The Fallen Leaves の小説・ストーリー

Nakita ko ang maliit na bakas ng kanyang presensya, pero hindi iyon sapat. Lumapag ako sa kama at hindi ko na napigilan ang pagluha. Hindi ito yung maingay na pag-iyak na dati kong nararanasan; tahimik at paulit-ulit ang pagluha — parang ulan na walang thunderstorm. Pinilit ko itong pigilan dahil ayaw kong makita niya ako ng mahina. Pero huli na, narinig niya ang pag-iyak ko at lumapit. Tumigil ako sa pag-iyak at pinunasan ang pisngi habang naririnig ang kanyang mga hakbang na papalapit.

Sa murang isip ay saksi sa paghihirap ng kanyang abuelo. "Issa, umalis ka na rito!" Sa kabila ng paos na tinig ay sumigaw si Emilio at tumayo. Sa labis na panghihilakbot ng paslit ay isang nakatutulig na putok ng baril ang umalingawngaw sa buong mansion kasabay ang pagbagsak ng duguang sentido ng kanyang lolo. Namanhid ang mga kamay ni Issa at nabitiwan ang manyika. Natulos sa kinatatayuan at natulala.

Pinapaso ni Nox ng sigarilyo ang isa sa mga ito. "Acckkkkk t- tama na boss" "Pakawalan niyo na kami" "Nagkamali kayo ng kinalaban at binastos" Sad ni Max na hinampas pa ang baseball bat ang isa sa tuhod. "Mga halang kaluluwa niyo!!" Mabilis kong hinawakan ito sa ulo saka niloblob sa drum na may tubig, "Kasing halang ng kaluluwa mo, tama ka"

"Lilith don't stoop your self over nothing but a trash." "Anong sabi mo?" Galit na sabi ni Cynthia. "Oops walang ulitan sa bingi. I wonder may demonyita palang bingi ano?" Sabi ni Ally na alam nyang nagtitimpi lang. Paika-ika syang naglakad kasi masakit pa rin ang paa nya kaya kinausap nya ang mc. "Ma'am pwede pong magpasa ng ibang song sa audio natin? kakanta na lang po ako naapakan po kasi ang paa ko ng heels ni Cynthia. Di na ko makakasayaw."

Ang paghihiganti at pananakit ang umiikot sa kanilang sistema. “Binibini, akin lamang iaalok ang aking paninda, ito ay mga bagong aning persimmon mula sa aking tanim. Limang tansong barya lamang kada isa.” Nawala ako sa malalim na pag-iisip nang may huminto sa harap ko at nagsalita. Inangat ko ang paningin ko at tinignan ang babaeng lumapit sa akin. May kalakihan ang hood ng suot kong cloak kung kayat alam kong hindi ako makikilala rito.

At dahil tama sya na bored na ako ay agad akong sumama sa kanya at sumakay kami sa elevator at umakyat sa rooftop. ROOFTOP In the heart of the city, high above the hustle and bustle, there lies a hidden paradise. As a scene unfolds, Hanna and Leigh find theirselves on a rooftop, a sanctuary that seems to exist in a world of its own. The air is cool and crisp, carrying the faint scent of flowers in bloom. The rooftop is a lush oasis, brimming with plants of every shape and size. Vines creep up the walls, their leaves rustling gently in the breeze. Potted plants dot the space, their vibrant greens contrasting beautifully against the night sky.

Naupo siya sa may damuhan sa harap ng kanilang puntod. “Hi, Elm. Galing akong simbahan. Pinagdasal kita.” Tumingala siya saglit sa langit. “Sabi kasi nila, hindi raw pinapapasok sa langit ang mga nagpapakamatay. Pero, hindi ako mapapagod na pakiusapan Siya hanggang sa Diyos na ang mapagod sa akin at hayaan ka na niyang pumasok diyan.” Natawa si Leaf kaunti sa sarili niya. “Miss na miss na kita.” Biglang humangin ng malakas. May mga dahon na naglaglagan mula sa mga puno. Isang dahon ang nalaglag sa ulo ni Leaf. Kinuha niya ito at tinitigan.

In-end ko ang call nang hindi man lang nagpapaalam at tinanaw ulit ang cross sa tuktok ng bundok. It's so ironic to stop this feeling when I don't even know what kind of feeling is this. This is way too different to what I felt to the boy who taught me how to fall in love. Way too different to what I felt with the boys I had. Way too different to what I felt with Sonny. This is an alien emotion to me. Is this even normal?

Umawang ang mga labi na nilingon niya ang kapatid. "Did you see that?" may pagkamangha na tanong ni Lylia, "The leaves are slowly falling in my hands, and it changes when I blink." paliwanag nito bago inulit ang nakita ngunit hindi na iyon ang inaasahan niya dahil isa-isang natunaw na parang yelo ang mga dahon.