The Untold Story Of Ara Mga Nobela at Kwento

Tumayo si Ciara matapos nitong punasan ng napkin ang bibig at iniwan ang mga kasama. “Sana all may master who's inlove with his servant, `di ba? Fairy tale lang ang peg. Eh, hindi naman Rapunzel in distress si Ara.” Humahalakhak na ani Sariya. Hinila nito ang kapatid na si Sittie. “Let's go, we need a beauty rest para makahanap ng king like Jasson.”

"Inutusan ko lang siyang pumitas ng Lavender ng hapon na iyon ngunit ilang oras na ang lumipas ay hindi ko na siya mahintay kaya sinundan ko siya sa hardin. Ang nakita ko na lang ay iyong buslong dala niya." Matuyagang isinalaysay ni Nanay Solome ang mga nalalaman niya tungkol sa pagkawala ni Ara. Kung paanong nawala si Ara ay isang palaisipan sa Luna at Alpha. "Hindi kaya isa sa atin ang may salarin?" Sabat ng isa sa mga manggagawa. Agad naman siyang pinandilatan ni Nanay Solome at saka ito humingi ng tawad.

mabilis niyang sagot. Ngunit hindi siya tiningnan ni Rafael at sa unang pagkakataon nakaramdam si Ara ng takot. “I can sense it.”

hindi niya mapigilan ang hindi makaramdam ng kakatwang emosyon na hindi niya maipaliwanag habang hinihintay niya ang sagot mula kay Ara. "Ang sabi ko ibigay na niya, tutal friends narin naman sila. At saka ano nga pala iyong nabanggit niya sa akin na ikaw ang pumigil sa kaniyang sumili sa Mr. and Miss University?" sa pagkakataong iyon ay biglang nagbago ang tono ng pananalita ni Ara.

If Monteverde needs to step and intervene just to help her, I would not hesitate to do it. “Oh, anong meron?” Ara immediately ask, agad na nabitawan ang yakap. “Can I ask you a favor?” I looked at her, my face was determined. “What?” WHEN I and Ara finished discussing my plan, I proceeded to my room to rest, still feeling the glimpse of her. How I miss her so much… It was just a day, as she said, it was her biggest regret. Just as I was about to slam my body to the bed, my phone suddenly dinged.

biro nito. "Oo beshy, nakakainis nga nakahanap agad ng bago, oo nga pala ano balak mo sa school break natin? "Balak ko pumunta kila mama at papa namiss ko rin sila e, ikaw ba?" "Sige ako may pupuntahan rin ako pero sikreto na muna yun" sagot naman ni Ara sabay tumawa ng mahina. "Buweno mauuna na kami Ara, mag ingat ka" wika ni Clyde

Kung sa galit o disappointment, hindi niya matukoy. "T-They didn't tell you because--" Aria swallowed. It tasted like acid. "Because I told Mama Nora not to tell you. It was my decision to keep things from you because you've moved on. May pamilya ka na noon. May anak at asawa ka na at--"

sagot niya saka tinanggap ang tubig at uminom. Nanatiling nakamasid lang sa kaniya si Daniel. Halatang hinihintay nito ang kwento niya kaya naman hindi na niya iyon pinatagal pa. “Italian ang tatay namin ni Bella, kaya ganito ang itsura ko. Actually very identical talaga kaming magkapatid. Si tatay, manliligaw siya ng nanay ko matagal na, nung nabuntis si nanay ng tatay naming Italian at basta nalang iniwan noon nag-offer si tatay na siya nalang ang tatayong ama namin, inalok niya ng kasal ang nanay ko at doon na nga nagsimula ang love story nila,” pagkukwento ni Ara saka tuluyan inubos ang kinakaing tinapay.

Para kay Arah, ang bata ay kaniya—isang regalo na ibinigay sa kaniya para punan ang kawalang iniwan ni Aurora. ​Isang hapon, habang naglalakad siya sa gitna ng palayan, napahinto si Arah sa ilalim ng isang malaking puno ng narra. Inilabas niya ang isang maliit na diary na matagal na niyang sinimulang sulatan. Doon, isinusulat niya ang lahat ng mga bagay na hindi niya nasabi kay Edison. Hindi ito mga sulat na ipadadala, kundi mga sulat na nagsisilbing pader sa pagitan ng kaniyang nakaraan at kinabukasan.

Sa paaran ng pagyakap nito sa kanya kanina ay hindi niya masasabi na baka kapatid niya ito. "Pero paano kung siya rin ang nagtangkang pumatay sa 'yo?" Ara shot back. "Hindi ka puwede basta-basta magtiwala, Rica." Natahimik siya sa sinabi ni Ara. Matapos siyang makita noon ni Ara sa tabi ng daan at dalhin sa hospital ay isang buwan siyang namalagi sa Hospital at na-comatose. "Alam kong gusto-gusto mo na makaalala. Pero, Rica, hindi mo alam kung sino ang pagkakatiwalaan mo. . . Paano kung mapahamak ka na naman dahil lang sa kagustuhan mong makaalala?"