The Night Shift Novels & Stories

Sabi niya ulit, bilang pasasalamat, habang pinaglapit ang dalawang palad. Nang gabing iyon, sa club, nagpunta si Adrian sa kanyang opisina, at ilang minuto matapos siyang pumasok, si Victoria, isang mapang-akit na empleyado na nagtatrabaho sa club, ay pumasok sa kanyang opisina. Si Victoria ay isang 20-taong-gulang na babae na gustong-gusto niyang makasama tuwing kailangan niya ng mabilisang 'kasayahan' sa trabaho. Minsan ay sinabi niya kay Adrian na siya lang ang lalaking nakapagpaparamdam sa kanya ng matinding kasiyahan kahit sa mabilisang 'kasayahan,' at minsan ay iniisip niya kung ano ang gagawin sa kanya ni Adrian sa isang one-night stand. Matapos ang ilang beses nilang pagkikita, binan

Ang mga empleyadong nagtatrabaho sa night shift ay handa nang umuwi, habang ang mga nasa morning shift ay tiyak na hindi pa dumarating. At kadalasan ay 06.00 WIB lang dumarating ang mga nagluluto. Kaya sino ang kakapasok lang sa kwartong ito? Nag-isip si Bea na may pagkabalisa at takot, siyempre. Lalo na pagkatapos kumalat ang balita na ilang mga night shift na empleyado ang nakakita ng hitsura ng mga espiritu sa ospital na ito noong nakaraan.

Nakangiting sabi niya dito. Nagtutupi ng damit si Zynn na nilabahan niya kahapon. Mamayang gabi ang pasok niya sa work. Mayroon kasing nightshift ang trabaho niya. Isang buwan at susunod namang buwan ay umaga na ang pasok niya.

Magulat ka, andito ako matapos mo akong hamakin, itapon at abandunahin I will be your living nightmare, Remonise. AN: Ayon, kita ko mga demanding nyong comments na UD na po otor, mga bhie. Hinahabaan ko na kasi diba nga bitin lagi, at please bare with my unexpected update since i am very busy, kung gusto nyo ng araw araw update, nasa d****e nyo makikita. Ibang story nga lang. Ibang genre din, but i am hoping that you guys will support Night Shift in D****e. Tanong ko lang, kung ipapublish ba ang Night Shift bibili ba kayo? Let's see, but now. Thank you for undying support. I love you all! 𝙭𝙤𝙭𝙤

Patapos na ang kan'yang duty kaya inayos n'ya na ang kan'yang mga gamit. Hinihintay n'ya na lang ang mga kasamahan n'ya na s'yang night shift ang mga schedule. Hindi naman nagtagal at dumating ang mga ito, kung kaya ibinigay n'ya na ang kailangan n'yang e turn over sa mga ito at umalis na agad.

At doon muling nagsimula ang tensyon sa pagitan nila. Napasinghap si Axel, kunwari’y nasaktan. “You scared me,” sabi niya, bahagyang napangiwi. “Nabigla ako, nahulog tuloy ang saklay.” Tahimik na lumapit si Cassie, pinulot ang saklay sa sahig at isiniksik iyon pabalik sa mga bisig ni Axel. Walang kahit katiting na lambing sa kilos niya, puro propesyonal lang. “Hindi na ako papasok ngayong gabi,” mahinahon ngunit diretso niyang sabi. “Simula bukas, day shift na ako. Iba na ang magbabantay sa’yo sa gabi, mga night shift nurse na.”

Nagtatanong kung pwede siyang mag-night shift dahil kulang sa doctor ang hospital. Ibinaba niya ang dati niyang cellphone at kinuha ang bagong phone na bigay ni Argus. Binuksan niya roon ang socmed accounts niya. Natanggal sa blacklist niya ang lalaki at nakalagay ito sa top friend niya list niya. Nag-send siya ng message. "Night shift ako ngayon sa hospital." Naghanda na siyang umalis. Pinuntahan muna niya si Yaale para i-check. Bumaba na kahit papaano ang lagnat nito. Nakatulong yata ang pagpunta ni Mark kanina.

CLARA'S POV Bagong umaga. Bagong sakit sa tiyan at ulo! Kailan matatapos ang araw na ito! I groan like an old woman stuck in something annoying. Sino ba kasi ang hindi maiinis kung bigla ka na lang nawalan ng trabaho?! "Mag apply kaya ako…" Mahinang saad ko habang pinaglalaruan ang talong na kanina ko pa hawak hawak.

"Good morning," I greeted Zandrey. Kakapasok pa lang niya ng kitchen and he's already in his work clothes. Mabuti na lang at hindi siya night shift ngayon. Sobrang nakakapagod kasi iyong night shift. For a change, he’ll be working during the day, which is convenient for me because I’ll be back to work as well today. At least kapag uuwi kami, madadatnan namin ang isa’t-isa.

content. Naramdaman ko na gumalaw siya sa tabi ko. Si Terrence, mahimbing pa sa pagkakatulog, naka-hug pa sa akin. As much as I wanted to get up and start the day, I didn’t want to leave the comfort of his arms. He shifts slowly, opening his eyes, then gives me that sleepy smile na parang pinapalakas ako. “Morning,” he murmurs, his voice low, but full of warmth.