The Demented Novels & Stories

bati ni Sharon. "Magkakilala kayo?" Toby asked. Dexter closes and opened his mouth. 'Er..uhm..' he can't seem to find a words. What's with the old lady doing here, he thought annoyed. Sa pagkakaalam niya, nasa facility pa rin ito ng Psychiatric Private Mental Hospital, this is what his cousin's Amelia told him.

Naupo na rin siya. My heart was beating faster. My hands were shaking. "How is it?" "Anong meron?" Tanong ni Bathseeba. "The results are in, Mrs. Vejar and I'm very sorry to inform you that those symptoms you are experiencing are of the early signs of Dementia." My tears started falling. Bathseeba looked as if she was struck by lightning. Tiningnan siya ng doctor.

“Para sa akin kayo na ang mga anak ko at hindi ko hahayaang maulit muli ang nangyari noon, pangangalagaan ko ang bagong senyorito.” Napatulala ako nang sabihin iyon ni Manang Teresita na puno ng pait, kahit pa mabilis iyong napalitan ng ngiti ay hindi pa rin ako mapakali. “Ano pong ibig niyong sabihin?” hindi ko mapigilang usisa sa kaniya. Umiling siya at hinawakan ang kamay ko. “H’wag mo ng isipin anak, inaataki na naman yata ako ng dementia,”

Nagpipiglas ito na bumangon habang pinipigilan siya ng isang babae. “Hindi ako papaya na maaapektuhan ng sakit na ito ang buhay ko! So, please Divine… hayaan mo akong makaalis dito at magtrabaho. Familial early-onset dementia won’t rule my life!” Halata sa naging reaksyon ng hitsura ni Cressia na nabigla sa nalaman. Nanatili siyang nakatayo sa gitna ng pintuan habang nakikinig sa kay Damon at ng fiance nito na si Divine.

Pwede namang hindi di ba? Tahimik lang siya mula sa kung saang parte ng elevator siya nakapuwesto. Though naririnig ko yung mga kaluskos niya, ramdam ko na sobrang limited lang din ng mga kilos na ginagawa niya. 'lord, pwede bang burahin mo na din yung memory niya kung sakaling makakalabas kami dito? Kahit yung past 30 minutes lang sige na. ' sabi ko sa sarili ko.

Nagpakawala ito ng malalim na buntong hininga at hinarap ako. "Ang sabi ng Doctor ni Mama ay normal lang sa mga taong na diagnose ng dimentia ang mga ganung pag-uugail kaya kinakailangan talagang magpasensya" kahit ilang karmot at sabunot pa ang abutin ko kay Mama basta mayakap ko sya at wala akong pakialam. "At isa pa malaki raw ang posibilidad na hindi na nya talaga tayo maalala"

I promise to say yes to you, Isles. It was a short yet memorable trip. Isang gabi lamang ang pagpapalipas namin sa probinsiya ng El Amadeo at tumulak na ulit kami pa-Maynila. Maayos din naman siyang nakapagpaalam sa Home for the Aged at sinabing babalik na lang ulit sa ibang araw o sa susunod pa kung matatagalan. Tinanong ko si Isles tungkol sa mama niya. He said she’s suffering from dementia. Nakalimot na rin ito pero may mga araw namang nakakaalala, depende na lamang din.

Bakit hindi pumunta si Mariana? Gulong-gulo ang utak ni Athena. Hindi niya maiproseso ang tindi ng dahilan ng lahat ng ito, pero isang bagay ang sigurado niya: hinding-hindi siya pwedeng pumunta sa mga Valderrama. Dexter is a literal psychopath. Isang beses lang silang magkasama noon pero halos mapatay na siya nito sa tindi ng sakit at dumi ng laro nito.

sigaw niya, itinapon ang mga papeles kay Damion, galit na galit. Pinilit ni Damion huminahon, “Wife, calm down. I’m doing this for your own good.” “Para sa akin? You secretly brought me here? Damion, this is insulting! Wala akong sakit, lalo na sa pag-iisip! Everything I said is true. You’re the one who’s really sick!” Nagmadali si Dr. Wang kay Damion, “Mr. Marquez, this is a typical case of delusional disorder. Your wife needs immediate treatment.”

Tumango ang opisyal sa kaniyang harapan. "Opo, 'yun po ang madalas nating tinatawag na ulyanin o dementia," kumpirma ng pulis.