Terms Of Endearment Novels & Stories

Napabuntung-hininga siya saka sinunod ang utos nito. Nang muli itong madulas sa pagtawag sa kanya noon ng ‘babe’ ay agad itong nagpaliwanag na hindi dahil inaasar siya nito kaya siya nito natatawag ng ganoon. Term of endearment lang daw nito iyon sa kanya kaya sana huwag niyang masamain. Naniniwala siya dito kaya hindi na lamang niya iyon binigyang pansin.

"Mama, h'wag ka ng magtampo sa akin oh!' chat ulit ni Chris. Parang hindi ko naman gusto ang pagtawag niya ng mama sa akin at kahit 'anak' ang tawag ko sa aking mg estudyante, ayaw ko rin namang may tumawag sa akin ng 'mama'. "Ba't naman mama ang tawag mo sa akin nak? If you treat me as your friend, then call me as 'part', 'bro,' or 'dude'.", sabi ko sa kanya. "Oh I see. So okay lang ba na may 'call sign' tayo?", tanong nito. Alam ko naman ang ibig sabihin nito. Call sign na kasi ang millenial term ng 'endearment', at syempre alam ko 'yon dahil updated din naman ako sa mga terminologies ng Generation Z.

Pero dahil desperada na siya ay sasabihin na niya dito ang bagay na gustong-gusto niya pero hindi niya makuha o mas tamang sabihin na tao at hindi bagay. "Are you sure dad?" paninigurong tanong niya dito. "Yes, what do you want my dear?" muli ay banggit nito sa endearment nito sa kanya noong siya ay maliit pa lang. Nangingilid ang mga luhang napatitig siya sa ama. Na miss niya ang endearment nito sa kaniya at ang mga paglalambing nito noong batang paslit pa siya. Minsan ay hinihiling niya sa itaas na sana hindi na siya tumanda--na sana ganoon pa din ang trato sa kaniya ng daddy niya noong siya ay maliit pa lang dahil noon ay damang-dama pa niya ang pagmamahal nito.

Bahagyang humiwalay ang lalake upang tumingin sa kanya, mas makinang na ang mga mata ngayon na may malambot na ngiti sa labi. “Then, I’ll make sure you’ll be surprised, dear.” Evony’s ears perked up, her cheeks slightly flushed. “‘Dear’?” she repeated. “What? It’s an endearment.” Mahina niyang pinalo ang balikat ng lalake. “I know what an endearment is, silly.” “Well, what endearment would you like me to call then?” Nang-aasar na ngumisi si Evony. “Endearment agad? We just confessed to each other.”

Sa hindi malamang dahilan, nang malaman niyang may komunikasyon pala ang dalawa ay hindi niya maiwasang sumang-ayon sa mga tsismis na may relasyon ang dalawa. “Hmm… hmm… I miss you too. Sabihan mo ako kapag narito ka na.” Nanginig ang katawan niya nang marinig sa lalaki kung gaano niya ka-miss ang babaeng kausap nito. Ni minsan ay hindi niya narinig ang lalaki na sabihan siya ng “I miss you” o’di kaya’y tawagin siya ng endearment kagaya ng dear, baby at iba pa. Para bang dumudugo ang puso niya nang marinig ang mahinahong boses ng lalaki habang kausap si Evelyn.

Nagkatinginan lang kami ni Issa hanggang sa mayamaya pa ay napangiti na siya at bahagyang tinukso pa ako. “Ano? May label na ba?” “Wala pa pero endearment mayro'n na,” natatawang sagot ko naman. Roma hated endearments, that's why it surprised me a lot that he already had one for me. Napapansin ko noon pa man na panaka-naka na niya akong tinatawag gamit iyon pero pinagkikibit-balikat ko na lang kasi baka nadulas lang siya. Now that he kept calling me that, aside from bish of course, I just proven that it was indeed his endearment for me.

Puno ng pagmamahal at pangungulila. "Alira... my baby." Aniya sa malambing boses kaya sumikdo ang boses ko ng tawagin niya ako sa endearment namin dati. Kaya ang kaninang luhang pinipigilan ko ay tuluyan ng bumagsak kaya pinunasan niya ito gamit ang hinlalaki niya.

Lumapit din sa amin si Coraline at pinunasan niya ang pisngi ko. "Mahal na mahal kita, Zayra." Niyakap ko si Zach at humagulgol ako nang humagulgol. Ang saya-saya ko, hindi ko maipaliwanag ang kasiyahan ko. "Mahal na mahal din kita, Zach. Napasuwerte ko dahil ikaw ang minahal ko. Mahal na mahal kita, Zach at hindi na magbabago 'yon." ******

“Sorry, naiilang kasi akong tawagin ka sa pangalan mo lang...” “Maganda siguro kung meron tayong endearment para mas kapani-paniwala.” sa halip ay tugon niya.

“Thanks, handsome young man.” Kumunot ang noo ni Ton. Bakit parang pamilyar ang tawag na iyon? Biglang bumalik sa kaniya ang gabing unang narinig niya ang endearment na iyon, ang pamilyar na boses at ang babaeng iyon. “…Mm.” Hindi na siya nagsalita at bumalik sa kanyang tawag. --