The Fallen Leaves Novels & Stories

Tanong ni Jolie sa sarili sabay sinok. Dahan-dahang nilapitan ng dalaga na pagiwang giwang ang lakad patungo sa binatang naroon. Nang malapit na siya, biglang napatayo ang lalaki. Paglingon ng lalaki ay sabay namang nawalan ng balanse si Jolie pero mabilis ang binata at nahawakan niya ang braso ng dalaga. Ang isa namang kamay nito ay napahawak na rin sa bewang ng dalaga para maalalayan pa niya ito. Hindi maiwasang magkatitigan ang dalawa. Parehong naaninag ang mga mukha nila sa liwanag ng buwan. Tahimik ang paligid at sila lang ang naroon sa hardin sa mga oras na iyon. Habang nagkatitigan, bigla nalang lumalakas at bumibilis ang pagkabog ng kanilang mga d*bdib. Hindi maalis - alis ang mga t

“Careful, Isla. You’re making me want to believe in something I never thought I could have.” Her heart skipped. “And what’s that?” His voice was hoarse. “Us.” ⸻ That night, Isla realized something terrifying and beautiful—she was falling for the man who was supposed to be her cold-hearted husband… and worse, maybe he was falling too. But the world outside wouldn’t let them have it easy. And their hearts were only just beginning to tangle.

I watched him as he went inside his black Rolls Royce Cullinan; his male staff member was the last to enter after closing the passenger door. ​I sighed more deeply than usual after his car disappeared from my sight, feeling the crushing weight of the loneliness now that I was alone. Yakap-yakap ko ang sarili ko nang bumalik sa loob. The mansion, which usually felt like a palace, now felt like a gilded cage where the walls were slowly closing in. A single beep from my phone stopped me midway. ​Adamon: Don't be sad, darling. I'll be home before you notice, so cook my favorite.

Falling for someone is not easy like how it seems like. You need to go through a lot of stages before accepting the truth that you already loce that someone. In my case, I don't want to fall in love with him but I can't control my heart whose screaming his name over and over again. Time flies so fast. Six months had past and it's nearing Christmas. Makikita mo na agad ang mga Christmas lights na nakasabit kasama ng mga naglalabasang Christmas trees na binebenta sa mall kahit November palang.

Ang ganda ng kalangitan ngayong gabi, libu-libong mga tala ang kumikinang sa kalangitan dahil hindi maulap ngayon. Iniisip ko rin kung ano na nga ba ang nararamdaman ko para kay Aivan. Minsan kasi ay bigla ko na lang naaalala 'yong mga bagay na pinagsamahan namin. Lalo na 'yong sa falls. Sa Aphronus falls. Totoo kaya 'yong kuwento ni Tristen dito? Hindi ko na nasagot pa ang tanong ko sa isip ko nang bigla na lang akong may maramdamang mga kamay na humawak sa braso ko.

Sobrang lakas ng kabog ng d****b ko na animo’y lalabas ito mula sa ribs ko. Handa na akong gumiling nang tumugtog ang ‘Careless Whisper by George Michael’. Ngunit napa-upo ako kasabay ng pagtakip ko ng tenga nang makarinig ako ng malalakas na putukan ng baril. Nagpalinga-linga ako habang gulantang na gulantang sa nangyayari. Mga hiyawan ng tao ang naririnig ko at halos nagkakagulo na ang lahat. Walang pag-aalinlangan na tumakbo na rin ako papasok sa loob at umakyat sa second floor. Tinungo ko ang kwarto namin ng anak ko at halos takasan ako ng bait nang wala si Maggy sa higaan.

Assuming. "Pero alam mo, maganda yung title na binigay sa kanya ng mga tao. The Fallen Bachelor," itinaas niya pa ang dalawang kamay sa hangin. "Diba, bongga! Sirang-sira na reputasyon niya. Tapos na ang masasayang araw niya bilang isang binata." Hindi ko alam kung matutuwa ako o maiinis sa sinasabi niya. Hindi ko nalang pinansin at nilantakan ko nalang ang ibinigay ni nanay.

CHAPTER 85: FALL "Wow! This place is better than those in pictures!" hiyaw ni mommy. Magkatabi sila ni daddy. Nakapag-travel na sila sa maraming bansa pero first time nila ngayon rito sa Canada. I suddenly miss my grandma. I wish she is still here with us. It's Fall season. Sobrang ganda ng mga puno! The maple tree's leaves are varying from green, yellow, orange, red, scarlet, to brown color. Marami ring nagkalat na dahon sa paligid dahil mahangin.

Vernice Pagmulat ko ng mata, ramdam ko agad ang bigat. Hindi dahil sa kakulangan ng tulog, kundi dahil may bagay na dahan-dahang kumakain sa loob ko — isang himagsikan ng pag-aalinlangan at takot. Tumango ako sa sarili ko, kinuha ang sapin ng unan, at dahan-dahang bumangon. Bago pa man ako magbihis, narinig ko ang paghinga ni Chaos mula sa kabilang bahagi ng kama. Nakatagilid siya, tahimik, at para bang sinusukat ang bawat hinga niya kung gaano ako kahinahon. Hindi ko siya tinignan. Takot ako na kung titingnan ko ang mukha niya, maaakala niyang papatulan ko ang damdamin ko at magmumukha akong mahina.

Sa murang isip ay saksi sa paghihirap ng kanyang abuelo. "Issa, umalis ka na rito!" Sa kabila ng paos na tinig ay sumigaw si Emilio at tumayo. Sa labis na panghihilakbot ng paslit ay isang nakatutulig na putok ng baril ang umalingawngaw sa buong mansion kasabay ang pagbagsak ng duguang sentido ng kanyang lolo. Namanhid ang mga kamay ni Issa at nabitiwan ang manyika. Natulos sa kinatatayuan at natulala.