Novel & Cerita The Demented

Ang mga bitawang salita nito ay lubhang mabigat at tagos sa puso ng dalawa. "Mamumuti ang mata mo sa kahahanap ng proof dahil nagiging delusional kana Jhanrex! Baka kailangan mo ng magpatingin sa specialist. May sayad na ang utak mo.." Agad na hinila ni Dens ang kapatid na tila nawalan ng lakas sa mga narinig nito mula kay Jhanrex.

Pwede namang hindi di ba? Tahimik lang siya mula sa kung saang parte ng elevator siya nakapuwesto. Though naririnig ko yung mga kaluskos niya, ramdam ko na sobrang limited lang din ng mga kilos na ginagawa niya. 'lord, pwede bang burahin mo na din yung memory niya kung sakaling makakalabas kami dito? Kahit yung past 30 minutes lang sige na. ' sabi ko sa sarili ko.

Nagpakawala ito ng malalim na buntong hininga at hinarap ako. "Ang sabi ng Doctor ni Mama ay normal lang sa mga taong na diagnose ng dimentia ang mga ganung pag-uugail kaya kinakailangan talagang magpasensya" kahit ilang karmot at sabunot pa ang abutin ko kay Mama basta mayakap ko sya at wala akong pakialam. "At isa pa malaki raw ang posibilidad na hindi na nya talaga tayo maalala"

I promise to say yes to you, Isles. It was a short yet memorable trip. Isang gabi lamang ang pagpapalipas namin sa probinsiya ng El Amadeo at tumulak na ulit kami pa-Maynila. Maayos din naman siyang nakapagpaalam sa Home for the Aged at sinabing babalik na lang ulit sa ibang araw o sa susunod pa kung matatagalan. Tinanong ko si Isles tungkol sa mama niya. He said she’s suffering from dementia. Nakalimot na rin ito pero may mga araw namang nakakaalala, depende na lamang din.

Bakit hindi pumunta si Mariana? Gulong-gulo ang utak ni Athena. Hindi niya maiproseso ang tindi ng dahilan ng lahat ng ito, pero isang bagay ang sigurado niya: hinding-hindi siya pwedeng pumunta sa mga Valderrama. Dexter is a literal psychopath. Isang beses lang silang magkasama noon pero halos mapatay na siya nito sa tindi ng sakit at dumi ng laro nito.

sigaw niya, itinapon ang mga papeles kay Damion, galit na galit. Pinilit ni Damion huminahon, “Wife, calm down. I’m doing this for your own good.” “Para sa akin? You secretly brought me here? Damion, this is insulting! Wala akong sakit, lalo na sa pag-iisip! Everything I said is true. You’re the one who’s really sick!” Nagmadali si Dr. Wang kay Damion, “Mr. Marquez, this is a typical case of delusional disorder. Your wife needs immediate treatment.”

Nakahanda na sana siyang bumaba ng kama niya at takbuhin si Damian, pero naunahan siya ni Jiro. “Ako na ang magdadala kay Papa sa iyo. Huwag ka ng umalis diyan.” Mula sa pintuan hanggang sa paglakad papunta kay Analyn ng mag-ama, hindi napigilan ni Analyn ang mapaiyak. “Jiro… ano’ng nangyari kay Papa? Bakit– Bakit parang hindi niya ako nakikilala? May amnesia ba siya?” “Dementia, Ate…”

Ang mura kong isip ay unti-unting nagigising sa katotohanan ng mundo, na ang lahat ay kayang kontrolin ng pera. Naging matapang akong magsalita at naging matatag ang pag-iisip. Sa paglipas ng panahon, nagkaroon ng sakit na dementia ang tatay ni Lucas, dahilan upang matigil siya sa pagtatrabaho at tanging si Lucas na ang sumalo ng mga ito.

Pagkatapos makapasok sa kuwarto ng nga ito ay ni-lock naman niya ang pinto ng kuwarto ni Fern. Saktong na kalapit na siyang muli sa may pinto ng main door nila ay siya namang marahas na pagbbukas niyon at bumungad ang mga tauhan ng tinatawag nilang si Mr. D, isang Mafia boss na namumuno sa lugar nila. Iniilagan ang taong iyon dahil sa pagiging malupit nito. Wala itong sinasanto, he is heartless. Wala siyang pakialam kahit kanino. He can get what ever he wants in a blink of an eye.

“Kung ganito ka katapang, subukan mong sigawan ang hipag mo.” “Sir, ang iniutos niyo pong imbestigahan kagabi ay nalinawan na. Matagal nang umiinom ng sleeping pills at diazepam ang Madam mula pa noong aksidente ni Miss Elara,” paliwanag ni Emilio. “Ano ang diazepam?” tanong ni Andrei. Lumabo ang mukha ni Argus. “Antidepressant.” “Nasa depresyon ba ang hipag mo?” gulat ni Andrei.