King Arthur Stories Novels & Stories

Hindi si Arthuro ang magiging narrator ng kwentong 'yon kundi siya. “The last time, someone interrupting my metaphor are no longer breathing now. You know what happened? No, you shouldn't. There's nothing to do with this. This story is just starting, Arthuro, be careful with all of your moves, it's depends on you the continuation and will see if you still can listen to it.” [“Are you threatening me, Javier?”] Lance chuckled. “I'm just telling you a story just like every children to fall asleep. Seems you really listen to my story very well, I wish you a peaceful sleep, Arthuro Quisora.” Binabaan niya na ito.

Biglang may lumitaw na parang tarpaulin na inaanod ng malamig na hangin sa taas. Maliwanag. Malaki. “WILL YOU MARRY ME, BABY?” Natakpan ko ang bibig ko kasabay nang panginginig ng mga tuhod ko. At nang lingunin ko si Arthur ay nakaluhod na siya. May luhang kumikintab sa mga mata niya at may hawak siyang maliit na pulang kahon. Sa loob ay may isang diamond ring na kumikislap na parang bituin.

Pasimple naman akong napalunok ng laway. “O-opo, King!” Napahinga naman ako nang maluwag nang binaba niya na ang baril na hawak niya. Tumingin siya kay Yana na makakatulog na at nakahiga sa mga dayami. “I’ll tell you a short story Grey and listen carefully.” “Yes, King” *** Arthur’s POV (Flashback)

Ang mga salita ni Arthur ay tila naglaho sa kanyang isipan, dahil sa nakita niyang mga ngiti at saya ng mga kabataan. Dahil dito, nagpatuloy ang kanilang kwento. Isang kwento ng pakikibaka, tagumpay, at pagsasama. Isang kwento ng mga tao na nagtutulungan para sa mas magandang kinabukasan, kung saan ang bawat hakbang ay nagsisilbing gabay sa mga susunod na henerasyon.

Walang ibang gusto ang isip niya kung `di ang magpakasakop sa pagkalalaki ni Arthuro. Patuloy lamang sa pagbayo si Arthuro. Nagtitigan silang dalawa. Nakakatunaw ang mga titig nito. “I’m cumming.” si Arthuro. Humahangos ito na parang hinabol ng aso. Katulad ni Arthuro ay lalabas na rin sa pagkababae niya ang bunga ng langit.

Nataranta ako dahil ako ang nakapwesto sa higaan. "Dito po kayo mahiga sa pwesto ko. Okay lang naman po ako. Sige po. Aalis na po ako—" Lalampasan ko ka sana siya ngunit natigilan ako nang hawakan niya ako sa braso at titigan ang mga mata ko. "B-bakit po, Sir Arthur?" Kinakabahang saad ko dahil tila ba kinikilala na naman niya ako. "You look really familiar to me. Especially your eyes. Nagkita ba tayo kagabi?"

Ang pagkabihag ng Pilipinas, at ang muling paglaya nito ay nasaksihan ko——naroon ako, at hanggang ngayon ay narito pa rin ako. Habang ang mundo ay patuloy sa pag-ikot at pagbabago, ay narito lamang ako, Natutulog, naghihintay at nakahimlay. Ako si Arthuro, nag-iisang anak ni Rajah Sulayman. Ang taong nakatakdang mamuhay magpakailanman at tila isinumpa na masaksihan ang pagpanaw ng lahat ng may buhay sa daigdig. Maging ang kasakiman ng mga taong hindi marunong makuntento sa bagay na mayroon sila, kasakiman sa kapangyarihan, at buhay na walang hanggan.

paninisi rin nito. Pakiramdam ni Arthur ay nasa bingit ng kamatayan, labis na pinagpapawisan ang noo niya. Hindi niya akalain na isang Valdemar ang makakabangga niya. Mahirap makabangga ang isang ‘to. He’s been hearing rumors about him being merciless. Sa pagkakaalam niya ay sa ibang bansa ito naninirahan.

Napatigil si Aron after marinig iyon. "Wha— what?" ani ni Arthur. Nanghihina na tumawa si Hilda sinabi na palagi niya naririnig boses ni Arthur. Nagbabasa ng tagalog stories si Arthur para maintindihan niya. Ginagawa iyon ng lalaki tuwing gabi tapos kakantahan siya. Naiyukom ni Aron ang kamao after makita ang mga kislap ng mata ni Hilda habang nakatingin kay Arthur.