Novel & Cerita The Smile On Your Face Lets Me Know

"Okay. If you say so, then we're good?" I nodded. "Yeah. We're good." He nodded back at me. "Alright. That's good to hear," he said with a genuine smile on his lips, which I found to be so beautiful and endearing, which also caused a noise inside my head—a kind of noise that was giving me a warning about what I feel about Icarus's smile. But I ignored that warning. I mean, there's nothing wrong with admitting that someone has a beautiful smile, does there?

Inubos ko ang tubig sa baso habang nakatanaw sa cellphone. Hayes: - Okay :( Goodnight, baby. Natawa ako nang marahan nang mapansin na naman ang kaniyang cute na smiley. Bakit kapag siya ang gumagamit niyon, iba ang epekto sa akin? Shit! Hindi ako makapaniwalang sa simpleng smiley niya ay nagkakaganito ako.

I know what you're doing right now. "Yeah, hundred percent sure." I gave them a bright smile because I know they can't resist my happiness and smile. "Alright." I saw them pout. Cute. "By the way, mauna na kayo umuwi kasi may pupuntahan pa ako." Hindi sila bumitaw sa pagkakakapit nila sakin.

Napatawa naman ako nang mag funny face siya. Bigla siyang inakbayan nang kakarating na ama niya. Napatingin naman ako, nagdadalawang isip pa ako kung ano baa ng gagawin ko. Pero sa huli ay sinenyas ko ang phone ko. “Yes please, Kleian.” Sagot niya naman at ngumiti. “One two three, Smile!” Sabi ko at kinuhaan sila ng litrato. Makulit si Jack sa pictures kaya naman sinabayan siya ng ama at pareho ilang nag funny face habang ako ay pinipigilan ang tawa.

He caressed my hair. "Ano 'yon?" nagtataka kong tanong. Hindi niya ako sinagot, he gave me a small smile instead. I felt relieved. He's smiling genuinely. Kilala ko 'to, minsan lang ito ngumingiti. Hindi namemeke. Kapag hindi siya masaya, malalaman mo kaagad. He become transparent to me. Nilingon niya si Troy. "How long?" he asked, confusing us all.

We shared the snacks while chatting. Just like that, bumalik na ulit sa axis ang mundo ko. Everything's normal and I feel warm and fuzzy with just one smile. The dimple on his cheeks makes everything fine.

Siya naman ang napaiwas ng tingin. “W-what are you talking about?” “Ngumiti ka diba?! Umamin kana!” Alam kong OA akong magreact pero gusto ko lang talagang makita na ngumiti si Ice, kahit isang beses lang. “So what if I smiled? Is it a big deal? It's just a smile.” sabi nito at tumingala.

Umiiling pang sabi ko rito at sumubo ito habang nakatitig sa akin kaya napataas ang kilay ko. “You're so beautiful when you're laughing and smiling, Bellissima. Please, always be happy, don't let anyone steal your precious smile from you..” Diretso ang tinging sabi nito sa akin at bigla na lang kumabog nang husto ang puso ko.

Habang pinagmamasdan ko ang kanyang mga mata, bahagya akong ngumiti. A beautiful smile. A perfectly harmless smile. At doon ko siya tuluyang hinayaan. Mahulog sa sarili niyang laro. ***** LMCD22

Hapon na kaya alam kong dadaan siya dito mamaya. I saw her. She’s smiling talking with her friend. I can’t wait to be with her in any time I want. Masaya siyang nakikipag-usap sa kaibigan niya. Kahit iyong mga mata niya ay nakangiti rin. Ang ganda niyang pagmasdan. She don’t know that in every smile she does, napapalingon ang lahat sa kaniya. It so genuine that I dreamed to have it so bad.