The Mad Gate Chapter 1 Novels & Stories

Esqueza. End Of Chapter 1

Marami pa. END OF CHAPTER 1

Ini-start at pinaharurot- Biglang napalayo si Madam Carmina sa harap ng sasakyan at gumilid eto. Tumigil ang sasakyan sa gilid at binuksan ng lalaki ang kanyang bintana, “ Carmina, I thought hindi ka takot mamatay. Kayang kaya kong banggain ang gate na ‘yan kung hindi mo pa rin 'yan ipabubukas sa iyong mga katulong,” ngisi nito. Nahintakutan na si Madam Carmina sa inasal ng lalaki. Dali dali nitong pinabuksan kay Manang Letty ang malaking gate.

I said— defensive. "Hmm…” Hugo hummed but didn't talk. OMG! Kinakabahan ako. Bakit ko naman kasi sinabi ‘yon? Nakakainis ka self. “We are here!" Huminto saglit si Hugo sa tapat ng malaking gate. Maya-maya pa ay biglang bumukas ang malakas gate. Pero bago ko pa makita ang nasa loob ng malaking gate ay bigla akong nilagyan ni Hugo ng blind fold.

‘Don't judge the book by its cover’ ika nga ng karamihan. “Yun po.” simpleng saad ko naman syaka tinuro ang karatulang may nakasulat ‘wanted maid’. “Ah, sige pumasok ka.” saad niya naman at nilakihan ang bukas ng gate para makapasok ako. Tumango na lang at maliit na nginitian ito. Mas nauna u***g naglakad sa akin matapos niyang maisara ang gate. Alangan naman ako.

"Gising ka na pala. Oh, kumusta ang pakiramdam mo?" "Salamat naman at gising ka na." Niyakap ni Ma'am nang mahigpit si Vhynz. "Anong nangyari sa'yo?" "Ayos lang naman ako. Medyo nahihilo lang, " sagot nito habang hirap na makabangon dahil parang nabibiyak daw ang kaniyang ulo sa tuwing susubok na gumalaw. Pinainom siya ni Nicole ng tubig, at nang okay na ay nagsimula siyang magpaliwanag. "Papauwi na sana ako nang madatnan kong umaapoy na rito sa gate. Lumapit ako at nakita ko ang guard na halos matusta na sa loob. Dahil sa pagkagulat, unti-unting nanlabo ang paningin ko at saka ako natumba," aniya habang nakayuko sa damuhan.

"Mukhang talagang nababalisa siya." "Oo," tumango si Charlie. "Umalis na tayo dito. Makikita niya agad na nakakandado ang gate mula sa labas, at aakyat siya para silipin ang loob." "Sige," natatawang sinabi ni Merlin at umalis sila ni Charlie sa cannery, tumalon sa mas mababang bahagi ng pader papunta sa likod. Samantala, huminto ang may-ari ng cannery sa labas ng gate at naguluhan nang makita niyang nakakandado ang gate mula sa labas.

Siya raw ang nagpadala ng mga assassins kagabi. PUTANGINA, ANO ‘TO, HUNGER GAMES?! End of Chapter 18

Kaya siguro mabilis lang akong ma-bored dito dahil hinahanap-hanap ko iyong dati kong nakasanayan. Muli kong tiningnan ang pintuan at nagpasyang lalabas na nga lang ako. Naglakad ako at nang nakarating sa pinto ay dahan-dahan ko iyong binuksan. Isinilip ko muna ang aking ulo at pinasadahan ng tingin ang paligid. Kagaya ng loob ay sobrang tahimik din dito. May maliit na guardhouse sa gilid ng gate at may nakita akong isang gwardiya roon pero parang tulog ata siya dahil nakayuko ito at hindi gumagalaw. Nabo-bored din siguro siya rito dahil sobrang tahimik talaga rito. Tuluyan na akong lumabas at lumapit doon sa gwardiya. Nakompirma kong tulog nga siya dahil naririnig ko ang paghilik niya ngayo

Hindi niya magawang ibigay ang katawan sa sariling nobyo ngunit kay Matthew ay nagagawa naman niya. Tumingkayad siya at siniil ng halik ang binata. Kung ito ang makakapagpagaan sa kalooban nito ay gagawin niya. Ayaw niyang nakikita na nasasaktan si Charles. Mabagal ang mga halik na iyon. Papasok na sana sila muli sa loob ng bahay ng biglang may nag doorbell kaya naman napatingin silang pareho sa gate. “M-matthew?” Gulat na gulat siya ng makita niya ang nakatayong si Matthew sa harap ng gate at bakas ang galit sa mukha nito.