Till We Meet Again In Tagalog Novels & Stories

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Ano kaya'ng breed? "Ano'ng itatanong mo?" Umupo ako sa wooden stool na naroon at tumingala sa mga bituin. Bigla akong nakaramdam ng lungkot sa di-maipaliwanag na dahilan. "Naalala mo 'yong huli nating pag-uusap? Tinanong mo ako kung na-meet ko na ang parents niya." "I remember that."

“Leigh” “Leigh” “Leigh, totoo ba ang kumakalat na balita?” Umigting muli ang panga ni Leigh at kasabay noon ay ang pangngitngit ng kanyang mga ngipin sa labis na inis. “Shit! Hindi ba talaga nila ako tatantanan? Masyado silang interesado na malaman ang nangyari sa aming dalawa ng halimaw na ‘yon. Sobrang nakakarindi at nakakaubos na ng pasensya ang pangungulit nila!”

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

Tatawag na lang ulit ako "“Sige, nak. Amping diha perme, ha.”--- Sige, nak. Ingat ka lagi dyan, ah? *“Mingaw na sad ko ninyo , Ma. Kamo sa sad diha amping sad mo,”--- Miss ko na din kayo, Ma. Kayo din, ingat lagi.

tanong ko rito "okay lang ako medyo napagod lang ako sa byahe kaya inaantok ako" sagot nito sakin magpahinga kana babe. pag nagising ka mamaya tawagan mo ako. okay ? alas singko na ng hapon ng makarating kami sa manila dahil natraffic pa kami. sige na baby , ibaba ko na to para makapahinga kana, "Sige baby, bye"

55 Yrony: Can’t wait to see you again. I miss you. I was in the middle of the meeting when I got that message from him. Because he got sick, he had a lot of work to do these past few days. Marami siyang meeting na hindi nadaluhan. He even goes abroad to meet someone. We have no time to see each other because of that, pero ayos lang naman sa akin dahil marami rin akong tinapos sa mga nakaraang araw.

Bumuntong hininga naman sya "Gusto kung mabalik yung dati i want you to be My friend again so can we back our closeness will you be my friend again? "Sabe nya at mababakasan mo ang pagkaseryoso sa boses nya Tumango naman ako saka napangiti "Sure!"Pagkatapos nun hindi nasya nagsalita Tumikhim naman ako "Ahm Liam May Tanong ako pwede ba?"Tumango naman sya

“Masaya akong nakilala ka, Ave. Sana ay magkita tayong muli.” Ngumiti lang ako at tinanguan siya. Bahagya akong yumuko bilang paggalang bago pumasok ng kotse at umalis. Sumulyap ako sa sideview mirror at nakita siyang nakatayo pa rin kung saan ko siya iniwan. “Sana ay magkita tayo muli.” Narinig ko ang boses niya sa isipan. Bumitaw ng malungkot na ngiti ang labi ko. He wanted us to meet again when I literally said farewell... Ave.

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.