Novel & Cerita Till We Meet Again In Tagalog

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Tumango naman s'ya saakin “Oo nga pala ba’t naparito ka? Ang aga pa ah?” “Ha? Ah eh wala kakamustahin lang kita” Nagtaka naman ako sa kinikilos n'ya dahil parang naging balisa s'ya na ewan “Sigurado ka?” tumango naman s'ya sa sinabi ko “Sige, kumain kana ba—” “Katanaya”

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Nang napatingin pa ako nagulat pa nang makilala ko ang nakabangga ko. "Ikaw ulit? Tuwing nagkikita tayo nagkaka-banggaan tayo ah..." naibulalas ko naman sa kanya nang umatras ako bahagya hinawakan pa niya ako ng muntik ako matumba. "Sorry, what did you say? I don't understand the tagalog correctly." nasabi ko na lang. "You again? Whenever we meet we are in collision." sagot ko. "Yes, you're doing nothing right now?" nasabi niya sa akin bago siya tumingin sa mga taong nasasalubong namin.

Umilaw kung saan man kami dadalhin. Nilapitan niya ako. Hinila ulit kamay ko at pagbaba namin. “Maalikabok na ata dito.” tulak niya ng pinto. Sa pagbukas nito. Sinalubong nga kami ng alikabok. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Tumango-tango naman ako. Tanong ko, “So pupunta tayo ngayon?” “We can,” aniya. “Or maybe some other day when you want to.” Umirap ako. “Nahiya ka pa, loko. Oo na, tara na’t magpunta ro’n. Tutal kakaligo ko lang din naman, pakihintay lang at magbibihis ako nang mabilis.”

Mali ba ako ng nagawa noong gabing iyon? "Mauna na kami, Miss Alana. It's nice to meet you kahit sa hindi sinasadyang pangyayari." Ani nila pagkatapos ay biglang nawala sa harapan ko. ©Hanamitchiunnie

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

he raked his hair with his fingers and swallowed hard. "Huwag na." Dala ang bagahe, lumabas ako ng kwarto. I stopped right in front of him. Tumingkayad, at hinalikan ito sa pisngi. "Until we meet again," I walked straight outside, weeping. Kapag maayos na ako, at kapag ako pa rin ang mahal mo, baka pwede pang maging tayo ulit. Until our strings meet again. Goodbye... THE END *** Thank you for reading this story💕