling. "Wala, salamat dahil pinasaya mo ako ngayong araw." Kusa kong inihakbang ang mga paa ko palapit sa kaniya at inangat ang sarili para bigyan siya ng isang yakap.

Kahit na kapatid ko pa siya makakatikim siya sa akin ng suntok sa panga. Para sa akin kasi si Ate Xzy yung hindi dapat sinasaktan. Tingin ko kasi pagnagmahal ang isang tulad niya, ay yung mararamdaman mo talaga na mahal ka niya yung ganun. Yung kahit titigan mo lang siya sa malalaman mong mahal ka niya, dahil sa paraan niya ng pagtitig sa'yo, puno ng pagmamahal. Tingin ko ganun si Ate Xzy. ***

Isang buwan ko siya makakasama araw-araw dito. Kalma self, isang buwan langh iyan. Mabilis lang iyan. Lilipas din iyan ng hindi mo namamalayan. KUMALMA KA!

“O-Ohh.. f*ck! Harder babe... ahh~” Pain... “Gusto ko rin maramdaman kung anong pakiramdam ng minamahal kasi nakakapagod. Nakakapagod din pala kapag mag-isa.” Obsession... “I'd do anything! I'll prove myself worthy of your love. Claim me, make me yours. Do anything you want with my body. I would risk my own life just to call you mine. And for you to call me yours. Take my life away. Own me.”

Alam ko sa sarili kong hindi naman naulit, pero yung pakiramdam na nangyari na rin sa akin noon, parang totoong-totoo. Parang may mali sa sarili ko—dahil ba kulang ako sa tulog? ‘Tang inang Engineering kasi, bakit ‘yan pa kinuha ko? Tumigil siya sa paglalakad na siya ring ginawa ko. Sa pagtigil namin, mas naramdaman ko ang lamig ng hangin at ang tunog ng mga sasakyang nagdaraan. Mas lalo kong nakita ang . . . kagandahan niyang alam kong kagusto-gusto.