The Mistreated Wife の小説・ストーリー

Here it is, huling-huli ng pandinig ko ang malutong na sampal. I stood frozen, as I saw the humiliation that Milena made for my wife. Tinutop ni Althea ang pisngi, bahagyang napaikot ang ulo niya sa gilid at tila natutumba siya. Agaran ko siyang nilapitan upang alalayan na di matumba. "What the hell do you think you're doing, Milena? How dare you humiliate my wife in front of these people?" Singhal ko sa matalim na boses at tila dumidilim ang paningin ko sa galit.

ngumiti ito saakin bago haplosin ang braso ko. Parang napapaso akong umatras muli dito. "Salamat, Alessandra..pasensya kana ulit." paghingi ko ng tawad sa nagawa. Gusto ko mang ipalagay ang sarili ko sakaniya ay tila hindi kayang tanggapin ng sistema ko. She is my husband mistress, for Pete' sake! Hindi mababago nito ang katotohanang inagaw niya ang asawa ko. Pero alam kong pareho-pareho lamang kaming biktima dito at hindi ko alam kung paano ko panghahawakan na ako ang tunay na asawa.

Hindi siya pinanganak kahappo lamang, hindi na siya tatlong taong gulang para maniwala sa isang kasinungalingan. "Nagseselos ka ba?" Tiningnan siya ni Enrico ng malalim na mga mata. Carmina had been just holding on for a long time, pero matapos siyang tanungin ni Enrico, she instantly felt aggrieved. Siya ay humakbang papalapit nang papalapit kay Enrico, isinandal niya ang kaniyang ulo sa mga bibig ni Enrico at dinampian ng kaniyang hintuturo ang dibdib ni Enrico at sinabi nang dahan dahan, “Enrico, hindi ko hahayaan na saktan mo ako ng ganito. Alam kong gustong gusto mo na akong hiwalayan, pero hindi pa tayo lubusang hiwalay. Sa mata ng mga tao at sa harap ng batas, I am still your wife. Do

Mas okay na iyon kesa pagbuntunan nanaman sya ng galit nito at pati nakaraan nya ay palaging sinusumbat nito ang pag ahon nito mula sa kanyang pagkalugmok ang pagtapon sa kanya na parang basura ng unang lalaki na kanyang minahal. Lumipas ang araw,linggo, hanggang naging isang buwan maayos naman ang naging trabaho ni Miguel. Ngunit ang palagiang paguwi nito ng halos umaga na ay ang lagi nilang pinagtatalunan. Umabot na sa puntong sinasaktan na sya ng asawa. At madalas nya ito naaabutan na may mga kasamang kaibigan sa kanilang bahay at natuklasang pagamit ng ipinagbabawal na gamot ang hindi nya nagustuhan. "Ikaw naman kasi alam mong nakainom ako e wag mo na kasi akong pakialaman,bwesit ka sa

Hindi na nga lang sa titulong 'battered wife' kung hindi sa titulong 'blessed wife' na. This is Cathy Xyrene Garcia—Sanford, signing out.

Simula ng araw na iyon ay kinakamuhian na ni Vito si Clarice, salungat sa nararamdaman ni Clarice para sa kanya. Bagaman hindi ligid sa kaalaman ni Clarice ang galit sa kanya ni Vito, pinagmulan ito ng kanyang matinding stress. Maliban sa mailap na trato ni Vito kay Clarice, ay pansin ng babae na malayo talaga ang loob sa kanya ng kanyang asawa, hindi lamang sa kadahilanang galit si Vito sa kanya-- dahil na rin sa katotohanang si Vito ay may ibang mahal.

"Wala akong magagawa, pero hindi rin ako magsasawang sabihin sa'yo na hindi ako ang asawa mo. You're mistakenly abducted a wrong woman, Mr. Walton." Umigting na naman ang mga panga ng gwapong mukha ni Mr. Walton at ang pagsalubong ng dalawang makakapal nitong mga kilay. I saw how his lips twitched in an annoying manner. Ramdam ko ang gigil niya.

“I will never treat you as my wife. Not truly. This union exists only on paper, only to satisfy my father’s last wish. You’ll get whatever allowance or luxuries you think you deserve—everything you came here looking for—but never my kindness, never my respect, and certainly never my heart. You will live under my roof, follow every rule I set, and stay out of my way as much as possible… because every time I look at you, all I see is someone trying to buy their way into a life they never earned. And believe me… you will realize soon enough that what you thought was a prize… is actually nothing but a heavy, empty cage. And you’ll be trapped inside it forever.” "Tapos ka na? Tapos ka ng maliitin

First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW CHAPTER 10 ROSEGAIL'S POV "Stand up! Why are you begging for this guy you didn't even know!?" My mom shouted. I close my eyes, hindi naman siguro nila ako itatakwil kung malalaman nilang nagsisinungaling lang akong may amnesia right? Looking at my husband begging, hindi ko kaya. I love him so much. Hindi ko kayang panoorin na nagkakagano'n siya. If hindi lang ako nagpapanggap at tinanggap siya ulit sana hindi ito mangyayari. This is all my fault.

Agad na tumalikod ang mga ito at bumalik sa kani-kanilang mga trabaho. Mabilis siya pumanhik ng hagdan at tinungo ang kwarto nila ni Ruyi. She took a look at herself in the full length mirror and a chuckle escaped her lips. Her face was stained with tears and her eyes had bags around them. Due to her mental stress, she was getting skinnier by the day. Wala na ang bakas ng dating Irene na kinaiinggitan ng lahat ng babae. “Look how pathetic you’ve become, Irene," bulong niya sa sarili at muli na namang naiyak.