Temptation Of Wolves 소설 & 이야기

At natatakot ang mga tao sa masukal na daanan kaya no choice ako kundi ang maglakad na lamang. Naninirahan ang mga taong-lobo kasama ang mga normal na tao sa makabagong mundong ito. Ngunit kapag nalaman ng isang tao na taong-lobo ang kanyang kausap o makakasalubong sa daan ay bigla silang umiiwas dahil sa takot at pangamba. Ngunit hindi ko sila masisisi kung bakit sila natatakot sa aming mga taong-lobo. Dahil may mga taong-lobo na nananakit ng mga normal na tao lalo na kung ito ay kanilang napagtripan. Pero hindi katulad sa kanila ang aming pack. Dahil mahigpit na ipinagbawal ni Alpha Hunter ang pag-atake at pananakit sa mga tao ng lahat ng miyembro ng Golden Wolf pack. At kung sino man ang

Tinanggap niya na lamang na isang panaginip lang ang nangyayari. Nakakalasing ang alak, ngunit mas nakakalasing ang halik ni Franco na ilang taon din niyang pinangulilaan. Nang sandaling iyon ay tuluyan na siyang nakalimot. Tuluyan na siyang nagpaubaya. Hindi na siya nagtangkang imulat pa ang mga mata. Kung nananaginip nga siya ay hiling niyang hindi na magising pa.

Tempting 24 Parang pamilyar ang lugar na ito? Ang takang tanong ni Rona,hindi naman patungong Hotel ito,kundi patungong bahay? What! Pauwi na ba siya? Ang nag-aalalang tanong nito sa kanyang sarili. "Nakaayos na kaya don ,nakaalis na kaya siya? Ang nag-aalala na niyang sabi nang makitang tumigil ang kotse ni Dominick sa isang restuarant kung saan siya nag oorder nang kanilang masasarap na pagkain.

Dahil sa takot at taranta bigla akong sumampa sa likuran nya. "Let's leave now. They're coming." Utos ni Slander kina Pilo at Klash. Tumango naman ang dalawa at nagsimula nang tumakbo palabas ng abandonadong gusali. Habang palabas kami ng abandonadong gusali, bigla kong naamoy ang pabango ni Slander. It smells good. "Sniffing me isn't a crime." Natigilan ako. "I'm not sniffing you, wag kang assuming."

"Magaling! Magaling!' Tuwang-tuwa si Mr. Han at walang pagsidlan ang saya nito. Nakatingin ito kay Dylan na nalilito at hindi naiintindihan ang mga nangyayari. "Ang porselas ng kapayapaan na galing sa templo ay hindi ibinebenta sa publiko. Kung gusto mo itong makuha ay kailangan mong magsakripisyo at mag-kowtow (pagluhod at paglapat ng noo sa sahig bilang pagbibigay respeto) mula sa templo hanggang sa lobby nito." "Isang hakbang at isang kowtow ay magdadala sa'yo ng isang taon ng mahaba at masaganang buhay."

sigaw ko dahilan upang matigilan siya sa kaniyang paglalakad. "Yeah," bulalas niya at nilingon ako. "But I didn't expect you to reply like that." Hinarap pa ako nito at humalukipkip. "I spend the whole five hours in the church praying to wash away my lust and temptation. That's the impact of what you did, Meeri. So please, don't kiss me back or I'll lose my mind." Napatanga na lang ako sa narinig, pero teka...

Naging mapanghusga rin ako pero kahit ano pa siya, kakalimutan ko ang lahat basta 'wag lang mawasak ang pamilya namin. Binulungan ako ng lalaki pero hinayaan lang nitong yakapin ko siya, "You are now free to explore the world and live your life as you please. Hindi pa'ko handang maging ulirang asawa sa'yo. The real Lake is back, Millow. Run, dear. This makes me even more dangerous."

Kalmadong tanong nito. Nahihiyang sumagot ang paslit, "busog na po, pero nagutom po ako ulit. Pasensya na po." Hindi nagsalita si Ruvion at pinagmasdan ang paslit. Halos kadarating lamang niya galing opisina at gusto lamang sana niyang umupo sa sofa bago umakyat sa silid kaya hindi na siya nag-abalang magbukas ng ilaw. Pero ilang saglit pa lamang siyang nakakaupo ay may nakita siyang maliit na pigura na marahang naglalakad, tila ba takot makagawa ng ingay. Hindi naman siya nagsalita at hinayaan itong maglakad na tila pusa, hangang sa makita niya itong hirap sa pag-abot ng nais kainin, kaya nagmagandang loob na lamang siyang iabot yon sa paslit.

"Kayo ang pumatay sa kanya." "Kami ang naglinis sa mundo mula sa dumi ng inyong lahi," sabi ng pinakamatandang miyembro ng Konseho, na kilala bilang The Arbiter. "Ang mga 'Wolves of the North' ay mapanganib. Masyadong matapat. Masyadong matapang. Ang mga taong ganyan ay walang lugar sa mundong ito ng mga ahas."

We are now on the top of a mountain covered with tall grasses. The place looks exactly like in my dreams, but the only difference is, walang tao sa paligid. Payapa ang buong lugar. The grasses danced with the wind's soft strokes. The sun was already replaced by the moon. The heavens were now adorned with stars. Walang liwanag sa paligid but the moon lighted the whole place. In a second, we saw the woman rushing habang karga ang bata. We hide ourselves to the nearest tree. Mabilis ang takbo ng babae. Maya't maya pa, sinalubong siya ng ilang lobo. The woman spoke and the wolves howl. Hindi namin narinig ang kanilang paguusap but when the wolves howl, somehow, I feel what they feel. They all fe