Novel & Cerita Time Being

Tumayo si Amara, kahit nanginginig ang tuhod dahil sa cramps. "Xerxes... anong oras na?" tanong niya, garalgal ang boses. "Oras?" Tinignan ni Xerxes ang Rolex niya, pero parang hirap siyang basahin ito. "Alas-dos? Alas-tres? Does it matter? Time stops when you're having fun, right?" Alas-tres na ng madaling araw. Diyos ko. Magdamag siyang nakakulong.

Mabilis na pinalis niya ang mga luha at saka hinarap ang sariling computer. Hindi namalayan ni Levi ang oras. Kunti na lang at matatapos na niya ang ginagawa. Napasulyap siya sa kanyang wristwatch. It's almost 12:00 PM. Kung hindi siya sinaglit ni Irish ay hindi niya mapapansi na lunch time na pala. Nag-inat muna siya bago tumayo.

Ngumiti ito pero alam naman niyang isa lang iyong pekeng ngiti. He know his secretary well. Alam niya kung kailan totoo ang ngiti nito, at kung kailan peke. And the smile that she's giving to him right now is a fake one. "Come on, Maiden, Baby. It's already six o'clock." Tinuro niya ang relong pambisig para makita nito ang oras. "The work hour is already done kanina pa. Can't you just cancel it and appoint it tomorrow morning?" Bumaling siya sa babaeng katabi niyang nakikilala niya lang dito sa club. "Can't you see? I'm busy right now."

At para wala nang usapan, pumayag na rin siya sa gusto nito. She quickly shot a glance at the clock on the wall. It's just five minutes before 3 o'clock in the afternoon. Maaga ang Daddy niya ng 5 minutes. Military time, she thought. "If you'll excuse me. I have to change," sabi niya kay Tyrone.

May bahagyang pag-click sa kabilang linya. “Kaya,” sagot niya sa wakas. “Pero kailangan ko ng eksaktong oras.” “7:12 to 7:18 a.m.” “Specific.” “I am.” Tahimik ulit siya. “Nyx,” sabi niya, mas mababa ang tono. “Hmm?” “Hindi ito bahagi ng mission outline.” “Alam ko.” “Then why?”

“Bumalik ka. Please.” Nilingon niya ang orasan sa dingding. Alas-otso y media. Bente minutos pa bago ang sinabing pagdating ni Theodore. Pilit niyang ikinumbinsi ang sarili na walang dapat ipag-alala, pero hindi siya mapakali.

Binuksan niya ang electronic calendar sa tablet. "Starting tomorrow, ikaw na ang bahala sa breakfast, lunch, dinner, schedule coordination, wardrobe preparations, banquet arrangements, at lahat ng personal matters ni Mr. Hawthorne." Huminto siya sandali. Pagkatapos ay tumingin sa oras. "May lakad ako ng six." "Bibigyan kita ng isang oras." "Kapag hindi ka dumating, hindi mo makukuha ang susi." Bahagyang ngumiti si Jam.

pambungad niya pagkalapit ko. “Palagi namang ganun ang nangyayari kapag may mga event sa school. Nag-e-extended ang oras sa totoong oras na unang sinabi nila. Ang tawag doon ay Filipino time.” humagikhik ako ng mahina.

“Sabihin mo sa akin. Anong oras na ngayon?” Tumingin si Alex sa orasan. “Alas otso na. Anong problema? Near-sighted ka ba? Kaya ba hindi ka makakita ng malinaw?” Bang! Hinampas ni Tucker ang kanyang palad sa mesa. “Sa tingin ko, ikaw yung bulag. Alas otso ba? Malinaw na isang minuto na makalipas ang alas otso. Anong sinabi ko? Sinabi ko na nandito na kayo dapat ng alas-otso. Tapos mahuhuli ang dating ninyo ng isang minuto!”