The Darker Novels & Stories

GABBIE I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak. I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!

Hindi mapigilan ni Zakari na maikuyom ang kanyang kamao. Isa-isa niyang tinitigan ang mga taong nasa paligid niya na noon ay hindi makatingin ng direcho sa kanya. “Dark, get rid of all the people who were involved in humiliating my wife.” Seryoso at may halong galit sa boses na wika ni Zakari. Kaagad namang tumango si Dark. Kilala niya ang amo niya at kapag sinabi nito, kailangan niya talagang gawin ng malinis. Lalo na at sa pagkakataon na ito, sangkot na ang babaeng laman ng puso nito pati na din ang mga anak na magiging future ng mga del Rio

Pakiramdam niya may napunit sa loob niya kahit wala naman siyang maramdaman ng dugo or something. Humihingal ito habang pinipigilan ang sarili, his eyes was so dark with lust, Lyxelle was drowning in it. Hinintay nitong mawala ang sakit na nararamdaman niya bago nag-umpisang kumilos. Dahan-dahan noong una pero kalaunan ay mabilis na. Lyxelle wasn’t bothered by his roughness because she was enjoying it beyond her expectations.

Taas kilay nitong sabi. "But it's worth it right? Masaya ka naman ngayon hindi ba? Dahil ako, masayang-masaya." He licked his lips and look at her intently. "I am happy too. Hindi mo lang alam kung gaano." Sinalubong niya ang mga mata nito. He is handsome even in the dark. Walang bituin sa langit dahil makulimlim ang panahon at nagsisimula ng umambon, pero higit pa sa mga bituin ang kislap na nasa mga mata nito. And hers too.

Kung bakit mas lalong dumadami ang tanong sa aking isipan. Namalayan ko na lang ang sarili ko nang makapasok kami sa isang magarbong silid. Ang color combinations sa loob ay gray, gold, o hindi kaya ay black. Ni hindi ko man lang napansin ang paligid ko kanina. Basta ang alam ko lang ay nawala na ang ingay nang isara ni Saverio ang pinto. “General,” wika nang isang lalaki na medyo pamilyar sa akin.

tumigil ako at huminga muna ng malalim hindi na ako makahinga kakaiyak. "Kaya pinangarap ko lang magkaanak kahit isa para hindi naman ako tumandang mag isa tumatak na kasi sa kokote ko na huwag maniwala sa masaya at buong pamilya. Dahil sa pamilya pa lang namin nakikita ko na ang realidad. Please TG forgive me for my dark past that I ashamed."

"Ay, sorry kung nagambala ko ang pagtungo mo sa office ni Ma'am Tariha. You better go now, Yanna. See you around," "It's okay, have a nice day, Giana." Ngumiti ako at nilingon ang parte kung saan itinuro ni Giana ang pupuntahan kong silid. As I walked through the hallway, hindi ko mapigilan ang pagmasdan ang buong dinaraanan ko. Umikot pa ako ng dahan-dahan. Ngunit sa pagikot ko, tumapat ang mga mata ko sa parte ng elevator. Nawala ang bahagyang ngiti ko sa aking maaliwalas na mukha nang makita kong may isang lalaking prenteng nakatayo sa loob ng elevator. The man with the black suit is frowning and his dark hazelnut eyes are staring in my direction. Pilit kong inaninag ang buong mukha ng la

Nang makita ni Melena ang reaksyon niya, napangiti ito. "Sinasabing ang buong Dark Night ay pagmamay-ari ng iisang lalaki. Sa pinakamababang level, doon nauubos ang pera ng mga ordinaryong sugarol. Pero sa mas malalim na bahagi, tumatanggap sila ng kahit anong klaseng taya. Puno ang lugar na iyon ng mga top hackers at matitinding tauhan—lahat ng ilegal na transaksyon na maiisip mo, nandoon. Maraming mayayamang pamilya na ang sumubok makipag-usap sa misteryosong boss na iyon, pero kahit kailan ay hindi siya nagpakita."

Hindi naman niya ito inaano. “Boss L-L…” Hindi niya naituloy ang sasabihin dahil sumigaw ito nang humarap sa kanya. “Dark! How many times do I have to tell you that it’s Dark and not even you can change it!” halos maluha-luha ang mga mata nito pero sumama ang loob niya sa sinabi ni Drear.

Sa dami at halo-halo na nararamdaman ko ay hindi ko na alam kung ano ang uunahin doon! Si Dark... Bakit siya nandito? Siya si Alexander Miller? Ang may-ari ng kompanyang ito?? Paano iyon nangyari? Dark ang pangalan niya at hindi Alexander! Maaari bang magkamukha lang sila? Pero hindi, hindi ako pwedeng nagkamali! Alam ko ang mga tingin na iyon. At kung ibang tao siya ay hindi ko mararamdaman ang ganito kahit na sabihin na magkamukha lang ang mga ito.