Time Heals All Wounds นิยาย & เรื่องราว

Sa bawat yakap ni Celestine, sa bawat proteksyon ni Aiden at Aurora, at sa bawat malumanay na salita ni Adrian, natututo siyang muling magtiwala at magmahal. Ang bawat gabi ay nagpapaalala sa kanila na healing takes time, ngunit may pagmamahal at malasakit, kayang pagtagumpayan ang kahit pinakamalaking trauma. Si Luna, kahit bata, ay unti-unting natututo na safe na siya, minamahal siya, at may pamilya siyang hindi kailanman iiwanan.

Pahamak talaga kahit kailan. "Jinxuang, done." Sabi ko sa earpiece at hinabol ang hininga ko. Chineck ko ang sarili ko sa salamin. I'm not wearing a bandage on my shoulder anymore. And so my wound. Tinanggal ko ito sa pagkakatahi kagabi dahilan para bumukas ulit 'yon. Ngunit ngayon ay wala na. As in, wala na. Volt helped me and patched it using a skin just to cover it and to make my wound heal faster. That skin is made from natural resources at hindi mula sa tao. And that's our group's secret.

The citizens of this Kingdom wouldn't have that kind of attitude if only they had handled the situation better. "I will never spread your secret." Zacharias uttered in his deep voice while looking straight through her eyes. "Thank you." Frost nodded at him. She then grabbed the salve she had made which she put in a clean bottle, and added, "This is the salve I have made. Apply it onto your wounds daily. Remember not to wet your wounds. And don't move it too much." Zacharias scratches his nose. He replied, "I will definitely do as you say." He then gently grasped the bottle on his hand and placed it inside his interspatial ring.

May isang bahagi ng utak nito ang patuloy na tumatangging buksan ang mga alaalang iyon dahil sa matinding trauma. Doon muna magsisimula ang grupo upang matukoy ang pinagmumulan ng trauma. Only then the team can design a program to help Jeneviv moved on. The trauma caused from a wounded past cannot be healed. They would focus her energy how to fight it and sealed it with a new and positive experience from the present.

Kerr was the first person who treated her well, and he cared so much for her. Tumalikod si Heile at pinigilan ang mga luha sa kanyang mga mata. Then she asked, “Oh right, alam mo ba kung sino ang kumidnap sa akin? Maaari ba itong isa sa iyong mga kakumpitensya?" Nakaramdam ng lamig si Heile sa kanyang gulugod nang maisip niya ang trak kung saan siya na-trap. Biglang lumitaw sa mukha niya ang takot at kawalan ng pag-asa. Ang pakiramdam ng kawalan ng pag-asa ay sapat na para ma-trauma si Heile sa natitirang bahagi ng kanyang buhay.

mahina kong sambit pero sapat para marinig niya. "Baka its okay if it takes time...to be okay?" mahina niyang wika. "Yeah, healing is a road that is lined with endless grace...ika nga nila." Sinipa ko siya ng mahina at tumingin siya sa akin. "A few days, weeks, or months or year ago, you did not know today. You did not know how you'd make it here, but you made it here, by grace. You are blessed, Jaq. Continue healing, not for us but for your self."

Tumigil ang lahat sa paghinga at pagkilos. “Magaling kayong bayaran, pero wala ni isa sa inyo ang nagbigay ng totoong solusyon.” Dumaan ang tingin ko sa buong kwarto, para bang pinagmamasdan ang isang grupo ng mga hangal. “Lahat kayo ay walang silbi.”

“Gusto kong maging maayos na siya. Gusto kong maging masaya si mama.” “It’ll take time pero alam kong mangyayari yun.” Dahil iyon ang nangyari sa kaniya. Mahabang panahon ang kinailangan niya para maging maayos siya. Sabi nga nila, time will heal all wounds. Nong hapon, nang mawala na ang bakas sa mukha ni Mithi na umiiyak siya, agad niyang pinuntahan ang mama niya sa kwarto nito.

Masaya siya dahil nakikipag-communicate ito sa kanyang mama at tanggap ito ng kanyang papa pero never pa silang nag-usap matapos mai-release ang result. Understanding that all pain eventually heals, he is willing to start over. Kung sa ikaliligaya ng mama niya, gagawin niya ang lahat. Napakasaya nito tuwing nagkukwento ito ukol kay Jacob. He knows that healing is a process that must be taken slowly and Jacob needs time to heal from any pain including his own. With an open heart and a positive mindset, handa niyang harapin ang fresh chapter ng buhay niya kasama ang mahal niyang si Maria. Ang pagpapatawad sa taong nagkasala sa'yo ang magbibigay ng peace of mind sa buhay mo—'yan ang motto ng ka

Tinignan niya ang katawan ko kaya naman doon lang ako nagkaroon ng ideya na oo nga pala at nabaril ako ng dalawang beses. "All of the wounds are slowly closing and healing.You will be as good as new after a week" "What really happened?Why am i already here?How?"sa halip ay ang naging tanong ko sa kanya pero kagaya lang din ng naging tugon sa akin ng doctor na lalaki kanina,ngumiti lang din siya sa akin. "Maybe it will be good if you're just gonna talk to him about that"kasabay ng pag-atras niya ang pagbukas ng pinto.Nakita ko ang pagpasok ng doctor kanina at ang naka - wheel chair na si Tzvi.