The Night Shift Mga Nobela at Kwento

Mga alas-kwatro na kami natapos at bumalik si ma'am princess sa amin upang malaman ang nadesisyunan naming schedule. "6AM hanggang 3PM ang mga morning shift at 9PM hanggang 6AM naman ang mga night shift. Syempre kasama na do'n ang one hour break time niyo at mayroon ding allowance kaso one hundred pesos a day lang siya, ha! Ayos ba sainyo 'yon?" sabi ni ma'am princess. Tumango tango kaming apat sa kaniya bilang pagsang-ayon at pagtugon.

CASSIDY POV Maingay, mainit, at puno ng amoy ng mamahaling alak ang grand ballroom ng hotel. Ito ang victory party ng Monteverde Corp. para sa pinakamalaking merger na nagawa ng kumpanya ngayong taon. Halos lahat ng empleyado ay nagsasaya, pero ako, kanina pa gustong takasan ang heels ko. “Cass! Grabe, shot pa!” aya sa akin ni Mika, isa sa mga junior clerks, habang winawagayway ang isang baso ng tequila.

Kahit mas maiksi raw ang oras nila sa trabahong mga night shift ay pantay pa rin ang sahod nila, dahil siyempre, malaki rin ang epekto ng puyat sa tao at pwede pa nga nitong maging kapalit ay sariling buhay. Habang ang kalahati ng mga trabahador ay tahimik na sa kani-kaniyang bahay ay maingay pa rin sa building dahil ang kalahati ay mga nagtatrabaho pa. Iyong iba naman ay nago-over time lang, pandagdag kita raw.

“Uuwi ka na?” tanong ni Ethaniel. Tumango si Katrice habang inaayos ang bag niya. “Oo. Night shift ako. Hindi na ako kailangang pumasok sa ospital sa umaga.” Napatingin si Ethaniel sa dormitory building na nasa di-kalayuan at muling napakunot ang noo. “Ang luma talaga ng building na ‘to. Sobrang sirang tingnan.”

Pag-uulit ko. "Yes, Chef. Palagi niya pong chinicheck ang restaurant before magsarado." "Ganu'n ba?" Parang 'di ko alam 'yon. Pero kasi ngayon lang din ako nagka-nightshift. Usually si Chef Marqueza sa gabi. Kaso may emergency siya today kaya ako ang inassign sa night shift since Chef Vito was for the morning schedule. "Yes po, Chef. First time niyo po sigurong nag-night shift ngayon."

Lumapit si Ariane na naka night dress lang dala ang isang bottle ng wine and then pour a drink on Ricardo's glass. "Darling, I can tell you're sweeter than this." Saad nito sa mapang-akit na boses sabay taas ng baso na naglalaman ng wine sa kamay nito. Matanda na ito kung tutuusin. He's in his late 50's pero wala parin itong kupas, makisig parin ito at aktibo. Unlike his son na puro trabaho lang ang iniisip, wala palagi itong time para sa kanya. Pero iba si Ricardo he's spoiling her with luxury, buy her gifts na milyones ang halaga pero for her image kailangan niyang mag settle kay Winsley well she can manage to keep them both napangisi siya iniisip. Naalala niya tuloy na pupunta ito ngayong

Ang mga pasyente sa Zone 1 at Zone 2 ay mahimbing nang natutulog, habang ang mga medical staff ay nagpapalit na ng shift para sa night watch. Si Celeste ay tahimik na lumabas mula sa command tent. Suot pa rin niya ang kaniyang dark green windbreaker, ngunit tinanggal na niya ang kaniyang facemask at isinukbit sa kaniyang leeg. Huminga siya nang malalim, dinama ang malamig at preskong hangin ng gabi sa kabundukan na labis na kaiba sa mabigat na amoy ng mga gamot sa loob ng triage.

Chapter 1 Ang Tawag Tatlong oras. Tatlong oras nang hindi umaalis si Mayshel Villanueva sa tabi ng higaan ng anak niyang si Arielle. Tahimik ang silid. Ang tanging maririnig ay ang mahinang tunog ng heart monitor at ang paminsan-minsang pag-ubo ng ibang pasyente sa katabing kuwarto. Mahigpit niyang hawak ang malamig na kamay ng labingwalong taong gulang na anak.

The clock had already struck one in the morning, and exhaustion weighed heavily on her. Sa wakas, nakalabas siya sa lanai. Akala niya’y makikita niya ang isa sa kanila roon, ngunit wala man lang tao sa paligid. The night air was cold, unsettling in its emptiness. Lumakad siya patungo sa kabilang entrance upang muling makapasok. Doon siya sinalubong ni Shannon, na may kasamang lalaki. A man in his early forties, dignified yet with a glint of arrogance in his eyes.

“Good morning Evangelyn! How’s your night? Did you get a good sleep?” Sunod sunod na tanong niya dito habang pinipigaan ang bimpo na ipinapahid ng mga nurse sa dalaga habang nag papainit ito. Nang matapos siya lumapit ito dito at pinahiran ang muka nito. “You know what? I really want to talk to you, kaso may work pa ako. Siguro kapag hindi nalang ako busy kwentuhan tayo no?”