Novel & Cerita Time Spent With You Quotes

“eh ikaw?” “Sigurado ka gusto mong marinig ang sagot ko? Baka mag-nosebleed ka?” sagot ni Fritz. “Wala ng maraming pasakalye,” aniya. Tumango ng nakangiti si Friz habang nakatingin sa kanya. “Kaya kong maghintay ng kahit ilang libong taon. Ang oras kasi palaging maikli sa kahit sinong nangangailangan nito pero sa mga taong nagmamahal ng totoo, it is timeless, it is forever,” madamdaming hayag ni Fritz.

Sean, I remember how you make me twirl as we dance happily. The moment you smile at me. Yung moment na mapapangiti ka na lang din sa labis na tuwa. Alam ko kung gaano kahalaga ang oras mo. Kaya nga parang tinuturuan mo ako kung paano magpahalaga ng oras. “No more excuses, let's do it.” Mga kataga mo na ibig lang sabihin nariyan ka lang para gabayan ako. Di mo ako iiwan.

"I want to spend my time, life, and memories with you..." "I want to be part of your journey..." I said with teary eyes. "You are part of my journey..." he softly uttered. "I want to make you happy everyday.." I mumbled. "You are the one who made my day..." he whispered using his soft tone of voice. "I want to be the reason behind your smiles..." "You are the reason why I smile.." "I want you to be my tear catcher..." "I'm willing to catch every drop of your tears," "I want you to be my home..."

Bahagyang lumambot ang kanyang tingin, ngunit naroon pa rin ang mga pader, na nagbabantay sa kanyang emosyon. "You shouldn't waste your time on someone like me," aniya sa tila bulong na boses. Ipinilig ko ang ulo ko, ayokong tanggapin ang sinabi niya. "You're worth every moment I spend by your side," mariing sagot ko. "Higit ka pa sa kung ano ang ipinakikitta mo sa mundo. There's a part of you that's warm and caring, and I've seen it."

I chuckled. She couldn't hide her embarrassment and so, I hugged her tight. "I love you," I said. "I love you too," she replied. ****** Despite with my busy schedule for work, I always make sure that I will allot enough time to bond with them. Ilang taon na akong nalayo sa kanila kaya sisiguruhin ko na sa mga araw na ito sa mga susunod pa, wala akong sasayangan ni kahit isang segundo.

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

It was a stupid idea, of course. I only have a few minutes left before my class starts. I missed him. That much, I could admit to myself now. Ilang beses ko iyon tinanggi sa sarili, pero oo, miss ko na talaga sya. "Make friend with others, so you won't get bored." Inikutan ko ng mata ang kanyang suhestiyon. "Ni wala nga akong oras sayo, makipagkaibigan pa kaya sa iba. Isa pa, parang hindi uso sa master's 'yung tropa-tropa."

"Oo, kailangan ko siyang samahan." Isang linggo silang hindi nagkita, kaya naman hindi pwedeng pabayaan niya lang ito sa ere at makipag-bonding sa iba sa mismong sandali ng pagkikita nila. "Kung ganoon, mas mabuting ibigay mo sa akin ang buong oras mo ngayong araw. Bilang matalik mong kaibigan, hindi naman siguro kalabisan ang hiling kong ito, 'di ba?" sabi ni Sweety.

"Oh I'm sorry! ako itong nagsabing kalimutan natin ang past pero, ibinabalik ko parin." "It's okay, Babe." wika ko at niyakap ito ng ubod higpit.If only I can stop the time from running, I will do it just to spend more time with her.

Samantalang ang nais ko lang naman ay malaman na lahat ang buong katotohanan, para sa ganun hindi na ako nahihirapan na intindihin na lang lahat. "Is that the only one, you want to know? We still have, three (3) hours left, before they wake up." said Quinoa, who was still in front of me. Mukhang ganado siyang sabihin sa akin lahat na nalalaman niya. Ito na ba ang tamang panahon para malaman ko lahat, hindi na ba siya magrereklamo o magsasabi na hindi pa ito ang panahon. Kasi sa totoo lang marami pa akong katanungan pero natatakot akong baka hindi niya masagot.